Γιώργος Τσαγκόζης
Η νίκη της Αργεντινής με 2-1 επί της Αγγλίας στα ημιτελικά του Μουντιάλ προκάλεσε πανηγυρισμούς όχι μόνο για την πρόκριση, αλλά και για το πολιτικό μήνυμα που έστειλαν οι ποδοσφαιριστές με ένα πανό. Το πανό με το σύνθημα «Las Malvinas son Argentinas» («Οι Μαλβίνες είναι Αργεντίνικες») που σήκωσαν οι παίχτες της Αργεντινής χτες μετά την νίκη τους, υπενθύμισε ότι, τέσσερις δεκαετίες μετά τον Πόλεμο των Φώκλαντ, η διαμάχη για την κυριαρχία των νησιών εξακολουθεί να αποτελεί ανοιχτή πληγή για την Αργεντινή.
🚨🇫🇰 PICTURED: Argentina’s players hold up a sign saying “Las Malvinas” are Argentine
This is factually inaccurate, as the Malvinas, officially named the Falkland Islands, are British pic.twitter.com/0Uy7ViRNFm
— Politics Global (@PolitlcsGlobal) July 15, 2026
Τα νησιά, γνωστά διεθνώς ως Φώκλαντ και στην Αργεντινή ως Μαλβίνες, αποτελούν βρετανικό υπερπόντιο έδαφος από το 1833, αν και η Αργεντινή διεκδικεί την κυριαρχία τους μέχρι σήμερα. Το 1982, η στρατιωτική χούντα της Αργεντινής εισέβαλε στα νησιά, προκαλώντας έναν πόλεμο 74 ημερών με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η σύγκρουση έληξε με βρετανική νίκη, αφήνοντας πίσω της περισσότερους από 900 νεκρούς, ανάμεσά τους 649 Αργεντινούς και 255 Βρετανούς στρατιώτες.
Δεν είναι λοιπόν η πρώτη φορά που ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στις δύο χώρες αποκτά έντονο συμβολικό χαρακτήρα. Σε μια παλαιότερη συνέντευξή του, ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε παραδεχθεί ότι η νίκη της Αργεντινής επί της Αγγλίας στα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1986, με το περίφημο «Χέρι του Θεού», είχε για τον ίδιο και τους συμπαίκτες του ξεκάθαρη σύνδεση με τον πόλεμο των Φώκλαντ, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «ήταν κάτι περισσότερο από το να νικήσουμε μια ποδοσφαιρική ομάδα, ήταν σαν να νικήσαμε ολόκληρη τη χώρα».
Η πιο ένδοξη στιγμή της καριέρας του Ντιέγκο Μαραντόνα ήρθε στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μεξικό, το 1986, όταν η Αργεντινή νίκησε την Αγγλία με τη βοήθεια του περίφημου γκολ με το «Χέρι του Θεού».
Σε συνέντευξή του στην αργεντίνικη έκδοση του Rolling Stone, ο 38χρονος τότε Μαραντόνα – ο οποίος παραδεχόταν επίσης ότι εξακολουθούσε να είναι εθισμένος στην κοκαΐνη – δήλωσε:
«Ήταν κάτι περισσότερο από το να νικήσουμε μια ποδοσφαιρική ομάδα. Ήταν σαν να νικήσαμε ολόκληρη τη χώρα.
Πριν από τον αγώνα λέγαμε μεταξύ μας ότι το ποδόσφαιρο δεν είχε καμία σχέση με τον Πόλεμο των Φώκλαντ. Όμως μέσα μας ξέραμε πολύ καλά ότι εκεί είχαν σκοτωθεί Αργεντινοί, ότι τους είχαν σκοτώσει σαν μικρά πουλιά.
Είναι ψέμα να λες ότι μπορείς να διαχωρίσεις αυτά τα πράγματα. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, πολύ περισσότερο από έναν αποκλεισμό της Αγγλίας από το Μουντιάλ.
Ρίχναμε στους Άγγλους ποδοσφαιριστές την ευθύνη για όλα όσα είχαν συμβεί. Φυσικά και ξέρω ότι αυτό είναι παράλογο, αλλά έτσι νιώθαμε. Ήταν ένα συναίσθημα πιο δυνατό από όλους μας. Υπερασπιζόμασταν τη σημαία μας, τα παιδιά μας».
