Ευθύμης Κάλφας
Πολυνομοσχέδιο 1.531 σελίδων και 400 άρθρων καλούνται οι βουλευτές της Ελληνικής βουλής να μελετήσουν σε ελάχιστες ώρες, προκειμένου να τοποθετηθούν στη Βουλή. Το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή στις 18:30 της Τρίτης (09/12) και αναρτήθηκε στο site του Κοινοβουλίου στις 9 το βράδυ της ίδιας ημέρας φέρνει αλλαγές στα οικογενειακά επιδόματα, απελευθέρωση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών κ.ά. Μια ρύθμιση όμως, σχετικά με τις απεργίες, έχει προκαλέσει ήδη πολλές αντιδράσεις. Δίκαια ή άδικα;
Αλλά ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά
Η αλλαγή του νόμου 1264/82 για τις απεργίες, αποτελούσε διακαή πόθο του ΔΝΤ από την εποχή του πρώτου μνημονίου στο μακρινό 2010. Μάλιστα, η τροποποίηση του τρόπου λήψης των αποφάσεων για απεργίες από τα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα των επιχειρήσεων ήταν προαπαιτούμενο της δεύτερης αξιολόγησης!
Τι αλλάζει όμως -τελικά-
Συγκεκριμένα στο τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 1264/1982 (Α΄ 79) προστίθεται εδάφιο ως εξής:
«Ειδικά για τη συζήτηση και τη λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών». Η απόφαση για απεργία στα πρωτοβάθμια σωματεία λαμβάνεται σε συνέλευση με την παρουσία (απαρτία) τουλάχιστον του 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Σύμφωνα με τον ισχύοντα σήμερα νόμο 1264/1982 (άρθρο 8), απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός τρίτου (1/3) των οικονομικά τακτοποιημένων µελών, ή ακόμη και του 1/5, υπό προϋποθέσεις»
Άρα;
Το ισχύον πλαίσιο προβλέπει ότι στις σχετικές συνελεύσεις πρέπει να παρίσταται το 1/3 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών. Με τη νέα διάταξη, το 1/3 τροποποιείται σε 1/2. Άρα πλέον για την απόφαση κήρυξης απεργίας θα χρειάζεται η παρουσία τουλάχιστον των μισών εργαζόμενων μελών του εκάστοτε σωματείου και επιπροσθέτως μόνο αυτών που είναι ταμειακά τακτοποιημένοι! Δηλαδή η απόφαση για απεργία λαμβάνεται με σχετική πλειοψηφία των παρόντων μελών.
Τι υποστηρίζουν όμως τα σωματεία;
Όπως επισημαίνουν εκπρόσωποι συνδικαλιστικών οργανώσεων μέσω της απαίτησης αυτής, για αυξημένη συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη αποφάσεων, επιδιώκεται ουσιαστικά να κρίνονται παράνομες οι απεργίες που θα προκηρύσσουν τα σωματεία. Οι εκπρόσωποι ακόμα φοβούνται πώς αυτή η αλλαγή πρόκειται να φέρει τροποποιήσεις και στις υπόλοιπες οργανώσεις, δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες, με αποτέλεσμα η κήρυξη απεργιών να γίνει δυσκολότερη!
Σημειώνουν επίσης ότι σε επιχειρήσεις με μεγάλη διασπορά ανά την επικράτεια είναι πιθανό να γίνει ανέφικτη στην πράξη η λήψη απόφασης για απεργιακή κινητοποίηση αφού για τη διεξαγωγή πανελλαδικής ψηφοφορίας θα απαιτείται να στηθούν κάλπες σε όλες τις τοπικές μονάδες μιας επιχείρησης που δραστηριοποιείται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, κάτι εξαιρετικά δύσκολο.
Η ΓΣΕΕ κατηγορεί την κυβέρνηση «για πλήρη υπακοή στην Τροϊκα», καθώς, όπως αναφέρει,
«Με τη μεθόδευση της υπερβολικά αυξημένης συμμετοχής των εργαζομένων που βιώνουν καθεστώς πρωτοφανούς εργασιακής ανασφάλειας, για τον τρόπο λήψης απεργιακής απόφασης, επιδιώκεται να κρίνονται παράνομες το 99% των απεργιών που θα κηρύσσουν τα σωματεία στο μέλλον».
Τι απαντάει το Υπουργείο Εργασίας;
Το υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι ακόμη και στην περίπτωση των πρωτοβάθμιων σωματείων που δεν είναι ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης, η διάταξη δεν αλλάζει τον τρόπο λήψης της απόφασης για απεργία. Η απόφαση λαμβάνεται με σχετική πλειοψηφία των παρόντων μελών και όχι με το 50% + 1 των μελών.
Τι έλεγε ο Σύριζα τον Δεκέμβριο;
Στη συνέντευξη του στην Real news ο υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλους είχε πει:
«Νομίζω ότι πρόκειται για έναν αποδεκτό συμβιβασμό, αν συνυπολογίσει κανείς τι κερδίσαμε στη σχετική διαπραγμάτευση για τα εργασιακά. Θυμίζω την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων από τον Αύγουστο του 2018- που καταψήφισε η Ν.Δ.-το υπερπρονόμιο των εργαζομένων σε περίπτωση πλειστηριασμού περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης, αλλά και τις ρυθμίσεις του εργασιακού νόμου του Αυγούστου του 2017. Μιλώ κυρίως για το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης από τον εργαζόμενο σε περίπτωση μη καταβολής δεδουλευμένων, που αποτελεί πλέον βλαπτική μεταβολή της σύμβασης εργασίας, αλλά και τη δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής για να γίνει ευχερέστερη η διεκδίκησή τους. Επομένως δεν νομίζω ότι ειδικά αυτή η κυβέρνηση μπορεί να κατηγορηθεί από κανέναν για άσκηση αντεργατικής πολιτικής.»
Ποια η ένσταση της Νέας Δημοκρατίας;
H εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Μαρία Σπυράκι, μίλησε στον realfm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου αναφέροντας ότι:
«Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση οδηγείται μετά από ισχυρές πιέσεις των δανειστών να νομοθετήσει τελικά ένα ημίμετρο. Δεν αφορά στην πλειοψηφία των εργαζομένων σε μια επιχείρηση, αφορά στην πλειοψηφία της απαρτίας. Εκείνοι είναι που θα αποφασίσουν στο αν θα γίνει ή όχι η απεργία. Εμείς αυτή τη διάταξη την θεωρούμε ημίμετρο. Η διάταξη θα έπρεπε να αποτυπώνει τη θέληση του 50% των εργαζομένων στην επιχείρηση».
Τι θα καταφέρει ο Σύριζα αν περάσει αυτή η διάταξη;
Η κυβέρνηση του Σύριζα, καλώς ή κακώς, θα καταγραφεί στην ιστορία ως η πρώτη κυβέρνηση μετά το 1982, (όταν ψηφίσθηκε ο νόμος 1264 επί ΠΑΣΟΚ), που θα εφαρμόσει μέτρα περιορισμού του δικαιώματος της απεργίας. Ταυτόχρονα, η υπουργός Αχτσιόγλου θα είναι η πρώτη υπουργός αριστερής κυβέρνησης που θα περιορίζει συνδικαλιστικά δικαιώματα. Κάτι τέτοιο συνέβη τελευταία φορά τη δεκαετία του ’70, με το νόμο 330!