“Πόσο κοστίζουν οι ζωές μας;” – Μια καθυστερημένη δικαστική απόφαση έδωσε την πιο κυνική απάντηση

Στις 17 Αυγούστου 2017, ένα νεαρό ζευγάρι φοιτητών, ο 19χρονος Γιάννης και η 20χρονη Στέλλα, πιθανότατα ακολουθώντας την καθημερινή τους ρουτίνα, έκαναν βόλτα τον σκύλο τους, έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης, στα Χανιά. Τι μπορούσε να πάει στραβά; Όλα. Ένας οδηγός, χωρίς δίπλωμα οδήγησης, παραβιάζοντας το όριο ταχύτητας των 40 χιλιομέτρων, έπεσε πάνω τους με 125 χλμ την ώρα. Τα παιδιά σκοτώθηκαν και έξι χρόνια μετά η δικαστική απόφαση δίνει απάντηση σε ένα ερώτημα που γίνεται viral από καιρό σε καιρό: “πόσο κοστίζουν οι ζωές μας;“.

Ο Γιάννης εκτοξεύθηκε στα 71 μέτρα πιο κάτω και η Στέλλα στα 107 μέτρα, στο παρμπρίζ ενός αυτοκινήτου. Προφανώς, ούτε ο σκύλος επέζησε. Ο οδηγός προσπάθησε να φύγει από το σημείο, εγκαταλείποντας τα θύματά του, πατώντας για ακόμα μια φορά το γκάζι, ωστόσο προσέκρουσε πάνω σε μια παρκαρισμένη μηχανή.

Ένα «ευτυχώς» έφτασε στο μυαλό όλων, μιας και αφού έχει γίνει το έγκλημα, αφού δυο νέα παιδιά και ένα κατοικίδιο ζώο έχασαν τη ζωή τους, τουλάχιστον να κάνει τη δουλειά της, να δώσει μια κάθαρση. Η δικαιοσύνη, όμως, άργησε έξι χρόνια. Η δίκη του οδηγού έπαιρνε τη μια αναβολή μετά την άλλη. Οι γονείς των δυο φοιτητών έκαναν ολόκληρα ταξίδια μέχρι την Κρήτη, αναβίωναν την απώλεια, το τραύμα και το πένθος επί ματαίω, για τόσα χρόνια.

Η ματαιότητα βέβαια επισφραγίστηκε με την τελική έκβαση της απόφασης. Το Εφετείο Χανίων αναγνώρισε πλήρως την ευθύνη στον τότε 20χρονο οδηγό (σήμερα είναι 26 ετών), αλλά σε βαθμό πλημμελήματος και όχι κακουργήματος. Επιπλέον, του δόθηκε η δυνατότητα να εξαγοράσει την ποινή, καταβάλλοντας στο κράτος 25.000 ευρώ. Σε δόσεις. Σε κυνικά μαθηματικά, η κάθε ζωή φαίνεται να κοστίζει γύρω στις 12.500 ευρώ. Σε χυδαία μαθηματικά 5 ευρώ τη μέρα για 5 χρόνια και 9 μήνες. Και το κατοικίδιο «δώρο».

Την έκβαση της υπόθεσης και δικαστική απόφαση έκανε γνωστή ο Πανελλαδικός Σύλλογος “SOS Τροχαία Εγκλήματα”, με μια ανάρτηση στη σελίδα του στο Facebook.

“Είναι απίστευτος ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ζωής, κατ’ αρχάς αυτή να αποτιμάται σε χρήμα, αλλά ακόμα κι αν αυτό επιτάσσει ….το Δίκαιο η αποτίμηση της να είναι χαμηλότερη απ’ ό,τι η ζωή οποιουδήποτε άλλου ζώου.

Δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από τη σημερινή δίκη. Πλημμέλημα, αμέλεια, εξαγοράσιμη ποινή με το κατώτερο δυνατό ποσό (5 ευρώ/ημέρα), πληρωμή με δόσεις…

Αυτές οι αποφάσεις ανάβουν το πράσινο φως και κλείνουν το μάτι σε κάθε παραβατικό πως μπορεί ανενόχλητος να σκοτώνει ανθρώπους και να συντρίβει οικογένειες, αρκεί να το κάνει με τον σωστό τρόπο: οδηγώντας”, αναφέρεται στη λεζάντα της δημοσίευσης.

Σε ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος αναφέρει μεταξύ άλλων: “Υπενθυμίζουμε ότι το πολλαπλό έγκλημα διαπράχθηκε από οδηγό χωρίς άδεια οδήγησης που σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη της Τροχαίας έτρεχε με 127km/h σε δρόμο με όριο τα 40 km/h και που επιτάχυνε μετά τις παρασύρσεις στα 170km/h.” και πως “έξι χρόνια μετά τουλάχιστον οι οικογένειες θα μπορούν απερίσπαστα να σκέφτονται τα παιδιά τους χωρίς να υπομένουν αυτό το μαρτύριο που λέγεται «Απόδοση Δικαιοσύνης».

Την ίδια στιγμή καταγγέλλει πως εδώ και έξι χρόνια, από τη μέρα του ατυχήματος, η πολιτεία, όλοι οι αρμόδιοι, το κεντρικό κράτος, η Περιφέρεια, οι Δήμοι, όποιος έπρεπε και μπορούσε, τέλος πάντων, δεν έφτιαξε έναν κυκλικό κόμβο στο Πολυτεχνείο Κρήτης, κόμβο «που θα έπρεπε να έχει δημιουργηθεί πριν το εκπαιδευτικό ίδρυμα αρχίσει να λειτουργεί».