σε ,

Μια νέα φίλη (και ένα παράπονο για όλους τους παλιούς)

Επιστρέψαμε στο μέρος που αγαπάμε μετά την καραντίνα, αλλά δεν είναι όλα τα ίδια…

Περίληψη προηγουμένων:

Πολλοί παρανόμησαν ταξιδεύοντας από νομό σε νομό, κάποιους τους έπιασαν. Καλώς ή κακώς δεν παρανομήσαμε, κι ήρθαμε επιτέλους σπίτι απ’ την πρώτη μέρα που επιτράπηκε -έστω και με 2.5 μήνες καθυστέρηση.

Η βόλτα που ονειρευόμουν έγινε τη Δευτέρα, κι ακολούθησαν κι άλλες δύο, και τα νέα δεν είναι και τόσο καλά. Απ’ τις περίπου 30 γάτες της ευρύτερης περιοχής δε βρήκαμε ούτε δέκα. Ελπίζω πως όλες οι υπόλοιπες πήγαν σε άλλη περιοχή, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρος.

Ο δε αγαπημένος μας μαύρος γατούλης που ζει μόνιμα στην αυλή του σπιτιού επέζησε, αλλά μάλλον τον προλάβαμε στο τσακ. Ήταν αγνώριστος: Αποστεωμένος, με αφυδάτωση, στοματίτιδα, άπειρες πληγές, χάλια τρίχωμα και βλέμμα απλανές. Η επίσκεψη στον κτηνίατρο του κοντινότερου χωριού δεν ήταν πολύ ενθαρρυντική («πολύ δύσκολα» ήταν τα λόγια του) αλλά του κάνουμε ό,τι γίνεται και ελπίζουμε πως δεν ήρθαμε υπερβολικά αργά.

Με την απαγόρευση των μετακινήσεων κανείς δεν φρόντισε τα ζώα. Ίσως το λιγότερο κακό μ’ όσα έγιναν -και μη ξεχνάμε πως η επιβίωση των αδέσποτων γατιών είναι έτσι κι αλλιώς πανδύσκολη, κι η φύση ρυθμίζει μόνη της τους πληθυσμούς- όμως παρόλα αυτά…

Μαθαίνω πως δεν είμαστε οι μόνοι που απογοητευτήκαμε με όσα βρήκαμε μετά την καραντίνα.

Μήνυμα φίλων: «Πώς τα βρήκατε τα πραγματα στο εξοχικο; Εμεις χαλια. Ρημαγμενο. Κορινθια… Πολλα ζωα νεκρα τοσο καιρο τωρα. Η γατουλα μας εξαφανιστικε. Δεν αφηνανε τον κοσμο εστω μια μερα να παει να αφησει τροφη. Να δει το σπιτι του. Να το γράψεις αυτο. Να μην γινει ποτε ξανα🥺»

Αλλά.

Μετά απ’ τον αποδεκατισμό της κοινότητας των γατιών, μια ωραία έκπληξη.

Με χαρά ανακαλύψαμε πως μία απ’ τις μαύρες γάτες που επέζησε έγινε μητέρα λίγο πριν έρθουμε. Βρήκαμε δύο μαύρα γατάκια, κι ένα τέτοιο:

Μοιάζει ράτσας, παρότι καμία παρόμοια γάτα δεν υπήρξε εδώ (τουλάχιστον τα τελευταία 5 χρόνια), και εικάζουμε πως έσκασαν ξαφνικά τα γονίδια κάποιου προγόνου.

Ήλπιζα να τη βγάλω φωτογραφία από μακριά, αλλά σταδιακά και παιχνιδιάρικα άρχισε να με πλησιάζει.

Και συνέχισε να πλησιάζει…

Μέχρι που έπεσε πάνω μου!

Και δε σταμάτησε να χαϊδεύεται.

Και να παίρνει πόζες

Και η ζωή συνεχίζεται…

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

5
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Stef1982
Μέλος
Stef1982

Δυστυχώς δεν υπήρξε η απαιτούμενη μέριμνα από το Κράτος, το οποίο διατυμπάνιζε ότι μέσω των δομών του θα φρόντιζε τα αδέσποτα ζώα… Ούτε ομως και οι πολίτες φανηκαμε αντάξιοι των περιστάσεων, ως προς αυτό το θέμα… Η γατούλα παντως εκπληκτική!!

Επισκέπτης
Sis

Αν η μικρή γατούλα είναι αδέσποτη,θα ήθελα πολύ να την υιοθετήσω.Έχω τρεις γάτες που ζουν μαζί μου και συγχρόνως φροντίζω όλες τις αδέσποτες γάτες της γειτονιάς μου.Το βλέμμα της μίλησε μέσα μου…

Οδυσσέας Σταυράκης (καπετάν Κανένας)
Μέλος
Οδυσσέας Σταυράκης (καπετάν Κανένας)

Είναι βάσανο η αίσθηση αυτή που ζήσατε,την γνωρίζω…
Θάνατος αλλά και Ζωή μαζι.
Μπορεί όμως απλά να έφυγαν και τώρα που γυρίσατε να επιστρέψουν κι αυτές!Το εύχομαι πραγματικά,Άρη.

Το μικρό που βρήκατε είναι καλλονή.Μοιαζει με γάτα Σιάμ ,μου θύμισε τις ζαβολιαρες δίδυμες γάτες από την Λαίδη και ο Αλήτης!

mariak
Μέλος
mariak

Τα αλλά δυο τα μαυρουλια;;; Χαδακια;;;;😊😊😊θα ήθελα ένα αλά έχω το “τερας” των 4 κιλών. Δεν ξέρω ποιος θα φάει ποιον 😂🥰🥰🥰