Ο redditor, idostuffonline, περιγράφει τι του συνέβη όταν έχασε το πορτοφόλι του στην Κυψέλη, μία όμορφη ιστορία χριστουγεννιάτικη ιστορία, που αποδεικνύει, ότι υπάρχει ακόμα ανθρωπιά και έγινε αφορμή, και άλλοι redditors από κάτω να περιγράψουν παρόμοιες ιστορίες και να μας κάνουν να νιώσουμε λίγο καλύτερα για την κοινωνία μας, παρότι τις τελευταίες ημέρες οι περισσότερες ειδήσεις είναι απίστευτα σκοτεινές.
“Ναι, Υπάρχουν ακόμα καλοί άνθρωποι..”
“Κάπου κάπως έχασα το πορτοφόλι μου στην Κυψέλη πριν 2 μέρες. Διπλώματα, κάρτες κτλ μόνο στην ιδέα είχα ξενερώσει τη ζωή μου. Για καλή μου τύχη είχα μέσα έναν πομπό AirTag αλλά δίνει σήμα μια φορά την ώρα μέσω κοντινών iPhone. Εντοπίστηκε σήμερα τα ξημερώματα 3:30 στην άνω Κυψέλη, πάω με το αυτοκίνητο να το βρω, τζίφος. Εμφανίζεται ξανά 11 το πρωί στον σιδηροδρομικό σταθμό κάτω Πατήσια, εκεί λέω οκ κάποιος το πάει βόλτα. Μισή ώρα μετά εμφανίζεται κοντά στην Ηλιούπολη και καταλήγει κάπου άνω Ηλιούπολη. Πάω προς τα εκεί μπας και τον βρω. Μην τα πολυλογώ σηκώθηκε και ήρθε με ηλεκτρικό και μετά μετρό μέχρι την Ηλιούπολη για να το φέρει στη διεύθυνση από μια κάρτα κοντινής επιχείρησης που έτυχε να έχω μέσα στο πορτοφόλι, μου λέει το παιδί «μόλις τώρα ήρθε ένας μαύρος 2 μέτρα θηρίο δεν μιλούσε καλά ελληνικά και το άφησε». Είχε μιλήσει στο τηλ με την εταιρία πιο πριν και πήρα τον αριθμό του. Τον βρήκα και του έδωσα 150€ που είχε μέσα. Δεν πείραξε τίποτα. Να ‘ναι καλά το παλικάρι με έσωσε από πολύ τρέξιμο.
Καλές γιορτές σε όλους και ειδικά σε όσους έχουν ακόμα ανθρωπιά μέσα τους.”
Οι ιστορίες από κάτω είναι μπόλικες και δείχνουν ότι τελικά, ότι τέτοιες πράξεις αλληλεγγύης δεν είναι και τόσο σπάνιες.
“Είχε σηκώσει η κοπέλα μου 300€ μια φορά και τα είχε βάλει στο πορτοφόλι, όπου αργότερα της έπεσε στα χώματα στο Γαλάτσι. Το καταλάβαμε πολύ αργότερα, πήγαμε από εκεί, πουθενά το πορτοφόλι, ξενέρα για όλους τους προφανείς λόγους. Μας παίρνει τηλ το ΑΤ της περιοχής ότι το παρέδωσε κάποιος και εν τέλει δεν έλειπε τίποτα από μέσα”
“Είχε τύχει στον πατέρα μου. Ο Ζου, ένας κύριος ίδιων χαρακτηριστικών με αυτόν που περιγράφεις ήρθε σπίτι, έψαξε τον πατέρα μου κι αφού του είπα ότι είμαι γιος του, μου είπε ότι θα το δώσει στο χέρι μόνο του πατέρα μου. Μου έδωσε κινητό του και διεύθυνση και πήγαμε και το παραλάβαμε.
Αρχιδάτοι κάτι τέτοιοι όπως ο Ζου.”
Το ζουμί είναι σε αυτό που έγραψε ένα άλλος redittor, η ανθρωπιά έρχεται μέσα από τα βιώματα μας.
“Αν δεν ξέρει ο μετανάστης τι σημαίνει να χάνει κάποιος τα χαρτιά του, τότε ποιος;”



Ζάκυνθος Καλοκαίρι 2023. Το πορτοφόλι μου άθικτο, βρισκόταν μέσα σε μια κούτα με πολλά άλλα πορτοφόλια στο ΑΤ Ζακύνθου. Το ΑΤ όμως δεν ειδοποιεί, δεν ενημερώνει , δεν κρατάει στοιχεία του ανθρώπου που το παραδίδει … Δυστυχώς δεν μπόρεσα ποτέ να πω ένα εγκάρδιο ευχαριστώ σε αυτόν τον άνθρωπο.