“Μου λείπει ήδη η Αθήνα”, μου στέλνει η Vishakha. “Πώς γίνεται να μη μου λείψει αυτή η θέα;”, συνεχίζει, αφήνοντάς μου μια φωτογραφία από τη θέα του hostel όπου έμεινε για τέσσερις μέρες στην πόλη. Κόκκινο κρασί και Ακρόπολη. “Σε καταλαβαίνω, αλλά όχι και ακριβώς”, της απαντάω. Τη γνώρισα στη Στέπα, βράδυ Κυριακής. Περίμενε το one night stand της προηγούμενης μέρας να της φέρει το σκουλαρίκι που ξέχασε στο αυτοκίνητό του. Για τα πρακτικά, να αναφέρουμε πως κατέληξε να τους παίρνει ο ύπνος στο hostel που έμενε η Vishakha. “Μπορεί να μην ήθελε καν να με δει σήμερα, αλλά γαμώτο, θέλω το σκουλαρίκι μου, μου αρέσει πολύ”, έλεγε γελώντας.
Η 32χρονη Vishakha είναι Ινδή. Μένει στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας από το 2018 και την ίδια χρονιά ξεκίνησε να ταξιδεύει μόνη. “Συνειδητοποίησα πως παρόλο που έκανα κάποιους φίλους, ήθελα να δω τόσο πολλά μέρη και δεν μπορούσα πάντα να περιμένω να ταιριάξει το πρόγραμμά μου με εκείνο άλλων ανθρώπων ή να περιμένω έναν σύντροφο για να το κάνω. Αφού ταξίδεψα μόνη μια-δυο φορές άρχισα να το απολαμβάνω τόσο πολύ που τώρα ταξιδεύω σχεδόν αποκλειστικά μόνη”, εξηγεί. Μέχρι τώρα έχει επισκεφτεί ως solo traveller 20 χώρες, και μερικές από τις πόλεις που έχει εξερευνήσει μόνη είναι η Βαρκελώνη, το Αμβούργο, η Κρήτη, τα Κανάρια νησιά, η Φλωρεντία, η Ρώμη, η Γρανάδα, η Σεβίλλη, πολλά μέρη στο Μεξικό και η Κόστα Ρίκα”, λέει. Με τελευταίο της ταξίδι αυτό στην Αθήνα και ένα ποτό αποχαιρετισμού στην Ασκληπιού.

Μου λέει πως η Αθήνα είναι μια από τις ομορφότερες πόλεις που έχει επισκεφτεί. “Ο τρόπος που η Ακρόπολη απλώς κάθεται στη μέση μιας τεράστιας πόλης, η οποία κυρίως φαίνεται επίπεδη, σας διαμάντι, απλώς με γοήτευσε”, περιγράφει. “Δεν μπορείς να μην προσέξεις την ιστορία και τα σημαντικά αξιοθέατα, είναι παντού. Το γεγονός ότι ήρθα χειμώνα ήταν ξεκάθαρα ένα highlight μιας και δεν μου αρέσει να βλέπω πόλεις όταν έχει ζέστη, θα προτιμούσα να είμαι στην παραλία”, ομολογεί γελώντας. Στην Αθήνα τη γοήτευσε η θέα “αυτός ο όμορφος συνδυασμός νέου και παλιού”. Ναι, της άρεσε και το φαγητό. “Μου αρέσει επίσης και η γαστρονομία και το γεγονός ότι υπάρχει street food κουλτούρα! Νιώθω ότι δεν υπήρξε γεύμα που να μη μου άρεσε στην Ελλάδα, παρόλο που είμαι χορτοφάγος και έχω περιορισμένες επιλογές”.
Ο σκοπός της δεν είναι να χαϊδέψει τα αυτιά κάθε ρομαντικού Αθηναίου που επιμένει να θεωρεί πως η Αθήνα είναι η πιο ωραία πόλη στην κόσμο. Μεταξύ μας, όποιος το λέει αυτό, μάλλον δεν έχει ταξιδέψει και πολύ. “Φυσικά κάποια σημεία της δεν είναι τόσο όμορφα και αυτή η υπερβολή με τα τουριστικά μαγαζιά είναι λίγο εκνευριστική”, λέει η Vishakha. “Επίσης δεν θα ήταν άσχημα να ήταν λίγο πιο καθαρή η Αθήνα γενικώς”, αναφέρει, προσθέτοντας: “Το μετρό φαίνεται τόσο καλά οργανωμένο, αλλά δεν μπορούσα να βρω τρόπο να πάω στο αεροδρόμιο το βράδυ και το ότι κατέληξα να δίνω 60 ευρώ σε ταξί ήταν τεράστια απογοήτευση. Επίσης, άσχετο αλλά μάλλον για να δεις την Αθήνα όπως πρέπει, χρειάζεται να είσαι τρομερά γυμνασμένος, με τόσο περπάτημα σε λόφους. Καλό θα ήταν να υπάρχουν κάποιες παροχές για άτομα με αναπηρία”.
Vishakha, είναι ακριβή η Αθήνα;
Έχοντας πέσει στην παγίδα των μπραντσάδικων και έχοντας δώσει δέκα ευρώ για πρωινό, εμείς οι “Αθηνέζοι” νιώθουμε πως αυτή η πόλη έχει γίνει ασύμφορα ακριβή, χωρίς κανένα λόγο. Πως αυτή η πόλη τέλος πάντων ζει τη delulu era της, ξεχνώντας ποιοι ακριβώς την περπατούν και τη ζουν, μα κυρίως τι μισθό παίρνουν. Χωρίς να το ξέρει, η Vishakha επιβεβαιώνει τη σιωπηλή οργή μας. “Ναι, μπορεί να γίνει ακριβή, λίγο σαν τη δυτική Ευρώπη. Κυρίως βέβαια αν μείνεις κολλημένος στα τουριστικά σποτ, αλλά στα σωστά σημεία της, οι τιμές είναι εντάξει. Τρία ευρώ ο γύρος; Δηλαδή ειλικρινά πιστεύετε πως υπάρχει άλλη πόλη που να μπορεί να σου προσφέρει ένα τόσο φθηνό και νόστιμο γεύμα; Γενικώς, αυτό που έκανα για να μείνω στη φθηνή πλευρά της Αθήνας ήταν να ακολουθώ όσους μιλούν ελληνικά και να αποφεύγω τα σημεία που κάποιος προσπαθούσε να μου πουλήσει κάτι. Έτσι την έβγαζα σχετικά φθηνά”.
Πριν λίγο καιρό ένας YouTuber αφιέρωσε ένα ολόκληρο βίντεο στις γειτονιές γύρω από την Ομόνοια, λέγοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο επικίνδυνες γειτονιές που έχει περπατήσει στη ζωή του. Η Vishakha δεν φοβήθηκε ποτέ. “Έμενα σε ένα hostel στου Ψυρρή και η παρόλο που η γειτονιά έμοιαζε λίγο επικίνδυνη, ούτε μια φορά δεν ένιωσα μη ασφαλής ή πως κάποιος προσπαθεί να με πλησιάσει. Νομίζω πως άσχημα πράγματα μπορούν να συμβούν παντού και πρέπει να είμαστε λίγο έξυπνοι. Τελεία”, απαντάει.
Εν τω μεταξύ, το χθεσινό της one night stand της στέλνει πως είναι στον δρόμο. Υποτίθεται πως θα περάσει να της αφήσει το σκουλαρίκι και θα φύγει. Δεν τον γνώρισε στο Tinder ή το Hinge, αλλά σε ένα μπαρ στην πλατεία Υμηττού, με τον γνωστό vintage τρόπο. Θυμάστε; Εκείνον που απλώς πας σε εκείνον που σου έχει τραβήξει την προσοχή και του το δηλώνεις με σαφήνεια και λίγη αμηχανία; Ναι αυτόν. Βέβαια, δεν έχεις και πολλά να χάσεις όταν φεύγεις σε δυο μέρες ούτως ή άλλως. Το ρίσκο ή ακόμα και το “άκυρο” ξεθυμαίνουν με την απογείωση. Σε άλλα της ταξίδια, επιλέγει τις εφαρμογές γνωριμιών. “Νομίζω πως αυτό είναι το μοναδικό πλεονέκτημα των dating apps. Μπορείς να βρεις βραχυπρόθεσμη παρέα. Τα κρατάω σαν backup όταν νιώθω κάπως μοναχικά στα solo ταξίδια. Συνήθως γνωρίζω ανθρώπους οργανικά, σε hostels ή πάρτις. Να τονίσω κάπου εδώ πως πρέπει να είσαι έξυπνος και να έχεις τον νου σου. Να προτιμάς να συναντάς ανθρώπους έξω και να μην εμπιστεύεσαι εύκολα αγνώστους”.
Η Vishakha δεν ξέρει αν η γνώμη της για τους Έλληνες άντρες και τον τρόπο που φλερτάρουν μετράει στ’αλήθεια. “Γνώρισα μόλις έναν τύπο που ήταν και λίγο ντροπαλός και δεν μιλούσε και καλά αγγλικά. Γενικώς φαίνονται κάπως πιο καλοί από τους υπόλοιπους άντρες που έχω γνωρίσει στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Με κέρασε ένα ποτό, παρόλο που έφευγα. Οι περισσότεροι δεν το κάνουν αυτό στη Γερμανία”, λέει και ο τύπος με το σκουλαρίκι είναι έξω από το μπαρ και την ψάχνει.



