Γιώργος Τσαγκόζης
Για δεκαετίες, η «θεωρία συνωμοσίας» που διακινούνταν από κάποιους “περίεργους” ερευνητές γύρω από το Project MKUltra υποστήριζε ότι η CIA διεξήγαγε μυστικά πειράματα ελέγχου του νου σε ανυποψίαστους πολίτες, χορηγώντας LSD και άλλες ψυχοδραστικές ουσίες χωρίς συναίνεση.Αυτοί οι ερευνητές τη δεκαετία του ’50 και του ’60 συχνά αντιμετωπίζονταν όπως ο Μόλντερ από X-Files δηλαδή ως υπερβολικοί ή συνωμοσιολόγοι. Η επίσημη γραμμή των αμερικανικών αρχών ήταν ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών δρούσαν εντός του νόμου για λόγους εθνικής ασφάλειας, ενώ δεν υπήρχε δημόσια παραδοχή για τέτοιου είδους πειράματα σε πολίτες.
Η εικόνα άρχισε να αλλάζει τη δεκαετία του 1970, μετά το σκάνδαλο Watergate και το γενικότερο κλίμα ελέγχου των μυστικών υπηρεσιών. Το 1975, η λεγόμενη Επιτροπή Τσερτς της Γερουσίας ξεκίνησε έρευνα για παράνομες δραστηριότητες της CIA. Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων αποκαλύφθηκε ότι πράγματι υπήρχε πρόγραμμα με την κωδική ονομασία MKUltra (1953-1973), στο οποίο η υπηρεσία χρηματοδοτούσε πειράματα με LSD, υποβολή σε αισθητηριακή απομόνωση, υπνωτισμό και άλλες τεχνικές, συχνά χωρίς τη γνώση των συμμετεχόντων.
Από αυτά τα πειράματα έχουν μάλιστα εμπνευστεί ταινίες και σειρές όπως το Jacob’s Ladder, το The Manchurian Candidate και πιο πρόσφατα το Stranger Things.
Παρότι μεγάλο μέρος των αρχείων είχε καταστραφεί το 1973, ορισμένα έγγραφα διασώθηκαν και αποχαρακτηρίστηκαν ύστερα από αιτήματα βάσει του Freedom of Information Act. Οι αποκαλύψεις επιβεβαίωσαν ότι οι καταγγελίες δεν ήταν φαντασία, αλλά κρατικό πρόγραμμα που λειτούργησε μυστικά επί δύο δεκαετίες. Έτσι, κάτι που παρουσιαζόταν ως «ακραία θεωρία συνωμοσίας» κατέληξε να αναγνωριστεί επίσημα ως ιστορικό γεγονός.
