σε ΖΩΗ ΖΩΗ

Ο Νίκος Μωραΐτης νιώθει πως στα τραγούδια του φτιάχνει βίντεοκλίπ – αλλά με λόγια

Ο στιχουργός μιλά για την καριέρα, τις συνεργασίες και τους νέους δίσκους με τη Λένα Πλάτωνος και τον Γιώργο Νταλάρα

05.06.25, 01:11 7.4k Views

Ο Νίκος Μωραΐτης έχει γράψει μερικά απ’ τα γνωστότερα ελληνικά τραγούδια των τελευταίων δεκαετιών και έχει κάνει σημαντικές συνεργασίες τις οποίες θα ζήλευε κάθε στιχουργός. Όμως, με αφορμή την ενασχόλησή του -ως πολίτη- με την πολιτική, κάποιες φορές μένουμε σε αυτά που γράφει πχ. στο Facebook του, αντί για αυτά που γράφει στα τραγούδια.

Σήμερα, με ενδιαφέρει μόνο η τέχνη του, και γι’ αυτό «ξεπετάμε» στην αρχή τα της πολιτικής, με τον ίδιο να μου λέει απλά ότι «τώρα νιώθω απόλυτα ελεύθερος για πρώτη φορά γιατί με βρίζουν όλοι οι κομματικοί στρατοί του Χ. Δεν ανήκα σε αυτούς ποτέ και αποδεικνύεται τώρα. Ρωτάνε ειρωνικά κάποιοι: “Τι κόμμα είσαι σήμερα;” Εγώ πιστεύω ό,τι πίστευα και χθες. Εσάς τι κόμμα είναι το κόμμα σας σήμερα; Πόσο έχει μεταλλαχθεί; Πόσο έχει αυτοεξευτελιστεί; Πόσο νερό στο κρασί σας βάζετε σήμερα για να το στηρίξετε; Να πιστέψω και πάλι στο μέλλον, κι ας κάνω και πάλι λάθος. Αλλά να πιστέψω σε κάτι που θα με εμπνεύσει, όχι σε καρικατούρες όπως οι σημερινές»...

Λένα Πλάτωνος,, Νίκος Μωραΐτης Δήμητρα Γαλάνη & Φοίβος Δεληβοριάς – Παιδιά Eνός Kατώτερου Θεού

Subscribe: www.youtube.com/@PanikRecordsTube Buy/Stream here: Spotify: https://spoti.fi/3Gu08Wm iTunes/Apple Music: https://apple.co/44IoGF9 Deezer: https://bit.ly/4jovoES Credits Μουσική: Λένα Πλάτωνος Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Ενορχήστρωση: Stergios T. & Λένα Πλάτωνος Programming, Μίξη, Ηχογράφηση: Stergios T. (Στέργιος Τσιρλιάγκος) Mastering: Γιώργος Δεληγιάννης Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Χρήστος Πέτρου Διεύθυνση Φωτογραφίας: Anthony Vergottis Διεύθυνση Παραγωγής: Δημήτρης Τσιτζικάκης Post Production: Noise & Grain Co.

(πάνω, ένα τραγούδι απ’ το νέο του δίσκο με τη μουσική της Λένας Πλάτωνος)

-Πώς ήσουν ως παιδάκι και τι σκεφτόσουν ότι ήθελες να γίνεις;

Κοίταξε να δεις τώρα… Όλοι λέγανε ότι θα γίνω ζωγράφος. Ζωγράφιζα πάρα πολύ ωραία. Η μητέρα μου είναι από τις πρώτες που ασχολήθηκαν με τη διαφήμιση στην Ελλάδα. Είχε τελειώσει τη σχολή Δοξιάδη τότε, ήταν βοηθός του χαράκτη Τάσσου, ήταν πολύ μέσα στο κομμάτι που είχε να κάνει με την τέχνη. Και φαίνεται ότι κάτι πήρα από εκεί, και ζωγράφιζα όμορφα. Ως την πρώτη γυμνασίου όλοι ήταν σίγουροι ότι θα γίνω ζωγράφος… Με φωνάζανε ζωγράφο.

Όμως τότε μπλόκαρα. Είδα ότι δεν πήγαινε παραπέρα. Δεν εξελισσόμουν. Κι εκεί έγινε μια περίεργη στροφή: όλα αυτά που εξέφραζα μέσα από τη ζωγραφική, άρχισα να τα εκφράζω με τον λόγο. Έγινε μια τέτοια μετατόπιση, γι’ αυτό και θα σου έλεγα ότι ακόμα στα τραγούδια μου καταγράφω εικόνες. Μάλλον βίντεο κλιπ γυρίζω αλλά με λόγια.

-Τι ωραίο.

Το νιώθω αυτό. Αυτή η αίσθηση της εικόνας που ήταν κυρίαρχη σε μένα στα παιδικά μου χρόνια φαίνεται ότι παρέμεινε. Απλώς την περιγράφω αλλιώς τώρα. Με λέξεις.

-Και πότε άρχισες λοιπόν να καταλαβαίνεις ότι σε τραβάει η μουσική;

Από τότε που με θυμάμαι. Μεγάλωσα με το ελληνικό τραγούδι, ήταν παντού στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στις κασέτες των διακοπών. Αλλά κυρίως θυμάμαι ότι έβαζα τα βινύλια στο πικάπ και ακούγοντας, διάβαζα πάντα τους στίχους στα ένθετα. Δεν υπήρχε ακρόαση δίσκου χωρίς να διαβάζω ταυτόχρονα το ένθετο με τους στίχους.

-Και πώς βγήκαν οι δικοί σου στίχοι;

Κάποια στιγμή, τελείως τυχαία, γύρω στα 21 μου. Και βγήκαν με ένα περίεργο τρόπο… Δηλαδή, βγήκαν πάρα πολλοί μαζεμένοι. Μπορεί μέσα σε ένα μήνα να είχα γράψει 50 στιχάκια. Σαν να βγήκε κάτι από μέσα μου που δεν το γνώριζα. Και απλώς συνέβαινε. Το παρατηρούσα να συμβαίνει και όταν ένιωσα τα επόμενα δύο-τρία χρόνια ότι μερικά από αυτά τα πράγματα μου αρέσουν εμένα, τότε πήγα και βρήκα τη Δήμητρα Γαλάνη…

-Οπότε έτσι ξεκινάνε όλα.

Έτσι ξεκινάνε με τα Χάρτινα, με τη Δήμητρα Γαλάνη. Είναι το πρώτο μου τραγούδι.

Δήμητρα Γαλάνη – Τα χάρτινα – Official Audio Release

Subscribe now: www.youtube.com/@CobaltEclectic Δήμητρα Γαλάνη – Τα χάρτινα | Dimitra Galani – Ta xartina – Official Audio Release Βρείτε περισσότερα τραγούδια από το δίσκο ‘Δήμητρα Γαλάνη & Κ.

-Κατευθείαν με σουξέ δηλαδή…

Με έναν τρόπο, ναι. Δηλαδή, δεν ξέρω, αυτή η γυναίκα μού έδωσε τα πάντα. Σ’ αυτό το δίσκο τελικά είχα τα 7 από τα 10 τραγούδια. Με έβαλε με τεράστια φόρα μέσα. Δεν είπε «τώρα τι να μας πει ο 23χρονος…», δεν έχει τέτοια η Δήμητρα. Αυτό είναι και το μεγαλείο της: ότι δεν έχει κολλήματα καθόλου. Γιατί υπάρχουν άλλοι που μου λέγανε, «αν αυτά γράφεις στα 23 σου, φαντάσου τι θα γράψεις στα 40», και δεν είναι καθόλου έτσι. Δεν καταλαβαίνω γιατί στην Ελλάδα έχουμε αυτή την τόσο στρεβλή εντύπωση. Όλη η παγκόσμια λογοτεχνία είναι γεμάτη από συγγραφείς και ποιητές που τα πιο σημαντικά τους έργα τα γράψανε στα 25 και στα 30. Εδώ άμα δεν «γεράσεις» δεν μπορείς να γίνεις αποδεκτός.

Είχα πάει λοιπόν απ’ τη σοδειά μου στη Δήμητρα δέκα στιχάκια, της τα πήγα σπίτι της, τα διάβασε και μου είπε «αυτά εγώ κάτι θα τα κάνω να ξέρεις». Και όντως, κάποιους μήνες αργότερα, αφού είχα χάσει εγώ κάθε ελπίδα, με πήρε και μου είπε «είμαι η Δήμητρα Γαλάνη, μπορώ να δώσω στον κύριο Τάκη Σούκα να μελοποιήσει τα Χάρτινα;» Με ρώτησε δηλαδή κιόλας! Δεν είναι αστείο; Κι εγώ είχα πάρει πολύ σοβαρό ύφος και λέω, «βεβαίως, να τα δώσετε». Κι όταν έκλεισα το τηλέφωνο ήμουν σαν ένα μικρό παιδί το οποίο έχει μόλις βάλει γκολ. Ούρλιαζα!

-Εκείνος λοιπόν ο δίσκος σε έκανε σε μία νύχτα φαντάζομαι γνωστό στον χώρο, και περιζήτητο…

Όχι. Γιατί αυτός ο χώρος είναι περίεργος χώρος. Δηλαδή, όπως ακριβώς κι όταν είχε βγάλει η Δήμητρα πάλι τη Λίνα Νικολακοπούλου, είχε ακούσει τα απίστευτα ότι «τι είναι αυτή που μας φόρεσες;», ε, έτσι περίπου έγινε και με μένα. Μην νομίζεις, κανείς δεν θέλει κανέναν καινούριο να μπει να ταραξει τα νερά. Κανείς. Είναι τρομερό. Ίσως γι’ αυτό έχει φτάσει τόσο κοντά στην καταστροφή σήμερα το έντεχνο τραγούδι. Διότι κανείς δεν ήθελε να αλλάξει τίποτα.

Το έζησα αυτό, το «τι είναι αυτός που μας φόρεσες». Και επί 7 ολόκληρα χρόνια προσπαθούσα να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας.

Έλλη Πασπαλά – Τετράγωνη γη

Να ‘ταν η γη τετράγωνη ξανά κι απ’ τα νησιά να χύνεται όλη η θάλασσα κι όταν χυθούν του κόσμου τα νερά να μ’ αντικρίσεις πάλι στη στεριά με δυο μάτια ξαστεριά κοίτα με ξανά Μπροστά εγώ και γύρω μου βουνά να μεγαλώνουν μέσα μου τα ηφαίστεια Κι όταν ξεσπάσει

-Κι εκείνα τα επτά χρόνια που σε σνόμπαραν κάπως, τι έκανες;

Το πιο ενδιαφέρον απ’ όλα είναι ο δίσκος με το Στάμο Σέμση και την Έλλη Πασπαλά, το Σε ποιο Θεό να πιστέψω. Το θεωρώ από τις ωραιότερες δουλειές που έχω κάνει. Αλλά επειδή ήταν κάτι πάρα πολύ ιδιαίτερο, η αντιμετώπιση ήταν λίγο «έλα το παιδάκι τι μας παριστάνει, τον ψαγμένο;». Υπήρχαν συνεχώς αυτά τα πράγματα. Και με το Μακεδόνα είχα συνεργαστεί και το πρώτο μου τραγούδι στην Αλεξίου είχα δώσει. Και τα πρώτα δύο μου στην Πρωτοψάλτη είχα δώσει. Αλλά υπήρχε πάντα αυτό που υπάρχει με κάθε νέο άνθρωπο. Δεν βίωσα τίποτα που δεν έχουν βιώσει δεκάδες νέα παιδιά που προσπαθούν να μπουν σε αυτό το χώρο.

Μέχρι που ήρθε Ο Άγγελός Μου με την Πρωτοψάλτη και το Στέφανο Κορκολή, εκεί συμβαίνει μια μαζική υστερία. Πραγματικά.

Άλκηστις Πρωτοψάλτη – Ο Άγγελος Μου (Official Music Video)

Subscribe now στο μεγαλύτερο μουσικό κανάλι: http://bit.ly/HeavenMusicYouTube ♫ Buy it / Stream it: https://orcd.co/o_aggelos_mou Άλκηστις Πρωτοψάλτη – Ο Άγγελος Μου Μουσική: Στέφανος Κορκολής Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Σκηνοθεσία: Μαρία Σκόκα Άλμπουμ: “Να σε βλέπω να γελάς” (2004) Alkistis Protopsalti – O Aggelos Mou Στίχοι: Όπως τυλίγονταν τα χέρια στο σώμα κι

Εκείνη την εποχή το τραγούδι το τραγουδάει η Αθήνα πριν καν κυκλοφορήσει, από την αποκλειστικότητα που είχε ένα ραδιόφωνο. Γίνεται κάτι που δεν το έχω ξαναζήσει. ΟΚ, το έχω ζήσει σε ένα άλλο επίπεδο, γηπεδικό ας πούμε, με το Χέρια Ψηλά του Χατζηγιάννη.

Χέρια ψηλά (2006) – Μιχάλης Χατζηγιάννης

Uploaded by Marios music on 2021-07-23.

Και με τις επιτυχίες, και πιο «έντεχνες» και πιο «εμπορικές» ήταν σα να έβγαζα τη γλώσσα σε όλους όσους πριν έλεγαν «αφήστε τον έξω». Και αυτό ειλικρινά με έχει κάνει να υπερασπίζομαι ό,τι καινούργιο βγαίνει. Όταν βγήκε ο στιχουργός ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος τότε με την Μποφίλιου, είχαν πέσει και εκείνον να τον φάνε. Τον υποστήριξα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Γιατί από το πρώτο δευτερόλεπτο είδα ότι αυτός έχει κάτι να πει και γι’ αυτό πέφτουν όλοι πάνω του.

-Έπαιζες μεταξύ του έντεχνου και του εμπορικού. Γιατί;

Έχω πολλούς εαυτούς στο τραγούδι, μου το έχει επισημάνει πρώτος ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Μου είχε πει «εσύ κι εγώ είμαστε οι δύο πολυμορφικοί στιχουργοί που έβγαλε αυτή η χώρα». Δεν είναι ούτε παράσημο ούτε μειονέκτημα, είναι μια πραγματικότητα. Όπως έγραφε εκείνος για τον Βοσκόπουλο και την Φαραντούρη πειστικά όμως και για τους δύο, έτσι φαίνεται ότι πειστικά, στο δικό μου μικρότερο μέτρο και στη δική μας μικρότερη κλίμακα που είναι η δική μας εποχή, θέλω και μπορώ να κάνω και το μεν και το δε.

Τότε ήτανε οριοθετημένοι οι χώροι. Ήταν λίγο σαν δύο ξεχωριστά κάστρα. Εγώ όμως ήθελα να περάσω τη γραμμή, να συνεργαστώ και με κάποιους καλλιτέχνες του «εμπορικού» που μ’ άρεσαν. Με το Χατζηγιάννη π.χ πάρα πολύ, με το Ρέμο πάρα πολύ. Έκανα πράγματα που «απαγορεύονταν» εκείνη τη στιγμή, αν και τώρα φαίνονται αυτονόητα.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχω… καρδιά αγκινάρα. Η ψυχή μου είναι στο έντεχνο τραγούδι. Είναι ξεκάθαρο. Οι περισσότερες συνεργασίες είναι εκεί και τα πράγματα τα οποία αγαπώ βαθιά είναι εκεί. Ξεχωρίζω το Το Βαλς των Χαμένων Μετά με τη Δήμητρα Γαλάνη και το Στάθη Δράκο. Ξεχωρίζω κάποια τραγούδια με τους Ίασις. Ξεχωρίζω τις δύο δουλειές με τον Στάμο Σέμση. Αυτά δεν θα τα έλεγα καν έντεχνα, είναι εναλλακτικά. Η ψυχή μου είναι εκεί.

Δήμητρα Γαλάνη, Ευστάθιος Δράκος – Εκδρομή

Εκδρομή – Δήμητρα Γαλάνη & Ευστάθιος Δράκος http://umusic.ly/ekdromi Music by Efstathios Drakos Lyrics by Nikos Moraitis Keyboards: Efstathios Drakos Piano: Efstathios Drakos Bass: Kolokythas Georgios Guitar: Victor Forlidas Drums : Alexandros Baltas Percussion: Nikolas Forlidas Soprano Vocals : Marietta Sari Arranged by Dionisis Bastas Arranged by Efstathios Drakos Mixed by

-Την περίοδο που πρωτοέκανες με Χατζηγιάννη, Ρέμο κλπ, υπήρξαν από τον πιο έντεχνο χώρο κάποιοι που είπαν «δεν θέλω να πάρω στίχους του Μωραϊτη γιατί έχει λερωθεί με τους εμπορικούς»;

Όχι. Γιατί οι καλλιτέχνες ποτέ δεν τα έκαναν αυτά. Αυτά ήταν όλα δημιουργήματα του Τύπου. Οι καλλιτέχνες ξέρουν πάρα πολύ καλά τι να κάνουν όταν έχουν ένα στίχο μπροστά τους. Δεν αντιμετώπισα τέτοιο πρόβλημα. Ή τέλος πάντων αν υπήρξε τέτοιο ζήτημα ειλικρινά δεν το ξέρω. Αλλά δεν νομίζω, γιατί με όποιον ήθελα να συνεργαστώ από τους έντεχνους, συνεργαζόμουν. Συνεργάστηκα σχεδόν με όλους τους μεγάλους. Και μιλάω για συνεργασία επί της ουσίας, δηλαδή. Βγήκαν και μείνανε τραγούδια. Γιατί συνεργασία μπορεί να είναι και το να κάνεις ένα τραγούδι σε δίσκο του Μητροπάνου το οποίο δεν θα το θυμάται κανείς. Αυτό εγώ ήθελα στη συνάντησή μου με αυτούς τους ανθρώπους. Να κάνουμε τραγούδια που να φτάσουν απέναντι.

Dimitris Mitropanos – Svise to feggari – Μητροπάνος – Σβήσε το φεγγάρι

Επισκεφτείτε τη σελίδα μου στο facebook: www.facebook.com/pages/Δημήτρης-Μητροπάνος/226758837352676 Φύγε αφού το θέλεις, πώς να σ’ εμποδίσω, με τα λόγια δεν μπορώ!!! Φύγε αφού το θέλεις, δεν θα τρέξω πίσω, δεν θα σε παρακαλώ!!!! Φύγε και θα μείνω, στ’ άδειο μαξιλάρι, να μετράω το κενό!!!!

-Απλώς κάθε φορά το απέναντι είναι διαφορετικό…

Στην περίπτωση του Μητροπάνου είναι όλη η Ελλάδα, στην περίπτωση της Λένας Πλάτωνος τώρα είναι ένας πολύ συγκεκριμένος κύκλος, ο οποίος όμως δείχνει ενθουσιασμένος με αυτό που κάναμε. Οπότε είναι πάλι σαν να μου έχεις χαρίσει όλη την Ελλάδα.

-Ήθελα να σε ρωτήσω να μου πεις πώς είναι στο στούντιο και στην συνεργασία μερικοί από αυτούς που έχεις συνεργαστεί. Ας πούμε, είπαμε πριν για τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Πώς θα τον περιέγραφες;

Κοίταξε, ο Χατζηγιάννης εκείνη την εποχή ήταν σε μία τρέλα. Δηλαδή, βίωνε ένα πράγμα το οποίο δεν νομίζω ότι το έχει βιώσει άλλος Έλληνας τραγουδιστής. Αυτή τη διαρκή μαζική αποδοχή. Διότι όλα αυτά τα μεγάλα είδωλα του ’70 ήταν τεράστιες φωνές, τεράστιοι τραγουδιστές, αλλά τη μία χρονιά θα ήταν πρώτος ο Νταλάρας, μετά ο Πάριος, μετά η Αλεξίου, μετά ο Παπακωνσταντίνου, μετά ξανά ο Νταλάρας. Εναλλάσσονταν. Ο Μιχάλης είχε μία δεκαετία στην οποία κατέβαινε το ένα του τραγούδι από την κορυφή για να ανέβει το επόμενο. Αυτό είναι αφύσικο. Ήταν μη φυσιολογικές οι συνθήκες. Γι’ αυτό κι ό,τι θυμάμαι από το στούντιο είναι να έρχεται εκείνος, να λέει το τραγούδι τρεις φορές, τη μία ωραιότερα από την άλλη, και να φεύγει. Ένας σίφουνας, αλλά ήταν σίφουνας όλη του η ζωή τότε…

No Title

Χάρις Αλεξίου – Ένα φιλί | Official Audio Release HQ | © 2014 Heaven Music S.A. Greece. | Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης, Μουσική: Ρους | Download here: https://itunes.apple.com/gr/album/ena-fili-single/id887945417 Haris Alexiou – Ena fili | Official Audio Release HQ | © 2014 Heaven Music S.A. Greece.

-Η Χαρούλα Αλεξίου στο στούντιο;

Εκεί ήταν πολύ ιδιαίτερο αυτό που ζήσαμε γιατί οι ηχογραφήσεις των φωνών της έγιναν στην Πάρο, στα περισσότερα τραγούδια του δίσκου. Ήμασταν και οι δύο στην Πάρο, είχε σπίτι κι εκείνη κι εγώ. Οπότε μετά το Πάσχα του 2014 μου λέει «δεν πάμε να ηχογραφήσουμε το Ένα Φιλι; Έχω βρει ένα στουντιάκι εδώ». Είχε βρει ένα στούντιο σχεδόν αυτοσχέδιο.

Οπότε βρίσκομαι με τον άνθρωπο που λατρεύω από παιδάκι, και πηγαίνω κάθε μέρα να την παίρνω από το σπίτι, να πηγαίνουμε στο στουντιάκι που είμαστε ο ηχολήπτης κι εγώ απ’ έξω, κι εκείνη μέσα να τραγουδάει. Και κάθε πρωί που ξυπνώ τσιμπιέμαι να δω αν αυτό μου συμβαίνει στην πραγματικότητα ή όχι…

Αλλά προφανώς κι η Χαρούλα, επειδή ήταν ο τελευταίος της δίσκος πριν αποχωρήσει, δεν ήθελε πια να λειτουργήσει σε συμβατικές συνθήκες. Να πάει άλλη μια φορά σε ένα μεγάλο αθηναϊκό στούντιο και να αναμετρηθεί με τον εαυτό της. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να είσαι ένας τεράστιος τραγουδιστής και να πρέπει να αναμετρηθείς στα εξήντα κάτι σου με τον 40χρονο εαυτό σου, ο οποίος θέριζε. Έτσι δημιούργησε συνθήκες πάρα πολύ οικείες: το νησί, το στουντιάκι, την παρέα, κι έτσι τραγούδησε πραγματικά γλυκά και όμορφα. Δεν θα το ξεχάσω αυτό ποτέ. Ήταν σαν να μου είπαν «αφού την αγαπάς τόσο από παιδάκι», γιατί αυτή είναι ο λόγος που ασχολήθηκα με το τραγούδι, «πάρ’ το αυτό. Σου αξίζει αυτό το δώρο».

No Title

Subscribe now: www.youtube.com/@CobaltEclectic Ελευθερία Αρβανιτάκη – Δε Mιλώ Για Μια Νύχτα Εγώ | Eleftheria Arvanitaki – De Milo Gia Mia Nixta Ego – Official Audio Release Cobalt Music Subscribe: http://goo.gl/mcc7g6 Like us on Facebook: http://on.fb.me/16GaxR3 Follow us on Twitter: http://bit.ly/13fZZKD Follow us on Instagram: http://bit.ly/1a13sim Official Website: http://bit.ly/1aLcEuE

-Για την Άλκηστη Πρωτοψάλτη;

Η Άλκηστη είναι οριακό πρόσωπο για τη ζωή μου γιατί μου χάρισε τον Άγγελο. Είναι πάντα «ο άγγελός μου» η Άλκηστη. Αλλά έχουμε συνεργαστεί και σε πολλά άλλα και σε πολύ ιδιαίτερα πράγματα, όπως ο δίσκος με τον Papercut ας πούμε. Η Άλκηστη είναι αθλήτρια. Και σε θέλει πάντα στο στούντιο κι εκείνη. Θα σου πει «έχουμε στούντιο 11.30 το πρωί».

Οι περισσότεροι τραγουδιστές ξυπνούν αργά και ηχογραφούν απόγευμα ή βράδυ. Η Άλκηστη είναι το πρωί στο στούντιο γιατί έχει ήδη ξυπνήσει από τις 6, έχει τρέξει, έχει κάνει τη γυμναστική της, την προηγούμενη μέρα έχει κάνει αφωνία γιατί ξέρει ότι έχει στούντιο. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει διατηρήσει έτσι τη φωνή της. Είναι στρατιώτης. Ήταν αθλήτρια, και μετά είπε, «ωραία, το άθλημά μου λοιπόν τώρα λέγεται τραγούδι. Τι απαιτεί; Αυτό και αυτό και αυτό.» Έκανε τα πάντα για να διατηρήσει το χάρισμά της κρυστάλλινο.

-Πρόσφατα βγήκαν δύο πολύ ξεχωριστοί δίσκοι. Με τον Νταλάρα και με την Λένα Πλάτωνος…

Κοίτα, αυτοί είναι δίσκοι που ετοιμάζονταν πολλά χρόνια. Και συνέπεσε να κυκλοφορήσουν με ένα μήνα διαφορά. Το δίσκο του Νταλάρα πρέπει να τον γράφαμε… 7 χρόνια. Και της Λένας τον ξεκινήσαμε σίγουρα πριν από μια τετραετία. Οπότε ήταν δουλειές οι οποίες… απλά έφτασε η στιγμή να βγουν. Και πρέπει να σου πω ότι και στις δύο περιπτώσεις δεν προσπάθησα καθόλου να «τρέξουν» οι δίσκοι.

Με έχει μάθει κάτι το τραγούδι… Ενώ είμαι γενικά ένας ανυπόμονος άνθρωπος και θέλω αυτό που μπορεί να γίνει σήμερα να γίνει σήμερα κι όχι αύριο, στη μουσική είμαι αλλιώς: ο δίσκος πρέπει να βγει όταν είναι να βγει. Το τραγούδι πρέπει να βγει όταν είναι να βγει. Δεν χρειάζεται να βιάζεις τα πράγματα.

Άλκηστις Πρωτοψάλτη ft. Σταύρος Ξαρχάκος – Πες Μου Πως Δεν Είναι Αργά – Official Lyric Video

Subscribe: http://bit.ly/SubscribePanikRecordsTube Buy/Stream here: iTunes: https://apple.co/37PWvmF Spotify: https://spoti.fi/2VjnQuW Deezer: http://bit.ly/2HMrLbN Google Play: http://bit.ly/2PlxR7b Μουσική: Papercut Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Συμμετέχει ο Σταύρος Ξαρχάκος Στίχοι/Lyrics Μου λείπει ένα τσιγάρο να ξενυχτώ μ’αυτό την λύπη μου σαν φάρο, μου λείπει το φιλί σου το χέρι στο κορμί μα η ιδέα πιο πολύ.

-Για την Άλκηστη Πρωτοψάλτη;

-Πρόσφατα βγήκαν δύο πολύ ξεχωριστοί δίσκοι. Με τον Νταλάρα και με την Λένα Πλάτωνος…

-Πάμε πρωτα στην περίπτωση του Νταλάρα…

Ουσιαστικά πήρε το Νίκο Μερτζάνο και εμένα με αφορμή το τραγούδι Κάτι Ελλάδες που είχαμε γράψει και ήταν κοινωνικό. Μας είπε λοιπόν: «Παιδιά, δεν θέλω να μου γράψετε ερωτικά τραγούδια. Θέλω να μου κάνετε έναν δίσκο με κοινωνικά τραγούδια». Και αυτό εμένα με απελευθέρωσε. Γιατί ήταν μια κρίσιμη εποχή αυτή που γράφτηκαν αυτά τα τραγούδια. Μέσα σε πολύ δύσκολο κοινωνικό περιβάλλον για την Ελλάδα, από την οικονομική κρίση και την χρεωκοπία μέχρι τον COVID – και μέχρι σήμερα.

Και κοιτώντας τον δίσκο τώρα, χαίρομαι για κάτι που δεν το είχα συνειδητοποιήσει. Δεν έχει επικαιρότητα ο δίσκος. Δεν μιλάει κάπου για την χρεωκοπία της χώρας. Ή για μετά, πώς βγήκε η αριστερά, πώς βγήκε η δεξιά κλπ. Δηλαδή δεν περιγράφει μια εποχή. Και μου αρέσει αυτό. Είναι τραγούδια που θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί και το ’70 με άλλες λέξεις, αλλά για παρόμοια κοινωνικά προβλήματα.

Για μένα ήταν βασική σ’ αυτό το δίσκο η αίσθηση της ήττας. Ότι δυστυχώς δεν τα καταφέραμε. Ότι έχει πάει 2025 και δεν καταφέραμε να πάμε όλοι μαζί μπροστά σ’ αυτή τη χώρα. Αφήσαμε κομμάτια μας πίσω, ανθρώπους μας πίσω. Με στεναχωρεί που οι κοινωνικές αντιθέσεις είναι ακόμα τόσο έντονες στη χώρα μας, κι αυτό φαίνεται στο δίσκο.

Γιώργος Νταλάρας – Κάτι Ελλάδες – Official Lyric Video

Subscribe: www.youtube.com/@PanikRecordsTube Credits Μουσική: Νίκος Μερτζάνος Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Ενορχήστρωση : Γιώργος Ζαχαρίου Ηχοληψία : Studio Sierra – Δημήτρης Μουρλάς Studio VoicesLab- Βαγγέλης Τούντας Studio Odeon – Ηλίας Λάκκας Μίξη : Studio Sierra – Δημήτρης Μουρλάς Έπαιξαν οι μουσικοί Γρηγόρης Συντρίδης : Τύμπανα Γιάννης Άννινος : Μπάσο Γιώργος Μάτσικας :

-Πες μας και για το δίσκο με τη Λένα Πλάτωνος…

Με τη Λένα δεν το πιστεύω ακόμα ότι έχουμε συνεργαστεί. Είναι πολύ μεγάλο δώρο για μένα, διότι αυτή η γυναίκα είναι ένας άλλος πλανήτης. Ένας πλανήτης μόνος του…

Κάποια στιγμή, με αφορμή ένα τραγούδι που είχε γράψει ο Λάκης Παπαδόπουλος και θα το έλεγε η Λένα, μιλήσαμε στο τηλέφωνο και μου είπε, «θέλω να σου κάνω ένα δώρο, Νικολάκη». Έτσι ακριβώς το είπε. «Στείλε μου ένα στίχο να τον μελοποιήσω».

Όμως, πώς να στείλεις έναν στίχο στη Λένα Πλάτωνος, πού ξέρεις ποιο στίχο σου μπορεί να πιάσει αυτό το αερικό, ποιος στίχος μπορεί να την εμπνεύσει; Οπότε, έστειλα 10 στιχάκια νε διαλέξει. Και δύο μέρες μετά με παίρνει και μου λέει: «ξέρεις κάτι, δεν θα κάνουμε ένα τραγούδι, θα κάνουμε ολόκληρο δίσκο»! Της «μίλησαν», δηλαδή, της βγάλανε μουσικές.

Παίρνουμε υπέροχα μηνύματα για αυτό το δίσκο. Η Λένα τον πίστευε απ’ την αρχή, εγώ όμως πρέπει να σου πω ότι το δίσκο τον «κατάλαβα» στην παρουσίασή του. Όταν είδαμε οπτικοποιημένα τα τραγούδια και τα ακούσαμε όλα μαζί. Θα μου πεις δεν τον είχες ακούσει; Φυσικά τον είχα ακούσει, όμως δεν είχα καταλάβει μέχρι τότε τι ακριβώς έχει γίνει. Και εκεί ένιωσα ένα κραδασμό. Λέω, εδώ κάτι έχει γίνει που για μένα τουλάχιστον είναι σημαντικό.

Σε πόσους θα φτάσει; Δεν θα γίνει ποτέ χρυσός, δεν θα γίνει πλατινένιος. Για μένα είναι, τι να σου πω, ήδη πολυπλατινένιος, σαν εμπειρία και σαν χαρά.

Λένα Πλάτωνος, Νίκος Μωραΐτης & Χάρις Αλεξίου – Παιδικό Δωμάτιο – Official Music Video

Subscribe: www.youtube.com/@PanikRecordsTube Buy/Stream here: Spotify: https://spoti.fi/3Gu08Wm iTunes/Apple Music: https://apple.co/44IoGF9 Deezer: https://bit.ly/4jovoES Credits Μουσική: Λένα Πλάτωνος Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Ενορχήστρωση: Stergios T. & Λένα Πλάτωνος Βιολί: ‘Ιρις Λουκά Programming, Μίξη, Ηχογράφηση: Stergios T. (Στέργιος Τσιρλιάγκος) Ηχογράφηση Φωνής: Γιώργος Σωτηρόπουλος Studio Minus One Mastering: Γιώργος Δεληγιάννης Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Χρήστος Πέτρου Διεύθυνση Φωτογραφίας: Anthony Vergottis Διεύθυνση Παραγωγής: Δημήτρης Τσιτζικάκης Post Production: Noise & Grain Co.

-Ενώθηκαν ένα σωρό καταπληκτικοί τραγουδιστές σε αυτό το δίσκο. Πώς το κάνατε αυτό και πώς επιλέχθηκαν;

Στη Χαρούλα μόνο έστειλα εγώ mail, γιατί την ξέρω καλύτερα, και της έγραψα «ξέρω ότι δεν θέλεις να συμμετέχεις πια σε δίσκους, αλλά άκου αυτό». Της έστειλα το κείμενο και ένα demo που είχε κάνει η Λένα. Και μου απάντησε τρεις λέξεις: «Ε, αυτό ναι». Και ήρθε και το έκανε.

Όλους τους άλλους τους πήρε η Λένα τηλέφωνο. Και ήμουν δίπλα όταν κάλεσε τους περισσότερους. Και όλοι απαντούσαν με ένα τεράστιο σεβασμό – οι περισσότεροι λέγανε «ναι» πριν καν ακούσουν το τραγούδι! Διότι ξέρανε τι είναι η Λένα Πλάτωνος.

Η Γαλάνη μού είπε: «Νίκο, είναι πολύ ωραίο τραγούδι, όμως ό,τι κι αν μου έλεγε να τραγουδήσω η Λένα, θα το τραγουδούσα. Γιατί σε εκείνη στέκομαι προσοχή, όπως στεκόμουν στον Χατζιδάκι».

Δεν ξέρω, πραγματικά νιώσαμε πολύ όμορφα με τη Λένα. Και εγώ μπόρεσα και έγραψα πολύ διαφορετικά πράγματα, που δεν μπορείς να τα δώσεις εύκολα αλλού αλλά τα κουβαλάς μέσα σου. Και είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα του να γράφεις χωρίς να υπάρχει καμία ανάγκη να ακουστεί ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο ή να κάνει επιτυχία με τους όρους τους δισκογραφικούς.

Λένα Πλάτωνος, Νίκος Μωραΐτης & Δήμητρα Γαλάνη – Η Διαφορά – Official Music Video

Subscribe: www.youtube.com/@PanikRecordsTube Buy/Stream here: Spotify: https://spoti.fi/3Gu08Wm iTunes/Apple Music: https://apple.co/44IoGF9 Deezer: https://bit.ly/4jovoES Credits Μουσική: Λένα Πλάτωνος Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Ενορχήστρωση: Stergios T. & Λένα Πλάτωνος Programming, Μίξη, Ηχογράφηση: Stergios T. (Στέργιος Τσιρλιάγκος) Mastering: Γιώργος Δεληγιάννης Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Χρήστος Πέτρου Διεύθυνση Φωτογραφίας: Anthony Vergottis Διεύθυνση Παραγωγής: Δημήτρης Τσιτζικάκης Post Production: Noise & Grain Co.

-Αλήθεια, συνήθως πώς εμπνέεσαι; Πώς βγαίνουν συνήθως οι στίχοι;

Είναι κάτι που δεν το έχω καταλάβει απόλυτα. Σίγουρα όταν έχω μια πολύ ωραία μουσική που μου έχει στείλει ένας συνθέτης, αυτή μου βγάζει κατευθείαν λόγια. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που γράφω εγώ πρώτα… θα πω κάτι που δεν είναι δικό μου, μου το είπε η Δήμητρα: «Είσαι κανάλι. Είσαι κάτι ανοιχτό μέσα από το οποίο περνάνε τα σήματα των ανθρώπων».

Είναι κάτι που δεν ελέγχεις. Είναι σαν να πρέπει να πιάσεις κάτι στον αέρα στη στιγμή.

-Επίσης σε δίσκο κυκλοφόρησε το live που έγινε με τα τραγούδια σου. «Εκατό φορές κομμάτια». Οι συναυλίες αυτές, ήταν κάτι που συνήθως το γεύονταν οι στιχουργοί σε αρκετά μεγαλύτερη ηλικία. Πώς ήταν για σένα η εμπειρία;

Όταν ήρθε ο Μιχάλης Κουμπιός του Christmas Theater και μου πρότεινε να γίνει αυτή η συναυλία, το πρώτο που σκέφτηκα ήταν «παιδιά νωρίς είναι». Δηλαδή θα την ήθελα αυτή τη συναυλία, βέβαια, αλλά θα την ήθελα σε 15 χρόνια, σε 20. Και μετά αυτό που σκέφτηκα την ώρα που μιλάγαμε ήταν «ρε φίλε, και τι συμβόλαιο έχεις υπογράψει ότι θα ζεις σε 20 χρόνια; Πήγαινε να το ζήσεις».

-Δεν ανησύχησες μη βγει κάποιος και πει ότι το έκανες πολύ νωρίς και ξιπάζεσαι;

Όχι, γιατί δεν είναι κάτι που επιδίωξα εγώ. Αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος «απολογίας». Έχω ζήσει όλα εκείνα τα «είναι πολύ νέος, ποιος τον προωθεί, δεν κάνει, δεν γράφει, είναι μια φούσκα που θα περάσει, τι μας φορέσανε πάλι»… Τη γνώρισα αυτή τη μιζέρια. Δεν έχω κανένα λόγο να ζω έτσι πια, εδώ και πολλά χρόνια. Κάθε που συμβαίνει κάτι καλό, σκέφτομαι απλά: «Σου το έφερε η ζωή, ζήσ’ το».

-Πού να τα φανταζόσουν αυτά όταν ως παιδάκι δεν σε καλούσαν στα πάρτι γιατί άκουγες ελληνική μουσική…

Σκέφτομαι ότι είχε βαθιά μοναξιά η αγάπη μου για το ελληνικό τραγούδι. Γιατί ξέρεις, μεγαλώνοντας σε μια εποχή που υπήρχαν ιερά τέρατα εκεί έξω, ο Μάικλ Τζάκσον, η Μαντόνα, ο Πρινς, εγώ για «θεούς» μου είχα την Αλεξίου και τον Νταλάρα και την Γαλάνη. Την έζησα τη μοναξιά από συμμαθητές μου που με κοιτούσαν σαν να είμαι ούφο. Τη δεκαετία του ’80 το ελληνικό τραγούδι δεν ήταν καθόλου «της μόδας» στις μικρές ηλικίες.

-Βέβαια. Ειδικά στο πρώτο μισό των ’80s, καθόλου. Μετά, άντε λίγο αρχίσανε καμιά Πωλίνα, καμιά Βίσση…

Σε αυτό το επίπεδο. Όμως όταν τους έλεγα τι μουσική ακούω, οι συμμαθητές μου έλεγαν «Αλεξίου; Νταλάρας; Αυτούς τους ακούει η μαμά μου και ο μπαμπάς μου». Ήταν μια επιλογή που είχε κόστος. Αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Ένιωθα τόσο βαθιά αγάπη για το ελληνικό τραγούδι που δεν μπορούσα αυτό να το πουλήσω για καμία πρόσκληση σε πάρτι.