Δημήτρης Καβατζικλής
Ο Antonio Stradivari έχει περάσει στην ιστορία ως ο απόλυτος δεξιοτέχνης της οργανοποιίας, με τα βιολιά του να αποτελούν σύμβολα τελειότητας και ανεκτίμητης αξίας. Ωστόσο, πέρα από τα περίπου 960 βιολιά που κατασκεύασε, έφτιαξε και λίγες κιθάρες. Από αυτές, μόλις μία έχει διασωθεί: η περίφημη «Sabionari», που χρονολογείται στο 1679, σύμφωνα με το openculture.
Η σπάνια και μοναδική αυτή κιθάρα αποκαταστάθηκε προσεκτικά από τους οργανοποιούς Daniel Sinier, Francoise de Ridder και Lorenzo Frignani, οι οποίοι κατάφεραν να της δώσουν «φωνή» μετά από αιώνες σιωπής. Ο ήχος της, κρυστάλλινος και μελωδικός, θυμίζει μπαρόκ κύμβαλο και μεταφέρει τον ακροατή σε μια άλλη εποχή.
Σήμερα ανήκει σε ιδιώτη συλλέκτη, αλλά ταξιδεύει συχνά σε χώρους συναυλιών και διαλέξεων σε όλη την Ευρώπη, συμβάλλοντας στην κατανόηση της ιστορίας και της συντήρησης ιστορικών μουσικών οργάνων. Έχει εμπιστευθεί σε λίγους εκλεκτούς μουσικούς, όπως ο Nορβηγός Rolf Lislevand και ο Μεξικανός Krishnasol Jiménez, οι οποίοι παρουσιάζουν έργα μπαρόκ με τον ξεχωριστό της ήχο.
Η δεκάχορδη κιθάρα έχει αποκτήσει ακόμη και δική της ιστοσελίδα, όπου το κοινό μπορεί να βρει φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, βίντεο από συναυλίες, αλλά και λεπτομέρειες για το ιδιαίτερο κούρδισμά της και τον μακρύ λαιμό της. Εκεί φιλοξενούνται και ηχογραφήσεις έργων όπως η “Tarantela” του Santiago de Murcia και η “Σουίτα σε Σολ ελάσσονα” του Angelo Michele Bartolotti, που αναδεικνύουν τον πλούτο του ήχου της.
