Δημήτρης Καβατζικλής
«Μην πίνεις για να μεθύσεις. Πιες για να απολαύσεις τη ζωή», έγραψε κάποτε ο Τζακ Κέρουακ. Και υπήρχαν λίγα μέρη που ο ίδιος απολάμβανε τη ζωή περισσότερο από την ιδιόμορφη μποέμικη ταβέρνα με την ονομασία White Horse στο Γκρίνουιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης, λέει το faroutmagazine.
Το μπαρ άνοιξε για πρώτη φορά το 1880. Εκείνη την εποχή, η περιοχή ήταν σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με τη φυλακή που υπήρχε εκεί και ήταν αρκετά απομονωμένη. Αλλά καθώς η πόλη εξαπλωνόταν, το σωφρονιστικό ίδρυμα μετατράπηκε σε κανονικό «χωριό», ένα μέρος που πρόσφερε μια απόδραση από τη φασαρία της πόλης. Στα μέσα του 1800, αυτό έκανε τους ανθρώπους που αναζητούσαν έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής να συρρέουν στην περιοχή ενώ το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης έκανε επίσης χρήση του χώρου.
Έτσι, εμφανίστηκε η ταβέρνα White Horse για να τους σερβίρει, συγκεντρώνοντας προσωπικότητες όπως οι James Baldwin, Jane Jacobs, Bob Dylan, Anais Nin και Norman Mailer. Ήταν η αίσθηση της ουαλικής παμπ που είχε τραβήξει τον Dylan Thomas στο μπαρ, και ήταν η ίδια αίσθηση που είχε δει τη σωρό του να βγαίνει από αυτό. Ωστόσο, η καθαρή επιρροή του στη λογοτεχνία είναι θετική παρά αυτή την απώλεια. Η απόκοσμη αίσθηση της περιοχής και στο στυλ της παλιάς Αμερικής που το διέκρινε, ενέπνευσε τον Κέρουακ να σηκωθεί από το αγαπημένο του σκαμπό για να δει τι υπήρχε στον έξω κόσμο.
Παρόλο που παραμένει εκεί μέχρι σήμερα, το Γκρίνουιτς Βίλατζ είναι πλέον μια περιοχή αυστηρά για τους μοντέρνους εκατομμυριούχους, με αποτέλεσμα οι ιδέες που εμπνέει σήμερα να περιλαμβάνουν ομόλογα παρά αριστουργήματα. Αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για τον περίεργο τουρίστα που αναζητά μια μούσα και προσπαθεί να εξασφαλίσει έμπνευση στο διάσημο παλιό σκαμπό του Τζακ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
