Του Σωτήρη Ι. Στυλιανού
Κάθε χρόνο, στις 29 Αυγούστου, η εκκλησία μας μνημονεύει τον αποκεφαλισμό του Τιμίου Προδρόμου. Η μέρα τούτη είναι πολύ πένθιμη. Η γνωστή Ευαγγελική περικοπή μας ιστορεί τα πολύ θλιβερά και συνάμα απάνθρωπα γεγονότα.
Εδώ θα εξετάσω το ερώτημα που θέτω στον τίτλο τούτου του γραπτού μου. Ακράδαντα πιστεύω ότι μπορούσε ο Ηρώδης να σταματήσει το αίτημα της νεαρής θετής, κατά κάποιον τρόπο, κόρης του, της Σαλώμης. Μπορούσε να απαντήσει στην απαίτηση να θανατώσει τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο λέγοντας πως υποσχέθηκε να προσφέρει υλικά πράγματα και όχι ανθρώπινη ζωή. Αυτός ο πολιτικός άρχοντας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας συζούσε παράνομα με την μητέρα της κοπέλας, την οποία είχε κλέψει από τον αδερφό του. Η όμορφη στην εμφάνιση και γοητευτική κοπελίτσα χόρεψε έτσι που εντυπωσίασε τον Ηρώδη. Τόσο πολύ του άρεσε ο χορός της, που, μπροστά στους πολλούς και επίσημους καλεσμένους του, της υποσχέθηκε να της δώσει ό,τι ζητήσει μέχρι και το μισό βασίλειό του.
Η Σαλώμη αμέσως ρώτησε την Ηρωδιάδα και εκείνη βρήκε την ευκαιρία και ζήτησε αυτό που επιθυμούσε πολύ, δηλαδή να πεθάνει ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Δυστυχώς, ο Ηρώδης θεώρησε πως δεν μπορούσε να αρνηθεί να εκπληρώσει αυτή την απαίτηση της Σαλώμης και διέταξε τον αποκεφαλισμό του Τιμίου Προδρόμου.
Όλοι μας, δυστυχώς, έχουμε μία Ηρωδιάδα στο βάθος της ψυχής μας. Είναι η αντιπάθειά μας για όσα άτομα μας δυσκολεύουν στην ζωή μας. Πολλές φορές ευχόμαστε να πάθουν κάτι κακό έτσι ώστε να φύγουν από τη μέση. Αυτή η κακή σκέψη μας είναι που τελικά μας βασανίζει, πράγμα που, όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουμε, είναι εις βάρος μας. Αυτή την λάθος στάση μας απέναντι σε ορισμένους «αχώνευτους» για τα μέτρα μας, θα είναι χρήσιμο να την μεταβάλουμε σε μια χαρούμενη προοπτική και πάντα όπως θα ήθελε ο Χριστός. Δηλαδή, σύμφωνα με την εντολή Του να αγαπήσουμε τον εχθρό μας σαν τον εαυτό μας. Πολύ δύσκολο στην σημερινή εποχή, αλλά όχι ακατόρθωτο. Θέλει τόλμη η ελευθερία, μας υπενθυμίζει ένας ποιητής. Και θα ελευθερωθούμε πράγματι αν αποβάλουμε αυτήν την Ηρωδιάδα τελείως από μέσα μας. Θα ηρεμήσουμε από το σφυροκόπημα της εμμονής ιδέας ότι τους ανθρώπους οι οποίοι μας ταλαιπωρούν με την συμπεριφορά τους, πρέπει να τους έχουμε στο στόχαστρο, τάχα για να τους «εξαφανίσουμε». Οπότε θα πετύχουμε τη δική μας ψυχική ηρεμία και γαλήνη, ενώ ίσως επηρεάσουμε και κάποιον δύσκολο συνάνθρωπό μας να διορθωθεί, όταν πεισθεί πως τον αγαπούμε και τον δεχόμαστε όπως είναι.
Αυτήν την «Ηρωδιάδα», την εύκολη εχθρότητα, ας την βάζουμε στην άκρη. Αν το κατορθώσουμε, θα έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας ότι εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού όταν προσπαθούμε να αγαπήσουμε πραγματικά όσους προηγουμένως μισούσαμε θανάσιμα!
