Άρης Δημοκίδης
Ο Κhuram εδώ και 10 χρόνια – από την ηλικία των 16 ετών- ζει χωρίς το δεξί του χέρι. Στο Πακιστάν, αναγκαζόταν να εργάζεται σε ένα πολύ επικίνδυνο περιβάλλον, προκειμένου να επιβιώσει. Η αντιμετώπιση των ανθρώπων με αναπηρία στη χώρα του, θα καταδίκαζαν τον Khuram σε μια ζωή ανημποριάς, αυτολύπησης και εξάρτησης από άλλους. Γι αυτό, αποφάσισε να κάνει ένα επικίνδυνο ταξίδι, αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Έφτασε έτσι στην Ελλάδα, όπου αιτήθηκε άσυλο.
Γνωρίσαμε τον Khuram, μέσα από τις εθελοντικές δράσεις του Oικόπολις και της Οικολογικής Κίνησης. Εντυπωσιαστήκαμε από το ήθος του και την θέλησή του για προσφορά. Παρά την αναπηρία του, επιδιώκει να μορφώνεται και να αποκτά, διαρκώς, νέες δεξιότητες.
Δείτε την τωρινή ζωή του στη Θεσσαλονίκη, σ’ ένα μικρό βίντεο:
Με την δύναμη του μας υπενθυμίζει καθημερινά, πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, όταν υπάρχει θέληση.
Σε πολλές χώρες, τα άτομα με αναπηρίες βρίσκονται στο περιθώριο κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά. Συχνά, δεν χαίρουν του σεβασμού, ενώ οι πιθανότητες εύρεσης εργασίας είναι ελάχιστες. Έτσι τα άτομα με αναπηρίες είναι καταδικασμένα σε μια ζωή ανημποριάς, αυτολύπησης και εξάρτησης από άλλους.
Έχοντας ζήσει πολύ πόνο και κακουχίες θα μπορούσε να έχει γίνει ένας διαφορετικός άνθρωπος. Κι όμως αυτός παραμένει ένας τρυφερός και γλυκός άνθρωπος με πολλή συμπόνοια για τους άλλους ανθρώπους και για τα ζώα.