Δημήτρης Καβατζικλής
Από την εκτόξευσή του το 1990, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA έχει εμπλουτίσει σημαντικά την κατανόησή μας για το σύμπαν, απαθανατίζοντας εικόνες πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα αλλά και γαλαξιών που απέχουν δισεκατομμύρια έτη φωτός. Ωστόσο, μόλις πρόσφατα, το τηλεσκόπιο πέτυχε ένα από τα πιο εντυπωσιακά του επιτεύγματα: ένα πανόραμα 417 μεγαπίξελ του γαλαξία της Ανδρομέδας, σύμφωνα με το mymodernmet.
Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας είναι από τους κοντινότερους στη Γη, καθώς βρίσκεται σε απόσταση 2,5 εκατομμυρίων ετών φωτός. Είναι τόσο κοντά που είναι ορατός με γυμνό μάτι τις καθαρές φθινοπωρινές νύχτες, εμφανιζόμενος ως «ένα αχνό αντικείμενο σε σχήμα πούρου με γωνιακή διάμετρο παρόμοια με αυτή της Σελήνης», σύμφωνα με τη NASA. Αυτή η εγγύτητα, ωστόσο, ήταν και ο λόγος που κατέστησε την απεικόνισή του τόσο απαιτητική.
Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, ότι η σύνθεση της εικόνας χρειάστηκε πάνω από μία δεκαετία και 1.000 τροχιές του Hubble για να ολοκληρωθεί. Με περισσότερες από 600 λήψεις που ενώθηκαν, το πανόραμα αποτελεί το μεγαλύτερο φωτομωσαϊκό που έχει δημιουργηθεί ποτέ από το τηλεσκόπιο Hubble. Στα 2,5 δισεκατομμύρια πίξελ του απεικονίζονται περίπου 200 εκατομμύρια άστρα, ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού πληθυσμού άστρων της Ανδρομέδας. Ως σύνολο, το πανόραμα δεν είναι μόνο ένα τεχνολογικό ή φωτογραφικό κατόρθωμα, αλλά και ένα σημαντικό παράθυρο στον ίδιο τον γαλαξία της Ανδρομέδας.
Ως ο πλησιέστερος γείτονας του Γαλαξία μας, ο γαλαξίας της Ανδρομέδας χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια ως «υποκατάστατο» για τη μελέτη άλλων σπειροειδών γαλαξιών στο σύμπαν, είτε για την κατανόηση της δομής τους είτε της εξέλιξής τους.
Σύμφωνα με τη NASA, τα νέα αυτά ευρήματα του Hubble θα υποστηρίξουν μελλοντικές παρατηρήσεις από το Τηλεσκόπιο James Webb και το επερχόμενο Nancy Grace Roman Space Telescope, το οποίο περιγράφεται ως μια ευρυγώνια εκδοχή του Hubble, ικανή να καταγράφει «το ισοδύναμο τουλάχιστον 100 εικόνων υψηλής ανάλυσης του Hubble σε μία μόνο λήψη».
