σε , ,

Ο 15χρονος Νικόλας Φιλίππου αυτοκτόνησε λόγω μπούλινγκ από 5 συμμαθητές του επειδή ήταν γκέι

Ένα χρόνο μετά, κανείς δεν ασχολείται με την περίπτωσή του. Πάμε να το αλλάξουμε αυτό;

Με τάγκαρε, μαζί με άλλους η Έλενα Ακρίτα νωρίτερα. Γράφει:

«Εδώ έχουμε μια ξεκάθαρη περίπτωση Β. Γιακουμάκη με τη διαφορά ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται κι οι πάντες έχουν γυρίσει την πλάτη. Ο 15χρονος Νικόλας Φιλίππου αυτοκτόνησε πριν ένα χρόνο μετά το άγριο μπουλινγκ που υπέστη από πέντε συμμαθητές του επειδή το παιδί ήταν γκει.
Το “Πολύχρωμο Σχολείο” έχει δημοσιεύσει το παρακάτω κείμενο και προσπαθεί με κάθε τρόπο να γνωστοποιήσει την υπόθεση. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής τα ΜΜΕ δεν έχουν ανταποκριθεί, πλην της ιστοσελίδας antivirus. Σας παραθέτω το λινκ αν μπορείτε και θέλετε να κοινοποιήσετε, να δημοσιοποιήσετε και τέλος πάντων να κάνουμε όλοι μαζί ό,τι μπορούμε για να γίνει γνωστή η υπόθεση και να μην κουκουλωθεί όπως τόσες άλλες.»

Να το κείμενο απ’ το πολύ χρήσιμο σάιτ “Πολύχρωμο Σχολείο“:

Ένας χρόνος χωρίς τον Νικόλα

Εννέα κατηγορούμενοι. Ένας αθώος, τρεις ανήλικοι με ποινή κοινωνικής εργασίας εκατόν πενήντα ωρών, πέντε ενήλικοι με ποινή φυλάκισης τριάντα έξι μηνών. Με αυτό το σκεπτικό έκλεισε η πολύκροτη υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη από την Κρήτη, δίνοντας τη σκυτάλη σε μια άλλη, σε αυτήν του δεκαπεντάχρονου Νικόλα Φιλίππου από την Αθήνα, ο οποίος τερμάτισε τη ζωή του τον Ιούλη του 2018. Άγνωστο ποιοι αριθμοί θα κλείσουν τη δική του υπόθεση. Εκατόν πενήντα ώρες κοινωνικής εργασίας, τριάντα έξι μήνες χωρίς αναστολή. Άγνωστο…

Ο Νικόλας ήταν κατά τις ομολογίες του περίγυρού του ένα καλό παιδί. Με τα όνειρα και τις προσδοκίες της ηλικίας του. Ένα ευχάριστο και χαμογελαστό αγόρι, πάντα αλληλέγγυο και πάντα πρόθυμο στις ανησυχίες των άλλων. Ο Νικόλας δεχόταν ομοφοβικό εκφοβισμό. Είχε μιλήσει για τον σεξουαλικό προσανατολισμό του και η οικογένειά του τον στήριζε. Αλλά δεν μίλησε για τον εκφοβισμό. Δεν είχε όμως το στήριγμα του σχολείου. Του κολλούσαν άσχημα και πέντε παιδιά τον στόλιζαν με δεκάδες «κοσμητικά επίθετα». Καίγανε τα σωθικά απ’ τον αντίλαλο της φράσης «η ομοφυλοφιλία είναι ασθένεια» που πρόσφατα είχαν εκστομίσει τα χείλη καθηγήτριάς του.

Έτσι, στις 8 Ιούλη του 2018 ο Νικόλας αυτοκτόνησε, έχοντας πλήρη επίγνωση της πράξης του, και μερικούς μήνες μετά, ένα ακόμα παιδί από το σχολείο του Νικόλα, θα αποπειράτο να αυτοκτονήσει.

Σήμερα με βάση την έρευνα της Colour Youth – κοινότητας lgbtq νέων Αθήνας, η οποία εκδόθηκε το Μάιο του 2018 δείγμα της οποίας αποτέλεσαν περίπου 2000 ΛΟΑΤΚμαθητές/ριες, καταδείχθηκαν οι μεγάλες παραλείψεις της Ελληνικής Πολιτείας στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση όσον αφορά την ΛΟΑΤΚI μαθητική κοινότητα και τη ζοφερή πραγματικότητα που αυτή βιώνει.

  • Σε ποσοστό 84,9%, τα παιδιά ακούν στο σχολείο τη  λέξη “γκέι” με αρνητική χροιά.
  • Το  96% δηλώνει  ότι έχει ακούσει  σχόλια για μαθητές  που δε συμπεριφέρονται  με αρκετά ‘αντρικό’ τρόπο.
  • Το 74,4% των μαθητών και μαθητριών δηλώνει ότι  ακούει τρανσφοβικά σχόλια.
  • Ένα στα τρία παιδιά έχουν δεχτεί κάποιας μορφής  λεκτική παρενόχληση.
  • Το 65,1% των ΛΟΑΤΚI ατόμων  δεν έχουν ακούσει τίποτα θετικό για ΛΟΑΤΚI άτομα  σε κάποιο μάθημα του σχολείου.

Η ελληνική κοινωνία με τη σειρά της κρατά αυτιά και στόμα κλειστό με ανεξάντλητη υποκρισία, και ακριβώς το ίδιο κάνουν και τα ελληνικά Σχολεία. Τα παιδιά και οι έφηβοι αντιδρούν με το μόνο τρόπο που γνωρίζουν: κλειδαμπαρώνονται στο δωμάτιό τους, περιστοιχισμένα από τον εφιάλτη της απόρριψης.Όταν ένα παιδί γεννηθεί, οι γονείς θα φροντίσουν το παιδικό δωμάτιο του γεμίζοντάς το παιχνίδια, χρώματα, παραμύθια, ταπετσαρίες και χαλιά. Από αυτούς θα εξαρτηθεί αν το δωμάτιο αυτό θα στεγάσει τα όνειρα και τις προσδοκίες του, ή θα αποτελέσει κολαστήριο, τόπο μαρτυρίου και καταφύγιο του πόνου και του εφιάλτη τους. Το ίδιο θα συμβεί και με το Σχολείο.

Ας πάψουμε, πλέον, να επιτρέπουμε και να τηρούμε με ευλάβεια και τυπολατρία την υποταγή στο «κανονικό» για να μη γίνει ο επόμενος Βαγγέλης, Νικόλας, Άλεξ κλπ ένας αριθμός που θα τον συνοδεύει μια δικαστική απόφαση. Εκατόν πενήντα ώρες κοινωνικής εργασίας, τριάντα έξι μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή. Η ζωή του παιδιού, κάθε παιδιού, ΔΕ ΧΩΡΑΕΙ εκπτώσεις.

Πηνελόπη Συντυχάκη, Δικηγόρος – Μέλος του Πολύχρωμου Σχολείου

*Η φωτογραφία είναι από το πρώτο δημόσιο ποστ που έκανε ο πατέρας του Νικόλα στις 7 Σεπτεμβρίου του 2018, δύο μήνες μετά την αυτοκτονία του. Σ’ αυτό έγραφε:

Δεν υπάρχουν λέξεις , λόγια , προτάσεις , για να περιγράψουν αυτό που ζω εγώ και η οικογένεια μου …
Σπάω την σιωπή μου , λόγο της έναρξης της σχολικής χρονιάς .
Θέλω να ευχαριστήσω , όλους όσους προσωπικά ή με μηνύματα ή στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγραψαν κάτι, προσπαθώντας να μας δώσουν δύναμη . Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την Εισαγγελία και το τμήμα ανηλίκων της αστυνομίας για τον σεβασμό που μέχρι τώρα έχουν δήξει στην οικογένεια μου . Έχουμε αποφασίσει να βρούμε το κουράγιο και τα ψυχικά αποθέματα , ώστε να αναμένουμε την διαδικασία και τα πορίσματα που θα βγάλει η δικαιοσύνη , μετά θα κάνουμε «ταμείο» για το αν νοιώθουμε δικαιωμένοι ή όχι !!!
Από όλους , ακούμε «κουράγιο , έχετε κι άλλο παιδί , είσαστε νέοι και ότι χρειαστείτε ήμαστε εδώ» , το έχουμε ακούσει , ίσως και πολλές χιλιάδες φορές. Θεωρώ λοιπόν , ότι δεν το έλεγαν απλά για να το πούν , αλλά γιατί το ένοιωθαν πραγματικά. Σε αυτό το «ότι χρειαστείτε» λοιπόν , ήρθε η ώρα , φρονώ , να κάνουμε μια αρχή …

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας , Κύριε Πρωθυπουργέ , Κύριοι Βουλευτές , αυτό που ζητώ από εσάς , είναι απλά να κάνετε την δουλειά σας . Να νομοθετήσετε και να δημιουργήσετε θεσμούς και δομές . Το τί πρέπει να νομοθετηθεί και το προς ποια κατεύθυνση , δεν είμαι εγώ αυτός που αυτήν την στιγμή θα σας το πει ή ακόμα καλύτερα δεν είμαι εγώ αυτός που έχει την γνώση , υπάρχουν όμως επιστήμονες που έχουν την γνώση και μπορείτε να τους συμβουλευτείτε. Η χώρα μας , έχει «χάσει» άνω από 500.000 νέους τα τελευταία χρόνια ,που πήγαν για ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό , δεν έχουμε την δυνατότητα να χάνουμε κι άλλους για κανέναν λόγο …

Κύριοι Δικαστές και από εσάς αυτό που θα ζητήσω ,είναι να κάνετε την δουλειά σας . Προς το παρόν το μελανό που μπορώ να δω , είναι ο χρόνος. Υπάρχει πάντα μια αίσθηση αργών ρυθμών . Ξέρετε , για την οικογένεια που έχει χάσει το παιδί της , οι ρυθμοί δεν είναι εύκολοι θα σας ζητούσα (ίσως και με μια δόση υπερβολής ) , να προσπαθήσετε να μπείτε στην δικιά μας θέση , ξέρω ότι είναι άκομψο , αλλά , μόνο έτσι ίσως καταλάβετέ , τι εμείς νοιώθουμε και βιώνουμε …

Κύριοι Δημοσιογράφοι και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης , πολιορκήσατε και εμένα και την οικογένεια μου , μέχρι και σήμερα . Αντιλαμβάνομαι ότι είναι η δουλειά σας αυτή και ότι προσπαθείτε να δώσετε την είδηση, όμως , πέρα από την είδηση , έχετε καθήκον (κατά την γνώμη μου ) να κάνετε και άλλα πράγματα , δεν είναι μόνο η είδηση και οι σχολιασμοί στα πάνελ . Από εσάς λοιπόν ζητώ να βάλετε ένα σποτάκι για τον σχολικό εκφοβισμό και τον εκφοβισμό (bulling) πρίν από κάθε δελτίο ειδήσεων σας , για τον Σεπτέμβριο που είναι και ο μήνας έναρξης της σχολικής χρονιάς . θεωρώ ότι δεν θα έχει κανέναν κόστος για εσάς . Επίσης μέσα στα πλαίσια του ρόλου σας (4η εξουσία) είναι και « ο έλεγχος» του κοινοβουλευτικού έργου , άρα ασκώντας πίεση με δημοσιεύματα ίσως νομοθετηθούν και θεσμοθετηθούν νόμοι και δομές ..

Κύριοι Εκπαιδευτικοί , πορευτήκαμε παράλληλα επι πολλά έτη και πάντα θα έχω απεριόριστο σεβασμό και αγάπη για το λειτούργημα που επιτελείτε. Γνωρίζω τις δυσκολίες , γνωρίζω τα προβλήματα , γνωρίζω και το αξιόμαχο που διέπει τους περισσότερους από εσάς . Από εσάς λοιπόν θα ζητήσω, να δώσετε περισσότερο κομμάτι του εαυτού σας και της προσοχή σας , στο να αποφευχθούν συμβάντα , σαν το δικό μας . Ξέρετε , ο Νικόλας μας, ήταν άριστος μαθητής , αλλά αυτήν την στιγμή δεν είναι κοντά μας . Η κάλυψη της ύλης λοιπόν , είναι μια δαμόκλειος σπάθη , αλλά πάντα προέχει η ζωή . Έχετε επίσης έναν σοβαρό ρόλο , το να εμφυσήσετε στα παιδιά αρχές , όπως , της ισότητας , του σεβασμού στην διαφορετικότητα , της ελευθερίας της έκφρασης και να εξαλείψετε , αν τυχόν υπάρχουν , των ρατσισμό , την ξενοφοβία , την μισαλλοδοξία και ότι άλλο ..

ΓΟΝΕΙΣ , σας έχω εκπροσωπήσει επι 12 χρόνια σε όλες τις βαθμίδες εκπροσώπησης σε τοπικό επίπεδο. Έχω αφιερώσει πολλές ώρες για τα θέματα που υπήρχαν . Τώρα λοιπόν , θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα να ζητώ και εγώ μερικά πραγματάκια από εσάς . Αρχικά σας ζητώ , τελειώνοντας την δουλειά σας σήμερα και γυρνώντας στο σπίτι σας , να πάρετε μια μεγάλη αγκαλιά τα παιδιά σας …
Εγώ λοιπόν , δεν μπορώ να το κάνω αυτό με το μικρό μου παιδί…
Δεν μπορώ , γιατί κάποιοι γονείς δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους . Το δεύτερο που σας ζητώ , είναι να μην μεταδίδετε το δηλητήριο του μίσους στα παιδιά σας . Όταν λοιπόν είσαστε νευριασμένοι με την γυναίκα σας ή τον γείτονα ή τον όποιον , μην τον βρίζετε και μην τον απαξιώνετε μπροστά στα παιδιά σας , γιατί τα παιδιά σας είναι σφουγγάρια και σαν τέτοια , απλά θα κάνουν στο μέλλον και αυτά το ίδιο , δεν έχετε το δικαίωμα να μπολιάσετέ με το μίσος τα παιδιά σας . Αν έχετε ξενοφοβικά αισθήματα , αν έχετε ομοφοβικές τάσεις , αν έχετε θέματα με το χρώμα των ανθρώπων ή με την καταγωγή τους ή με το θρήσκευμά τους ή με οποιαδήποτε διαφορετικότητα του κάθε ζώντα οργανισμού , είναι δικαίωμά σας ,όμως δεν έχετε κανένα δικαίωμα να μπολιάσετε με το δικό σας πρόβλημα, τα παιδιά σας !!!

Ξέρετε , όλοι μας , ήμαστε διαφορετικοί , μα όλοι ήμαστε ίσοι και αξίζουμε σεβασμό, αυτό να εμφυσήσετε στα παιδιά σας .

Αγαπητά μου παιδιά , φυσικά και έχω να ζητήσω και από εσάς κάτι . Σε κάθε σχολείο , υπάρχουν παιδιά και κάθε παιδί, είναι ένα μικρό θαύμα . Υπάρχουν παιδιά που φορούν γυαλιά , υπάρχουν παιδιά που έχουν σπυράκια , υπάρχουν παιδιά που το χρώμα του δέρματος τους είναι μελαμψό , υπάρχουν παιδιά που είναι ψηλά , παιδιά που είναι κοντύτερα , υπάρχουν παιδιά που έχουν διαφορετικό θρήσκευμα , υπάρχουν παιδιά που έχουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό , υπάρχουν παιδιά που είναι εξυπνότερα, παιδιά που είναι περισσότερο εύσωμα , παιδιά που είναι λιγότερο εξωτερικά όμορφα (θα μπορούσα να γράφω για ώρες). ΌΛΑ αυτά τα παιδιά , θα πρέπει να χαίρουν αποδοχής και σεβασμού , γιατί είναι μεν διαφορετικά , αλλά ίσα . Έχουν τις ίδιες ανάγκες τα ίδια θέλω τα ίδια όνειρα και αποζητούν σχεδόν τα ίδια πράγματα . Αν είσαστε στην κατηγορία των παιδιών που νομίζουν ότι αυτά που γράφω , είναι λάθος, σας παροτρύνω να ζητήσεις από τους γονείς σου να επισκεφτείς έναν ειδικό, σου έχουν εμφυσήσει δηλητήριο μίσους και οφείλεις και εσύ αλλά και οι γονείς σου να το ψάξεις . Αν από την άλλη είσαι από αυτούς που σε κοροϊδεύουν , γελούν σε βάρος σου , σε χτυπούν , σου στέλνουν μηνύματα , σε παίρνουν τηλέφωνα βρίζοντας ,προσπαθούν να σε μειώσουν και ότι άλλο που δεν μπορώ να φανταστώ .
Μ Ι Λ Η Σ Ε , και θα το ξανα γράψω, Μ Ι Λ Η Σ Ε , μόνο έτσι θα αποφύγεις τα χειρότερα . Μ Ι Λ Η Σ Ε , ακόμα και αν δεν είσαι εσύ ο δέκτης όλων των παραπάνω , αλλά είσαι μάρτυρας και βλέπεις να γίνονται δίπλα σου . Δεν θές να μιλήσεις στους γονείς σου , ΟΚ , μίλησε στους δασκάλους σου . Δεν θες ούτε και σε αυτούς, ΟΚ υπάρχουν αρμόδιες αρχές . Φοβάσαι , ότι θα σε πουν καρφί , ΟΚ, υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές στήριξης.

Υπάρχουν τρόποι και άνθρωποι που σίγουρα θα σε καταλάβουν , φτάνει να Μ Ι Λ Η Σ Ε Ι Σ.

Το δικό μου παιδί , Ο Νικόλας μας , δεν μας είπε ποτέ τίποτα , αν μας είχε πει , σίγουρα θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα και σήμερα θα ήταν κοντά μας . Θεωρώ την επιλογή του αυτή πέρα για πέρα λανθασμένη , μην κάνετε λοιπόν το ίδιο λάθος . Η σιωπή , δεν έλυσε ποτέ τίποτα και κανένα πρόβλημα, μόνο όταν το βγάλουμε από μέσα μας , υπάρχει ελπίδα να αλλάξει κάτι . Πάντα ήμουν κουραστικός στον λόγο μου , πως θα μπορούσα να μην γίνω και κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Αυτά λοιπόν σας ζητώ .

Στην ουσία , σας ζητώ να κάνετε την δουλειά σας!

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

Ενα σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση
  1. Άρη, καλησπέρα. Δε έχω να γράψω πολλά, θέλω μόνο να ευχαριστήσω την στήλη σας. Είναι η μόνη -ισως- που θυμήθηκε την επέτειο του Νικόλα! Έχω έναν γιο στην ηλικία του και στο σχολείο του! Το περσινό καλοκαίρι έχει χαραχτεί στη μνήμη μας κι ας μην είχαμε προσωπικές επαφές με την οικογένειά του. Ένα παιδί “καλοσυνάτο”, “ευγενικό”, “άριστος μαθητής”, “ήπιων τόνων”, αλλά “αγέλαστο” τις περισσότερες μέρες στο προαύλιο, όπως μου είπε χαρακτηριστικά ο γιος μου. Σε αυτήν την οικογενεια και σε κάθε οικογένεια που χάνει ένα παιδί, δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να πεις ή να κάνεις για να απαλύνεις τον πόνο. Σαράκι που σου τρώει τη ζωή λίγο λίγο.
    Δυστυχώς όλα ξεκινούν από το σπίτι! Το σχολείο θα σου δώσει μόρφωση, αλλά το σπίτι θα σου δώσει την παιδεία που θα χρειαστείς στη ζωή σου!
    ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ ΟΛΩΝ κι αυτό πρέπει να κρατήσουμε και να μεταλαμπαδευσουμε στις επόμενες γενιές, αν θέλουμε να λεγόμαστε “γονείς” και πάνω απ’ όλα “άνθρωποι” .

Αφήστε μια απάντηση