Γιάννης Δημητρέλλος
Το stand-up του είναι γεμάτο από επικές μουσικές αναφορές, τα κωμικά bits του είναι αιχμηρά, απενοχοποιούν την φόρμα του λογοπαίγνιου και μη στα πολυλογώ: Αν δεν έχεις δει τον Αριστοτέλη Ρήγα, πρέπει να το κάνεις τώρα. Με την παρακάτω συνέντευξη, θα τον γνωρίσεις λίγο καλύτερα. (Η εναλλακτική είναι ένα κείμενο 10.000 λέξεων!)
- Aς αρχίσω αυτή τη συνέντευξη με κάτι που με καίει πραγματικά πολύ, τελικά κατάφερες να κάνεις dubstep διασκευή στο «Αχ Κουνελάκι»;
«Όχι, αλλά κατάφερα να το κάνω mashup με Πορτοκάλογλου. Και με την κατάλληλη ενορχήστρωση, οκ μπορεί να γίνει και dubstep. Τελικά, το μόνο σύνορο είναι το όριο της “δημιουργικής βλακείας” που επιτρέπεις στον εαυτό σου. Επόμενος στόχος, να κάνω ορχηστρικά “πολυφωνικά ηπείρου”. Δηλαδή πολυφωνικά τραγούδια χωρίς φωνές. Νομίζω αυτό θα ήταν αρκετά κοντά στο όριο της «βλακείας» που μου επιτρέπω.»
- Πόσοι άνθρωποι έχουν μάθει την «Φραγκοσυριανή» μέσα από τις παραστάσεις σου; Υπάρχει κάποιο νέο mashup που πρόκειται να παρουσιάσεις;
«Αν θυμάμαι καλά μόνο ένα παιδί στα Χανιά σε μια παράσταση είπε ότι δεν ήξερε από πριν την Φραγκοσυριανή. Είτε από τον Μάρκο είτε από τους Locomondo, όλοι την ξέρουν. Σίγουρα βέβαια δεν περιμένουν να ακούσουν αυτό που τελικά ακούνε αλλά εντάξει, η έκπληξη είναι μέρος της κωμωδίας.
Έχω ένα στα σκαριά ναι, αρκεί να πω ότι το βίντεο θα περιλαμβάνει κότες αχυρώνες και τσάπες και δεν θα πω τίποτε άλλο.»
Φραγκοσυριανή – Αριστοτέλης Ρήγας & G Spot ft. Χρύσα Κατσαρίνη
Αριστοτέλης Ρήγαςsubscribe https://tinyurl.com/yxxwvn2tInstagram: https://www.instagram.com/aristotelis_rigasFacebook: https://www.facebook.com/rigasaristote…
- Θυμάσαι κάποιο αστείο σου που δεν «δούλεψε» ποτέ στο κοινό, που δεν πήρε ποτέ την αντίδραση που περίμενες; Υπάρχει ο φόβος της πολιτικής ορθότητας για τον Έλληνα κωμικό, εν έτει 2022;
«Φυσικά και υπάρχει, οι παραστάσεις είναι ένα “ζωντανό σώμα”, κάποια πράγματα προκύπτουν στη σκηνή, δοκιμάζονται και ανάλογα με την επιτυχία τους, ενσωματώνονται στο κείμενο ή απορρίπτονται. Ο σκοπός μας είναι να έχουμε κείμενα που δουλεύουν παντού, πάντα και σε όλους όσους μιλάνε Ελληνικά. Ε για να γίνει αυτό ο κωμικός θα πρέπει να εκτελεί το κείμενο του, να παρατηρεί τον εαυτό του, τις αντιδράσεις του κοινού και να «διορθώνει” το υλικό του όντας επί σκηνής, οπότε ναι, υπάρχουν αστεία που “δεν περνάνε” μερικές φορές, αλλά δεν υπάρχει ποτέ το ίδιο αστείο που “δεν περνάει” όλες τις φορές. Το λέμε μια δυο φορές και αν δεν δουλεύει, φεύγει. Η πολιτική ορθότητα τώρα, νομίζω είναι ένα θέμα το οποίο δεν θεωρώ ότι μπορούμε να καλύψουμε εύκολα. Για να το θέσω κάπως συνοπτικά, όσοι έχουν δημόσιο λόγο κρίνονται, και μεγαλύτερος από το φόβο της πολιτικής ορθότητας ίσως είναι ο φόβος του να είσαι ας πούμε αυτή τη λέξη που ξεκινάει από μ και όλοι ξέρουμε ποια είναι, έχοντας ταυτόχρονα και δημόσιο βήμα. Ελπίζω να σε κάλυψα γιατί η εναλλακτική είναι ένα κείμενο δέκα χιλιάδων λέξεων.»
“Musicomedy” του Αριστοτέλη Ρήγα. FULL SHOW
Instagram: https://www.instagram.com/aristotelis_rigas/Facebook: https://www.facebook.com/rigasaristotelisTwitter: https://twitter.com/aris_rigasΒιντεοσκοπήθ…
- Θυμάμαι ακόμα ένα επικό λογοπαίγνιο που έχεις πει σε παράσταση σου με μια υπάλληλο pet shop και κάποιος άντρες πελάτες και κάποια “κολάρα”. Υπάρχει «ενοχή» στον κόσμο όταν γελάει με τα λογοπαίγνια;
«Ναι νομίζω. Ακόμα συμβαίνει κάποιοι να νιώθουν άσχημα να παραδεχτούν ότι γέλασαν με ένα λογοπαίγνιο. Όχι τόσο όσο παλιότερα βέβαια, γιατί με τα χρόνια έχει αλλάξει η αντίληψη που έχει το κοινό για τα λογοπαίγνια. Πλέον ξέρουμε ότι δεν τα κάνει μόνο ο Σεφερλής. Τα λογοπαίγνια και τα “short form” αστεία και μέσω του ίντερνετ αλλά και στις ζωντανές παραστάσεις αποκτούν σιγά σιγά τη θέση που τους αξίζει, ως ένα ιδιαίτερο και απαιτητικό είδος κωμωδίας. Ναι δεν είναι για όλους, αλλά μπορούν να είναι εξαιρετικά ποιοτικά. Δείτε ας πούμε πόσο τα εκτιμούν στη διαφήμιση. Αν πας να δουλέψεις για διαφημιστική ως κειμενογράφος το πρώτο που σε ρωτάνε είναι αν έχεις δει «πιτατάκες».
- Ποια είναι η διαδικασία από την οποία περνάς για να δημιουργήσεις ένα κωμικό bit; Το «πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε» παραμένει ως αξίωμα;
«Ναι παραμένει, αλλά δεν περιορίζεται στα πράγματα που συμβαίνουν. Μπορεί να είναι μια παρατήρηση ή μια σκέψη με αφορμή κάτι που συνέβη. Σε άλλες περιπτώσεις είναι απλά ασκήσεις του στυλ “σήμερα θα γράψω δέκα λογοπαίγνια”. Μπορεί να είναι μια μελωδία που έχω στο κεφάλι μου και παιδεύω για μήνες, ψάχνοντας να βρω με ποιο άλλο τραγούδι ταιριάζει για να κάνω ένα mashup. Δηλαδή η πραγματικότητα είναι πάντα η αφετηρία αλλά μετά στη διαδικασία έρχεται η φαντασία, η κωμική υπερβολή και ο σουρεαλισμός ενίοτε για να αναδειχτούν οι κωμικές πτυχές της.»
- Αστεία για την καραντίνα και την πανδημία: Είναι λυτρωτικό αυτό το χιούμορ κατά τη γνώμη σου ή είναι πολύ πρόωρο να σατιρίζουμε μια κατάσταση που ακόμα εξελίσσεται;
«Εξαρτάται από διάφορα πράγματα. Η πανδημία καθ αυτή βρίθει κωμικών στοιχείων, ακριβώς επειδή βρίθει τραγικών στοιχείων και η κωμωδία τους είναι η αντεστραμμένη μας πραγματικότητα. Από την άλλη όμως είναι δύσκολο να γελάσεις με κάτι αν δεν έχεις πάρει την κατάλληλη ασφαλή απόσταση από αυτό. Σε ψυχολογικό επίπεδο πάντως η κωμωδία είναι πολύ χρήσιμη και φαίνεται και από το πως μας υποδέχεται το κοινό στις ζωντανές μας παραστάσεις. Η ίδια η πανδημία ως θέμα πάντως δεν είναι απαγορευτική. Εξαρτάται από την “οπτική” σου.»
- Νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια κοινωνική ομάδα ανθρώπων που αντιδράει μεθοδικά στο χιούμορ, λέει πχ «για τους τρανς δεν θα κάνεις σάτιρα» ή «τον Δ.Σαββόπουλο θα τον σέβεσαι και δεν θα τον βάζεις στο στόμα σου» (παράδειγμα). Όμως αυτό το στοιχείο της αντιδραστικότητας κάνει τη σάτιρα πιο ενδιαφέρουσα. Έχει υπάρξει κάτι μέσα από την ελληνική κοινωνία για το οποίο θέλεις να μιλήσεις, αλλά σκέφτεσαι «όχι τώρα»;
«Ναι, θα ήθελα να μιλήσω για αυτή την ομάδα ανθρώπων που “αντιδρά μεθοδικά στο χιούμορ”. Για αυτούς τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι επειδή είπα κάτι για το ένα θα πρέπει αναγκαστικά να πω και κάτι για το άλλο. Δηλαδή θα ήθελα να τους ευχαριστήσω και να τους παρακαλέσω αν μπορούν εκτός από την επιλογή του θέματος που κάνουν για εμένα, να γράψουν και τα αστεία μου και αν γίνεται να έρθουν να τα πουν κιόλας και εγώ να είμαι σπίτι μου και να τους λέω “ναι αλλά για αυτό δεν είπες”. Αλλά δεν θέλω να το κάνω τώρα γιατί δεν μου φαίνονται αρκετά έτοιμοι να το δεχτούν.»
- Ένας κωμικός εντός κι ένας εκτός ελληνικής σκηνής που θαυμάζεις πολύ;
«Από τους Έλληνες συναδέλφους θαυμάζω πολύ όλους τους επαγγελματίες κωμικούς που βιοπορίζονται από την κωμωδία τους και κάνουν ηρωικά την τέχνη τους σε αυτή την εποχή της παγκόσμιας πανδημίας, σε μια κοινωνία που απαξιώνει την τέχνη θεωρώντας την “χόμπι” και σε μια πολιτεία που αδιαφορεί και απαξιώνει συστηματικά τον πολιτισμό. Για τους εκτός ελληνικής σκηνής δεν έχω να πω πολλά, εκεί το να πεις “θέλω να γίνω stand up comedian” είναι μια θεμιτή επιλογή καριέρας. Εδώ ακόμα απαντιέται με το στη μάνα σου το πες;»
- Τι θα δούμε στις επόμενες παραστάσεις σου;
«Παρουσιάζω από τις 10 Φεβρουαρίου και για τρεις Πέμπτες στο φουαγιέ του θεάτρου “Τζένη Καρέζη” τη νέα μου σόλο παράσταση με τίτλο “και το όνομα αυτού”. Περιλαμβάνει σύντομα αστεία, μουσικά αστεία και αυτή τη φορά και μεγαλύτερες ιστορίες, κάτι που δεν είχα τολμήσει στις προηγούμενες παραστάσεις μου, και είναι κείμενα που έγραψα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Περιλαμβάνει δηλαδή κοινές μας εμπειρίες αλλά και δικές μου προσωπικά από το γεγονός ότι σε αυτό το διάστημα έγινα πατέρας. Σας περιμένω!»
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κώστα Μαλλιάτση πως ξεχωρίζεις το γέλιο του κοινού μέσα από τις μάσκες;