Τις προάλλες μια εφημερίδα που είναι γεμάτη ακρότητες καθημερινά, είχε εξώφυλλο με τίτλο Χάρης Β-Ρώμας, και κατηγορούσε τον ηθοποιό και σεναριογράφο για παιδοφιλία, δείχνοντάς τον με ένα μωρό στην αγκαλιά. (Το μωρό αποδείχτηκε ότι ήταν το βαφτιστήρι του και η φωτο ήταν, εννοείται, απολύτως αθώα.)
Κι ενώ κάθε καταγγελία των τελευταίων εβδομάδων λήφθηκε πολύ σοβαρά, αυτή πέρασε και δεν ακούμπησε. Ακριβώς γιατί δεν υπήρχε καταγγελία.
Το όλο θέμα δεν έπιασε ιδιαίτερα, και κανείς δεν το πήρε πολύ στα σοβαρά. Αν ο ίδιος ο Ρώμας δεν αναφερόταν σ’ αυτό σε χτεσινή συνέντευξή του, ίσως θα ξεχνιόταν κι απ’ όσους το είχαν ακούσει.
Όμως καλά έκανε, νομίζω, και μίλησε, γιατί με την αφορμή είπε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.
1) Για την προσωπική του ζωή και την ερωτική επιλογή του, την οποία με γενναιότητα και ακρίβεια χαρακτήρισε ηθικά και κοινωνικά αποδεκτή (και εφόσον υπάρχει συναίνεση από ενήλικες έχει απόλυτο δίκιο)
2) Για τη δημοσιογραφία εκείνου του είδους που γίνεται από κάποιους που το παίζουν αντισυστημικοί
3) Για τις εκπομπές, τα σάιτ και όσους αντιμετωπίζουν ως ήρωες ή ως αστεία θεάματα ανθρώπους που είναι επικίνδυνοι – εξωραϊζοντάς τους. «Η αναπαραγωγή αθλιοτήτων δεν είναι γραφική, είναι επικίνδυνη» είπε.
Πραγματικά λίγες φορές έχω ικανοποιηθεί τόσο πολύ με ένα ξέσπασμα καλεσμένου στην τηλεόραση. Νομίζω πως χρησιμοποίησε όλα τα σωστά λόγια και επιχειρήματα.
Δείτε τον εδώ:
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
