Μικροπράγματα
Η όμορφη ιστορία του 80χρονου κυρίου Βασίλη Παναγιώταρου, έχει κάνει τον γύρο του κόσμου και έγινε στόρι και στη βρετανική Guardian.
Διαβάζουμε στο σημερινό άρθρο της online έκδοσης της εφημερίδας:
«Ό,τι μαθαίνω είναι ενδιαφέρον», λέει ο Βασίλης Παναγιωταρόπουλος. «Το να βρίσκομαι εδώ ανοίγει το μυαλό».
Η ώρα είναι 7:45 μ.μ. Το κουδούνι χτυπά για άλλη μία τάξη, και ο κόσμος της κλασικής Ελλάδας καλεί τον συνταξιούχο, που έχει τακτοποιήσει επιμελώς την κασετίνα και τα βιβλία του πάνω σε ένα μικρό ξύλινο θρανίο.
Με το σκούρο κοστούμι του και τα γυαλισμένα μοκασίνια, ο Παναγιωταρόπουλος ξεχωρίζει όχι μόνο για την κομψότητά του σε μια αίθουσα με γκράφιτι στον πίσω τοίχο, αλλά και ως ο μεγαλύτερος μαθητής του δεύτερου εσπερινού σχολείου της κεντρικής Αθήνας. Τουλάχιστον οι μισοί συμμαθητές του έχουν την ηλικία των εγγονιών του.
Έχουν περάσει σχεδόν 70 χρόνια από τότε που ο 80χρονος, φορώντας τα γυαλιά του, παρακολούθησε για τελευταία φορά μαθήματα στο σχολείο.
«Έφυγα από το σχολείο στα 12 μου για να βοηθήσω τον πατέρα μου στα χωράφια», λέει, θυμούμενος τα παιδικά του χρόνια σε ένα χωριό της Πελοποννήσου. «Αλλά πάντα είχα στο μυαλό και την ψυχή μου την επιθυμία να επιστρέψω. Είναι κάτι που δεν έφυγε ποτέ».
Όταν έγινε 80, ο πρώην ιδιοκτήτης ταβέρνας είπε στη σύζυγό του, Μαρία, μια συνταξιούχο μοδίστρα, ότι ήταν επιτέλους καιρός να ακολουθήσει την επιθυμία του. Μετά από σχεδόν πέντε δεκαετίες δουλειάς ως μάγειρας και επιχειρηματίας στην Αθήνα, πέρασε τις σιδερένιες πύλες του δεύτερου εσπερινού σχολείου πέρσι.
Σήμερα παρακολουθεί μαθήματα που κανονικά θα παρακολουθούσε ένας 15χρονος, μια σκέψη που τον κάνει να χαμογελά πριν ξεσπάσει σε γέλιο. «Αχ, να ήμουν πάλι 15», λέει. «Πάντα είχα αυτό το όνειρο να γεμίσω με γνώση, αλλά ποτέ δεν πίστευα ότι θα ζούσα αυτή τη στιγμή».
Η απόφασή του να αλλάξει τη ζωή του έγινε viral όταν, ως σημαιοφόρος στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, βιντεοσκοπήθηκε να περνά περήφανα μπροστά από τη Βουλή. Αξιωματούχοι έδειχναν να ξαφνιάζονται καθώς ο λευκομάλλης συνταξιούχος, συνοδευόμενος από δύο ώριμες μαθήτριες, κρατούσε τη σημαία.
«Του δόθηκε η τιμή να κρατήσει τη σημαία γιατί ήταν ο καλύτερος μαθητής της τάξης», λέει η διευθύντρια του σχολείου, Ευαγγελία Πατερακή. «Είναι εξαιρετικά επιμελής και προσφέρει πολλά στους άλλους μαθητές. Είναι συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους που δεν είχαν τις ίδιες ευκαιρίες να επιστρέφουν στο σχολείο».
Ο Παναγιωταρόπουλος δε θέλει να θεωρείται πρότυπο μαθητή, αλλά παραδέχεται: «Αν θέλετε να γράψετε ότι τα όνειρα δεν τελειώνουν, ότι ακόμα και στην ηλικία μου μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, θα είμαι εντάξει με αυτό».
