Άρης Δημοκίδης
«Αν το πάρουμε από την αρχή έχω γεννηθεί το 1992, μετά το λύκειο πήρα το πτυχίο μου στην οργάνωση και διοίκηση επιχειρήσεων από την ΑΣΟΕΕ και αποφοίτησα από τη δραματική σχολή του θεάτρου τέχνης Κάρολος Κουν», μου λέει ο Βασίλης Φακανάς. «Ουσιαστικά αξιοποιώ και τα δύο πτυχία, από τη μία είμαι μέλος του ωδείου τέχνης Φακανά, δηλαδή του πατέρα μου, και ασκώ την οργάνωση και διοίκηση. Επικεντρώνομαι στην καλή οργανωτική δομή, στην επικοινωνιακή πολιτική, στην διαχείριση προώθησης και διαφημίσεων και στο αγαπημένο μου problem solving για όλα τα καθημερινά μικροπροβλήματα. Και φυσικά, από την άλλη, αξιοποιώ το δεύτερο πτυχίο μου ως επαγγελματίας ηθοποιός με ότι αυτό συνεπάγεται. Πρωταρχικά θέατρο (με μεγάλη διαφορά από τα υπόλοιπα στην καρδιά μου) αλλά και τηλεόραση, κινηματογράφο, διαφήμιση και μεταγλωττίσεις.»
Ταυτόχρονα όμως κάνει και μαθήματα θεάτρου σε παιδιά. «Υπάρχει και αυτή η πτυχή -του δασκάλου- την οποία με τα χρόνια έχω λατρέψει και σίγουρα δεν είχα καθόλου υπόψιν να την ακολουθήσω. Κάνω μάθημα θεάτρου σε παιδιά τα τελευταία έξι χρόνια και με εντυπωσιάζει ολοένα και περισσότερο η όλη διαδικασία και η επαφή με τα παιδιά. Θεωρώ πως μέσα από αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία κερδίζω και εγώ πολλά οφέλη: από την παιδική αμεσότητα, από την διαφορετική ματιά και από τον απόλυτο αυθορμητισμό που έχει τόσο ανάγκη το θέατρο αλλά και εμείς οι ηθοποιοί.»
S2 E5 | Το Ρώσικο Θέατρο, τα πρώτα βήματα
Γιατί η εκκλησία αναγκάζεται να φτιάξει το δικό της θέατρο;Τι αλλάζει τόσο απότομα τον 17ο αιώνα; Πως το θέατρο από πολυτέλεια, γίνεται υποχρεωτικό;Ποιες είν…
-Και τώρα youtube, το κανάλι Harlequin. Πώς προέκυψε;
Το YouTube είναι ένα αποτέλεσμα, καθαρά, της καραντίνας και της απόλυτης καλλιτεχνικής αδράνειας. Ήταν η ανάγκη μου να δημιουργήσω και να μην βλέπω άλλες σειρές άπραγος σε έναν καναπέ. Ξεκίνησε σαν μια ενδιαφέρουσα ασχολία και έχει φτάσει σε σημεία πραγματικής 8ωρης δουλειάς. Ο συνδυασμός του διαβάσματος, της καινούργιας γνώσης και της έρευνας, μου δημιούργησαν μια μορφή εθισμού να αναζητώ περισσότερο, να θέλω να μάθω κι άλλες λεπτομέρειες αλλά και σε δεύτερο βήμα να θέλω ολοένα και καλύτερα βίντεο, μοντάζ, φαντασία και εν τέλει αποτέλεσμα.
Μπήκα για τα καλά στο τριπάκι και πραγματικά όλη μέρα έκανα κάποιο από τα βήματα που χρειάζεται ένα βίντεο, είτε διάβαζα και έγραφα, είτε έκανα το γύρισμα, είτε έκανα το μοντάζ, είτε έφτιαχνα τα thumbnails. Όταν ξεκίνησα θεωρούσα πως σε γενικές γραμμές γνώριζα τι συμβαίνει στην θεατρική ιστορία αλλά πολύ σύντομα κατάλαβα το γιγάντιο μέγεθος άρα και την γιγάντια δουλειά που ανέθεσα στον εαυτό μου. Αυτό βέβαια μόνο αποθαρρυντικό δεν ήταν, γιατί πλέον ήταν οφθαλμοφανές πως εκτός από δημιουργία έχω να κερδίσω και μπόλικη γνώση.
S1 E7 | Οι χαρακτήρες της Commedia Dell Arte
Ποιοι είναι οι πρώτοι επαγγελματίες ηθοποιοί;Ποιος είναι ο ξερόλας; Ποιος δεν δίνει του αγγέλου του νερό; Ποιος οργανώνει ολόκληρη την ροή της παράστασης; Τε…
-Πώς προκύπτει το όνομα Harlequin;
Έχω έναν περίεργο θαυμασμό, μία ιδιαίτερη συμπάθεια στην Κομέντια Ντελ ‘Αρτε. Πάντα με γοήτευε η ιδέα αυτών των μόνιμων συγκεκριμένων χαρακτήρων, που συναντιούνται επί σκηνής και αυτοσχεδιάζουν πάνω σε μια σκαλέτα κειμένου. Το ότι ονομάζονται οι πρώτοι επαγγελματίες ηθοποιοί για μένα είναι πολύ σπουδαίο, αισθάνομαι πως τους χρωστάμε. Ο συνδετικός κρίκος, ο κινητήριος μοχλός, ο σύνδεσμος του έργου με το θεατή ήταν ο αρλεκίνος. Η ευελιξία του, η ευστροφία του, ο αυτοσχεδιασμός του, η πολύ καλή γνώση του τι κάνει, και πρακτικά ο έλεγχος ολόκληρου του έργου είναι μερικές από τις αρετές που “ποιητικά” με εκφράζουν και στοχεύω προς αυτές. Όποτε Harlequin, και από θεατρική αλλά και από ανθρωπιστική άποψη.
-Ποιο είναι, λοιπόν, το περιεχόμενο του Harlequin;
Το Harlequin είναι ένα κανάλι για το θέατρο και συγκεκριμένα για την ιστορία του θεάτρου μέσα από την ματιά ενός ηθοποιού. Ένα ταξίδι σε όλο το κόσμο με αφετηρία το θέατρο στην Αρχαία Ελλάδα περνά από την Αρχαία Ρώμη, τον Μεσαίωνα στην Ευρώπη, τη σπουδαία Commedia Dell Arte, το Ελισαβετινό Θέατρο του Σαιξπηρ, την ουμανιστική Ισπανία, την αναγεννησιακή Γαλλία, την Αγγλία της παλινόρθωσης, την Αναγεννησιακή Γερμανία, την σπουδαία Ρωσία του 19ου αιώνα, τα παραδοσιακά θέατρα Θέατρα της Κίνας, της Ιαπωνίας, της Ινδίας και σε πολλούς ακόμα μαγικούς προορισμούς που έχουν όλοι κάτι να μας πουν για το θέατρο!
Μέσα από 10λεπτα βιντεάκια, γρήγορο μοντάζ και το απαραίτητο χιούμορ παίρνουμε μια μικρή αλλά συμπυκνωμένη γεύση της εξέλιξης του θεάτρου μέσα στο χρόνο. Έχω την ανάγκη να τονίσω, όπως κάνω και σε κάθε βίντεο, πως είμαι ηθοποιός και όχι θεατρολόγος και τα βίντεο αποτελούν την συσσώρευση της δικής μου έρευνας και όχι κάποια πανεπιστημιακή εργασία. Πάντα θα σας παροτρύνω να κάνετε την έρευνα σας. Άλλωστε και από γραφής τους τα βίντεο έχουν πολλές ελλείψεις για να χωρέσουν σε 10 λεπτά. Στόχος μου είναι είτε να μείνει μια πληροφορία στο θεατή μέσα από ένα ευχάριστο βιντεο είτε να τον παρακινήσει να ψάξει το θέμα βαθύτερα.
S1 E1 | Το Θέατρο στην Αρχαία Ελλάδα
Πως ξεκίνησε το θέατρο; Τι γινόταν στην Ελλάδα τον 5ο αιώνα π.χ.; Ο θεός Διόνυσος τι σχέση έχει με το θέατρο;Ποιος ήταν ο πρώτος ηθοποιός; == Chapters ==00:0…
-Τι ήταν αυτό που σε ιντρίγκαρε για να φτιάξεις βίντεο με αυτή την θεματολογία; Πώς σου έρχεται η πρώτη ιδέα για να ξεκινήσεις το project;
Για να απαντήσω εδώ πρέπει να κάνω ένα βήμα πίσω και να πω την άποψή μου για το YouTube και συγκεκριμένα την ελληνική του έκδοση. Είμαι μεγάλος φαν του, και παρακολουθώ καθημερινά αλλά μετά λύπης μου βλέπω ότι όσο χαμηλότερο είναι το επίπεδο των βίντεο τόσο περισσότερο τα βλέπει ο κόσμος. Όσο πιο εύκολη είναι η πληροφορία, έως και μηδενική, τόσο πιο θελκτικό είναι για το μέσο όρο των θεατών.
Σε συνδυασμό δε με τη σκέψη πως το YouTube είναι ένα μέσο που αναφέρεται σε ηλικίες 40 και κάτω αρχίζω να προβληματίζομαι έντονα για το πολιτιστικό μας άρα και κοινωνικό μας επίπεδο. Στον αντίποδα υπάρχει μία αναπτυσσόμενη μερίδα σπουδαίων καναλιών, κυρίως επιστημονικού ενδιαφέροντος, που μοιάζει σαν μια ηλιαχτίδα σε αυτό το πολιτισμικά σκοτεινό τοπίο. Αυτή ήτανε και η έμπνευση μου, ο λόγος που είπα “τελικά, μπορεί και να γίνεται”, και η προτροπή μου να σκέφτομαι αυτό το project.
Τα κανάλια Astronio, Καθημερινή Φυσική, Mad Scientist και The sceptic theory είναι τέσσερα κανάλια καθαρού επιστημονικού και φιλοσοφικού ενδιαφέροντος, με μία προσιτή αυστηρότητα χωρίς να κάνουν εκπτώσεις και με ζηλευτή διάθεση να φέρουν ένα δύσκολο και ίσως άχαρο θέμα κοντά στον κόσμο. Με λίγα λόγια πρεσβεύουν την απαραίτητη δυσκολία που κατά την άποψή μου πρέπει να έχει κάτι για να είναι ενδιαφέρον και εποικοδομητικό. Είναι η σπίθα που χρειάζομαι για να ξεκινήσω να στήνω το project. Αλλά ακόμα είμαι διστακτικός γιατί η θεματολογία των παραπάνω υπέροχων καναλιών είναι αρκετά μακριά από την τέχνη.
Και εδώ έρχεται το κανάλι του Γιάννη Σαρακατσάνη που μολονότι δεν καταπιάνεται με θέματα της τέχνης, αλλά περισσότερο με κοινωνιολογικά, φιλοσοφικά, ανθρωπιστικά θέματα (που παρεμπιπτόντως με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο στον τρόπο σκέψης του), είναι όμως ηθοποιός, και αυτό με κάνει να νιώσω μεγαλύτερη ασφάλεια. Έτσι λοιπόν έχω όλα τα συστατικά για να δημιουργήσω το κίνητρο που χρειαζόμουν για αυτό το κανάλι. Και ξεκινάω να φτιάξω κάτι ευχάριστο, αλλά δύσκολο, με πληροφορία, που έχει να προσφέρει, έχει σχέση με το επάγγελμα μου και απαιτεί από τον θεατή την αφοσίωση του για 10 λεπτά.
S1 E9 | Τα έργα του William Shakespeare (Α’ μέρος)
Να ζει κανείς ή να μην ζει;Πόσα από αυτά, τα έργα, ξέρεις;Πόσα ξέρεις, αλλά δεν ξέρεις ότι είναι του Σαίξπηρ; Πως τα πας με την ιστορία;== Chapters ==00:00 -…
-Σε ποια από τις θεατρικές εποχές που αναφέρεσαι στα βίντεο σου θα ήθελες να έχεις ζήσει;
Η αλήθεια είναι σε καμιά. Ζω ήδη στην θεατρική εποχή που θέλω. Είναι η μοναδική εποχή που μπορώ να ξέρω τι υπήρξε, να μάθω από αυτό, να βασιστώ σε κάποιες ιδέες του και να εξελιχθώ. Δεν ασπάζομαι καθόλου το ‘’παλιά ήταν καλύτερα’’, γιατί απλά πάει κόντρα στους αριθμούς. Έχουμε την τάση να ωραιοποιούμε το παλαιό και να επικεντρωνόμαστε μόνο τα φωτεινά του σημεία, ταυτόχρονα υπογραμμίζουμε τις αναποδιές του σήμερα καταλήγοντας σε αυτό το διαστρεβλωμένο συμπέρασμα.
Θέλω να ζω στο σήμερα και πιστεύω πως κάθε αύριο είναι ‘’καλύτερα από παλιά’’. Αν ζούσα στην αρχαία Ελλάδα μπορεί να πέθαινα από μια απλή γρίπη, στην αρχαία Ρώμη μπορεί στον κύκλο των θεαμάτων να πάλευα με λιοντάρια, στο μεσαίωνα πιθανότατα θα με έκαιγαν γιατί δεν ήμουν σωστός χριστιανός, στην αγαπημένη μου Comedia Del Arte θα αναγκαζόμουν να κάνω χιλιόμετρα σε ένα κάρο ή με τα πόδια, στην ελισαβετιανή Αγγλία η γκιλοτίνα ήταν ένα άγχος μπορώ να πω και πάει λέγοντας. Οπότε στο σήμερα, με όποιες δυσκολίες έχει.
-Τι προσδοκίες έχεις από ένα κανάλι που μιλάει για το θέατρο; Μέχρι που πιστεύεις μπορεί να φτάσει;
Όταν πήρα την απόφαση να ξεκινήσω το κανάλι έψαξα λίγο να βρω αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Και με μία ομολογουμένως μικρή έρευνα δε βρήκα κάτι, έστω ένα βίντεο να συσσωρεύει την ιστορία του θεάτρου. Έτσι αποφάσισα να το κάνω εγώ, αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχω καμιά φιλοδοξία το κανάλι να συνεχίσει ή να εξελιχθεί πέραν αυτής της θεματολογίας. Μόλις φτάσουμε στο σήμερα τα βίντεο θα σταματήσουν. Άλλωστε είμαι ηθοποιός και όχι YouTuber, και δεν θα ήθελα να γίνω κιόλας.
Οι προσδοκίες για την απήχηση του καναλιού είναι κάπως αντίστοιχες. Δεν πιστεύω ότι θα έχει τα views ενός πιο mainstream καναλιού, αλλά δεν είναι και ο στόχος του. Περισσότερο, προσδοκώ να μείνει στο χρόνο και να το βλέπουν για πολύ καιρό, ίσως για πολλά χρόνια, λίγοι και συγκεκριμένοι άνθρωποι που ασχολούνται με το θέατρο ή θέλουν να το ερευνήσουν βαθύτερα.
Η θεματολογία του ενδείκνυται για κάτι τέτοιο, μιλά για την ιστορία χωρίς να γαντζώνεται από κανένα γεγονός της επικαιρότητας. Άρα αποτελεί ένα αλλόκοτα επίκαιρο θέμα ανά πάσα στιγμή και ανά πάσα περίοδο. Φυσικά, αν η φήμη του εξαπλωθεί και το βλέπει μεγαλύτερη μερίδα του κοινού θα είναι ευχής έργον. Θα με χαροποιήσει ιδιαίτερα, και για να είμαι ειλικρινής θα μου δώσει ένα μήνυμα ελπίδας για την ανάγκη του δύσκολου, της έρευνας, της συνδυαστικής σκέψης και για την αποστροφή μας από το εύκολο, φθηνό, βλαβερό, νοητικό fast food που πλασάρετε σε λαμπερά κενά πακέτα.
S1 E6 | Το Θέατρο της Ιταλικής Αναγέννησης
Τι αλλάζει στην Ιταλία;Ποιο είναι το θεατρικό είδος που θα φέρει τα πάνω κάτω;Πως προέκυψαν οι πρώτοι επαγγελματίες ηθοποιοί; == Chapters ==00:00 – Intro00:2…
-Γιατί θέατρο; Παιδικό όνειρο;
Νομίζω πως ήμουν από τα παιδιά που από πολύ μικρά ήξεραν τι θέλουν να κάνουν, και το έβλεπα από νωρίς αρκετά σοβαρά. Από μωρό είμαι εξοικειωμένος με την σκηνή λόγω του πατέρα μου ο οποίος είναι ένας σπουδαίος μουσικός, μπασίστας και συνθέτης της jazz fusion σκηνής. Έχει το δικό του γκρουπ, έκανε και κάνει τις δικές του συναυλίες, με την δίκη του μουσική. Εδώ να κάνω μία παρένθεση και να αναφέρω πως είναι ένας άνθρωπος που έχει γράψει 23 εκπαιδευτικά βιβλία για την σύγχρονη μουσική, 12 προσωπικά cd με δικές του συνθέσεις και έχει γυρίσει τον κόσμο ως group leader παρέα με τους σπουδαιότερους Έλληνες και ξένους μουσικούς της jazz. Τα λέω αυτά γιατί, φυσικά, λειτούργησε και λειτουργεί ως πρότυπο αλλά και δικαιολογεί αρκετές από τις καλλιτεχνικές μου και άνθρωπο-κοινωνικές μου απόψεις.
Επιστρέφω λοιπόν… οπότε εγώ κινούμουν σε αυτόν τον on stage χώρο πολύ συχνά και πολύ άνετα. Μολαταύτα πάντοτε ένιωθα ότι εντυπωσιάζομαι αλλά δεν είναι για μένα, κάτι μου έλειπε. Στην τρίτη δημοτικού στα εκπαιδευτήρια Καίσαρη, τι τύχη να είσαι σε ένα σχολείο που σε θέλει ανοιχτόμυαλο και καταλαβαίνει ότι άλλο είναι η στείρα γνώση και άλλο η παιδεία, κάνουμε την καθιερωμένη θεατρική παράσταση του καλοκαιριού. Εκεί μου δίνεται ο πρώτος ρόλος και εκεί καταλαβαίνω τι είναι αυτό που μου έλειπε. Αυτό ήταν “θέλω να γίνω ηθοποιός”. Μία απόφαση που πήρα στα οχτώ μου χρόνια και έμεινε άσβηστη μέχρι τα 25 που μπήκα στη δραματική σχολή του θεάτρου τέχνης και εκεί όχι απλά δεν έσβησε αλλά φούντωσε μια για πάντα. Τουλάχιστον, έτσι θέλω να πιστεύω.
-Θέατρο Τέχνης, μια βαριά φανέλα. Πως ήταν τα χρόνια των σπουδών;
Αν και ακούγονται πολλά γενικά για την καλλιτεχνική εκπαίδευση στη χώρα μας, για τα προγράμματα σπουδών, για την ανοργανωσιά της ύλης, και άλλες γραφειοκρατικές λεπτομέρειες οι οποίες με βρίσκουν σύμφωνο που όμως, σε καμία περίπτωση, δεν επηρέασαν ή στάθηκαν έστω αντίβαρο στον όγκο ουσιαστικής καλλιτεχνικής παιδείας, ανθρωπιάς, νοοτροπίας και δευτερεύοντος αυτής καθεαυτής της θεατρικής εκπαίδευσης. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα στο θέατρο τέχνης μιας κι αυτό γνωρίζω, αν και θέλω να πιστεύω πως ισχύει το ίδιο για όλες τις δραματικές σχολές. Πρόκειται για ένα αδιάκοπο μάθημα μέσα και έξω από τις τάξεις, μία υπέρ συμπιεσμένη καλλιτεχνική δραστηριότητα που σε εκπαιδεύει περισσότερο για την εκτός σκηνής συμπεριφορά σου. Παίζει με τα όρια σου, με την ωριμότητα σου, με την λογική σου σκέψη και σε προκαλεί να αναλύεις και να λύνεις συνεχώς δημιουργικά προβλήματα.
Είναι ένας υπέροχος στρατός, για να μην παρεξηγηθώ έχω πάει στρατό και τον απεχθάνομαι πέρασα απαίσια αν και ήμουν δίπλα στο σπίτι μου, αλλά οφείλω να πω ότι ο χαρακτήρας μου και η ωριμότητα μου κάτι κέρδισαν με τον δύσκολο τρόπο. Ε, στη δραματική σχολή κέρδισα πολύ περισσότερα με τον υπέροχο τρόπο, με το να κάνω αυτό που αγαπώ μέσα από οποιαδήποτε δυσκολία. Προσωπικά είχα και τη μεγάλη τύχη να συμμετέχω σε δύο παραστάσεις ως σπουδαστής, το Ρομπέν των δασών σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Δεγαϊτη και τον Ιούλιο Καίσαρα σε σκηνοθεσία της Νατάσσας Τριανταφύλλη και τα δύο στο ιστορικό θέατρο της Φρυνίχου. Οπότε ναι, βίωσα μία πραγματική θεατρική εκπαίδευση.
S1 E2 | Οι σπουδαίοι ποιητές της Αρχαίας Ελλάδας
Ποιος είναι ο Αισχύλος; Πότε έζησε ο Σοφοκλής; Γιατί δεν έκαναν παρέα τον Ευριπίδη;Τελικά ο Αριστοφάνης βρίζει;== Chapters ==00:00 – Intro00:24 – Αισχύλος02:…