Άρης Δημοκίδης
Κάποια κόμματα όπως η Χ.Α., η Ν.Δ. (επειδή η αναδοχή παιδιών από ΛΟΑΤ «θα λειτουργούσε εις βάρος των παιδιών λόγω του παράγωγου στίγματος»), η Ένωση Κεντρώων και το ΚΚΕ (που μίλησε για διαταραχή της «ομαλής κοινωνικής ανάπτυξης των παιδιών»!) θα καταψηφίσουν το νομοσχέδιο.
Για τους ΑΝΕΛ ας μη μιλήσουμε, γιατί δεν έχει σημασία, αν χρειαστεί θα ψηφίσουν τα πάντα. Ακόμα και απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ βγήκαν μπροστά κάποιοι, λίγοι ευτυχώς, βουλευτές που αντιδρούν (με πρώτη και καλύτερη την βουλευτή Α’ Πειραιά Γεωργία Γεννιά, που ζητά να αλλάξει το νομοσχέδιο γιατί «η κοινωνία δεν είναι έτοιμη»).
Ο Σταύρος Θεοδωράκης (δεν ξέρω αν εκπροσωπεί κι άλλους στο ΚΙΝ.ΑΛ ή μόνο τον εαυτό του) τα είπε πολύ ωραία στο Facebook. Ένα απόσπασμα:
Ελπίζω μετά την ξεκάθαρη τοποθέτηση των 55 ψυχολόγων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, για την αναδοχή και υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, να σταματήσει η παραφιλολογία επί του θέματος. Αυτές οι υποθέσεις δεν είναι της αρμοδιότητας ούτε των κομματικών, ούτε των θρησκευτικών οργανώσεων. Προφανώς όλοι μπορούμε να έχουμε γνώμη αλλά οι αποφάσεις της πολιτείας – και της Βουλής – θα πρέπει να λαμβάνονται, αφού σταθμιστούν οι γνώμες των επαϊόντων.
Τι λένε λοιπόν οι 55 ακαδημαϊκοί;
– Ο ισχυρισμός ότι τα παιδιά ομοφυλόφιλων δεν αναπτύσσονται το ίδιο καλά σε σχέση με τα παιδιά ετεροφυλόφιλων, ΔΕΝ ευσταθεί.
– Η αυτοεκτίμηση, το άγχος, η κατάθλιψη, τα προβλήματα συμπεριφοράς, ΔΕΝ εξαρτώνται από τις σεξουαλικές επιλογές των γονέων.
– Η ανατροφή από ομοφυλόφιλους γονείς ΔΕΝ επηρεάζει μονοδιάστατα την ταυτότητα φύλου του παιδιού.
Οι επιστήμονες δηλαδή συμφωνούν ότι ένας ομοφυλόφιλος μπορεί να είναι κατάλληλος και ικανός γονέας όσο και ένας ετεροφυλόφιλος. Λένε δηλαδή αυτό που εμπειρικά γνωρίζουμε όλοι. Υπάρχουν καλοί και κακοί γονείς. Αλλά δεν είναι οι καλοί ετερόφυλοι και οι κακοί ομοφυλόφιλοι.
Ας αλλάξουμε λοιπόν συζήτηση.
Το θέμα ΔΕΝ είναι αν οι ομοφυλόφιλοι έχουν δικαίωμα στην υιοθεσία.
Το θέμα είναι αν τα παιδιά έχουν δικαίωμα να έχουν ένα σπίτι και να μην αραχνιάζουν στα ιδρύματα.
Και αυτό το σπίτι η πολιτεία θα πρέπει να το επιλέγει με αυστηρά κριτήρια. Να εξασφαλίζει δηλαδή ότι το παιδί θα αναθραφεί σωστά, σωματικά και πνευματικά.
***
Διαβάζοντας το παραπάνω σχόλιο του κ. Θεοδωράκη σκέφτηκα για άλλη μια φορά την υποκρισία μερικών. Τα κόμματα που λένε πως κόπτονται για το bullying που θα βιώσουν τα παιδιά, συνεχίζουν φυσικά το στιγματισμό και των γονιών που είναι ΛΟΑΤ και μεγαλώνουν παιδιά όπως όλος ο κόσμος αλλά και των παιδιών τους. (Δυστυχώς πολλοί/ες ομοφυλόφιλοι/ες αναγκάζονται να κάνουν ψεύτικους γάμους, ή να κάνουν παιδιά με άλλους διακανονισμούς.)
Υποτίθεται για να μη στιγματιστούν κάποτε κάποια παιδιά εάν επιτρεπόταν η αναδοχή ή η τεκνοθεσία από ΛΟΑΤ άτομα, διαιωνίζεται ένας στιγματισμός που θα μπορούσε να τελείωνε αν έδιναν πρώτοι το καλό παράδειγμα όλοι αυτοί που δήθεν νοιάζονται για τα παιδιά.
- Αντί να φοβούνται για «τα παιδάκια που θα υποστούν bullying» θα μπορούσαν -αφού ενημερωθούν σωστά πρώτα- να πάψουν να αντιμετωπίζουν την ομοφυλοφιλία σαν αρρώστια, μειώνοντας ή έστω μη διαιωνίζοντας το στίγμα απ’ το οποίο προκαλείται το bullying.
- Αντί για το αναμάσημα ψευδών μύθων, θα μπορούσαν να δουν τι λέει η επιστήμη για τις οικογένειες ομόφυλων ζευγαριών, και να μεταφέρουν την αλήθεια στους ψηφοφόρους τους.
- Αντί να λένε «η κοινωνία δεν είναι ώριμη», θα μπορούσαν να την βοηθήσουν να ωριμάσει!
Συχνά οι ίδιοι που “νοιάζονται” για τις μελλοντικές δυσκολίες των παιδιών, είναι αυτοί που με τη νοοτροπία τους θα τις δημιουργήσουν. (Σα να δίνω φάπες σε μακρυμάλληδες και μετά να λέω “όχι στους μακρυμάλληδες γιατί μπορεί να φάνε φάπες μεγαλώνοντας!”)
[+] Εξαιρετικό σχόλιο του A guy somewhere north
Σύμφωνα με τις έρευνες, τα παιδιά που μεγαλώνουν με ομοφυλόφιλους γονείς ένα μεγάλο πρόβλημα και μία πηγή άγχους έχουν: Το ρατσισμό και το bullying που δέχονται από τους θρησκόληπτους ή τους ανενημέρωτους, καθώς και από τα παιδιά των ανενημέρωτων που τα μεγαλώνουν με τις δικές τους αναπόδεικτες, αντεπιστημονικές δοξασίες.
Αν λοιπόν πραγματικά νοιάζεστε για τα παιδιά που μπορεί να μεγαλώνουν με γονείς του ίδιου φύλου, ένα πράγμα μπορεί να κάνετε: να μην τα αντιμετωπίζετε ρατσιστικά, σαν ούφο, σαν κακόμοιρα, σαν να μεγαλώνουν σε άρρωστο περιβάλλον.
Και πείτε στα παιδιά σας πως υπάρχουν και τέτοιες οικογένειες. ώστε να μην κάνουν bullying σε παιδιά που μεγαλώνουν με δυο μπαμπάδες ή με δυο μαμάδες.
Γιατί ο κίνδυνος για τα παιδιά αυτά είναι ο περίγυρος. Όχι οι γονείς τους.
Σαφώς και υπάρχει δυστυχώς και το μίσος. Παντού και πάντα. Θα ήθελα να θέσω πέραν τούτου όμως τον εξής προβληματισμό: Η παιδεία, είναι δομημένη εποπτικά επάνω σε ένα πυρηνικό παραδοσιακό δίπολο μπαμπάς-μαμά. Αυτό δεν συνεπάγεται φυσικά ούτε μίσος ούτε ομοφοβία. Είναι η αυτονόητη έως τώρα πολιτισμική πραγματικότητα. Το παιδί από τον βρεφονηπιακό μέχρι το παιδικό, και μέχρι το δημοτικό, μεγαλώνει μέσα σε μία κουλτούρα παραμυθιών, τραγουδιών, παραστάσεων όπου κάθε αναφορά σε οικογένεια είναι αποκλειστικά σε αυτήν την παράσταση (π.χ. «γιορτή μαμάς» ή τραγουδάκια κλασικά σ αγαπώ μπαμπά σε αγαπώ μπαμπά, παραμύθια με πρίγκιπες και πριγκίπισσές κλπ). Ένα νήπιο προερχόμενο από… Διαβάστε περισσότερα »
Οι straight γονείς δεν είναι απαραίτητα η συνταγή για την επιτυχία, υπάρχουν τόσοι που αδυνατούν να φροντίσουν τα παιδιά τους όπως θα έπρεπε, τόσα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, τόσοι παντρεμένοι που δεν ξέρουν και οι ίδιοι αν θέλουν παιδιά παγιδευμένοι σε δυστυχισμένους γάμους, μεταξύ και συνειδητοποιημένων γονιών φυσικά. Είδαμε και τον ιερέα της Κύπρου που κρίθηκε ικανός να γίνει ανάδοχος.