Γιώργος Τσαγκόζης
Ο κος Κ είναι ένας δημιουργικός τραγουδοποιός και μουσικός παραγωγός με μια πολυετή πορεία στον χώρο της ελληνικής ανεξάρτητης μουσικής. Έχει στο ενεργητικό του πέντε ολοκληρωμένα άλμπουμ και ένα EP, ξεκινώντας από το ντεμπούτο του “Κος Κ” (2010) μέχρι το πιο πρόσφατο διπλό άλμπουμ του, “Το Μέλλον” (2025). Ο ήχος του κινείται ανάμεσα στο indie rock, το folk και την D.I.Y. αισθητική, που χαρακτηρίζει τόσο τις ηχογραφήσεις όσο και την οπτική ταυτότητα των έργων του. Οι κιθαριστικές του μελωδίες, η ιδιαίτερη ερμηνεία του και ο ελληνικός στίχος συνθέτουν τη μοναδική του μουσική ταυτότητα.
Ως μουσικός παραγωγός, έχει επιμεληθεί περισσότερους από 70 δίσκους καλλιτεχνών της ελληνόφωνης και αγγλόφωνης σκηνής, όπως ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Λεωνίδας Μπαλάφας, ο Θοδωρής Μαυρογιώργης, οι Noise Figures και η Katerine Duska. Παράλληλα, έχει συμβάλει ως ηχολήπτης σε άλμπουμ των Sillyboy’s Ghost Relatives, της Σtella και των Δραμαμίνη, μεταξύ άλλων.
Στη σκηνή, έχει πραγματοποιήσει επιλεγμένες συναυλίες σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ είναι μέλος των Sillyboy’s Ghost Relatives και του ψυχεδελικού σχήματος Villaboas. Παράλληλα, συμμετέχει στο σχήμα “Η γιορτή για τον Παύλο Σιδηρόπουλο”, δίπλα σε σημαντικές μορφές της ελληνικής ροκ σκηνής. Με σταθερή παρουσία τόσο στη δισκογραφία όσο και στις live εμφανίσεις, ο κος Κ παραμένει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και δραστήριες μορφές της ανεξάρτητης ελληνικής μουσικής.
Μιλήσαμε με τον Κύριο Κ. κατά κόσμον Θοδωρή Κοντάκο, για το καινούργιο του άλμπουμ, την σημασία που έχουν για αυτόν οι στίχοι στην μουσική του, για το αν οι νέοι “παράτησαν” την ροκ και άλλα!
Αντιλαμβάνομαι ότι η μουσική για σένα είναι κάτι το εσωτερικό. Είναι η δημιουργία της η ψυχοθεραπεία σου;
Συμβαίνει κι αυτο. Η οποιαδήποτε τέχνη εμπεριέχει την ψυχοθεραπεία, πόσο μάλλον η μουσική. Οπουδήποτε καταθέτεις το μεράκι, την ψυχή και την αγάπη σου, όποια κι αν είναι η τέχνη σου, αν αυτό που κάνεις σε απορροφά, αυτή είναι η λέξη, αν σε απορροφά αυτό που κάνεις, είσαι ένα κλικ πιο κοντά σε κάτι ανθρώπινο. Αυτή η παύση στο χρόνο έχει και θεραπευτικές ιδιότητες. Εμπεριέχει όμως κι άλλα πολλά, κόπο, ανθρώπους, φίλους, χαρές, στεναχώριες, το κράμα της ζωής της ίδιας δηλαδή, αυτό γουστάρω στο τέλος.
Ποια είναι η διαδικασία των ηχογραφήσεων σου και πόσο καιρό σου πήρε να ολοκληρώσεις το καινούργιο σου άλμπουμ;
Συνέβη πολύ σύντομα για τα δεδομένα μου. Πρόκειται για έναν διπλό live δίσκο. Η πλευρά με τις ηχογραφήσεις με την μπάντα -που η κυκλοφορία της αναμένεται κράτησε μια μέρα. Για τις βάσεις μιλώντας, κιθάρα, μπάσο, τύμπανα. Αργότερα στις προσθήκες και στις μίξεις αρχικά κυνηγούσα έναν ήχο που ξέρω κι έχω ακούσει. Μια κιθάρα πιο foo fighters, ένα ταμπούρου να μοιάζει στου Bonham. Πάντα πήγαινα κοντά και πάντα κάτι μου έφταιγε στο τέλος. Όταν πήρα μια απόσταση από το υλικό είπα κάτσε ρε φίλε, έγραψες foo fighters; Έγραψες led zepellin τύμπανα; Όχι! Για να ακούσουμε τι έγραψες τελικά… και κάπως έτσι άρχισα να ακούω τι ηχογράφησα εκείνη τη μέρα. Έτσι σχηματίστηκε το ηχόχρωμα του δίσκου με το ηχοτόπιο του και την προσωπικότητα του. Νομίζω μου πήρε 7-8 μέρες. Τα ακουστικά μου τραγούδια, συνέβαιναν παράλληλα με την διεργασία των μίξεων. Το μόνο που με ενδιέφερε πια μετά την παραπάνω γνώση ήταν το vibe της στιγμής. Το τραγούδι “εν κινήσει” για παράδειγμα, είναι ένα jam στην ουσία. Είχε σχηματιστεί λίγο πριν σαν ιδέα. Ενώ πχ το “που πάμε λέγε”, που με δυσκόλεψε όσο κανένα στο άλμπουμ, γράφτηκε πολλές φορές μέχρι να ηχογραφηθεί με τη μπάντα.
Είμαι χαρούμενος που πήγε εκεί που ήθελα τελικά, πρόκειται για ένα 5λεπτο τραγούδι δύο ακόρντων χωρίς καμία ενδιάμεση κατάσταση και το οποίο παραμένει ακόμα το πιο δύσκολο στην απόδοση του.
View this post on Instagram
Πόση σημασία έχουν οι στίχοι στα άλμπουμ σου;
Όση και η μουσική. Συμβαίνουν και τα δύο στο ίδιο level, πότε υπερισχύει το ένα και πότε το άλλο. Συνολικά ο στίχος παίζει ρόλο στη ζωή και στη διαδρομή μου, όχι όμως μόνο σε αυτά που γράφω εγώ αλλά και σε αυτά που ακούω από άλλους καλλιτέχνες. Πάντα θα προσέξω το στίχο και πάντα θα είναι ο στίχος που θα με κάνει να αγαπήσω ή να ξεχωρίσω κάτι.
Γιατί μέλλον; Είναι τα 40 η ηλικία που αρχίζει το άγχος για το τι μέλλει γενέσθαι, ειδικά σε αυτούς του περίεργους καιρούς που ζούμε
Και αυτό, ακόμα αναρωτιέμαι τι θα γίνω όταν μεγαλώσω βέβαια. Απ’ τα 20 μου θυμάμαι να θέλω να δω μέλλον εν Ελλάδι και να μην μπορώ. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα δυστυχώς. Ο άλλος υποψήφιος τίτλος ήταν “που πάνε όσα χάνονται”. Μου φάνηκε πιο δυνατή εικόνα να δω μια κασέτα να γράφει επάνω “το μέλλον”. Έχει την αντίθεση που πιστεύω. Πιστεύω σε ένα post apocalyptic μέλλον όπου θα τα έχουμε όλα αλλά θα ζούμε περίπου όπως στο Mad Max. Αυτή η εικόνα, το μέλλον γραμμένο σε μια κασέτα, σχετίζεται στο κεφάλι μου με τη θεωρία αυτή. Υπήρχε και το ομότιτλο κομμάτι -κυκλοφορήθηκε 14/3 στο spotify (“το μέλλον”)- μια λέξη που δεν ειπωνεται ποτέ μέσα στο τραγούδι. Το μέλλον είναι σα το φάντασμα το που ενώ όλοι μιλάνε για αυτό, δεν έρχεται ποτέ, στην ουσία δεν υπάρχει. Έτσι και στο στίχο. Γράφτηκε όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι συμβαίνει, με επηρέασε πολύ το γεγονός ότι στους καιρούς μας βιώνουν άνθρωποι έναν πόλεμο. Έκτοτε ζούμε ανάμεσα σε δύο πολέμους με τη γενοκτονία στη Παλαιστίνη. Το τραγούδι αναφέρεται στο δυτικό κόσμο, εκείνον του ζάπινγκ, να θυμίσει πως δεν είναι μακριά το σκοτάδι: “γύρω μας σύνορα εφήμερα, αγκάθια και παλιοσίδερα, έμαθες τίποτα;”. Παρόλαυτα, το τι έρχεται συνολικά, το οποίο δείχνει παραπάνω από δυσοίωνο, δε με τρομάζει. Με τρομάζει το να μην προσπαθώ στο σήμερα να κάνω το καλύτερο που μπορώ. Έτσι κι αλλιώς στο παρόν ζούμε όλοι, τον μόνο υπαρκτό χρόνο.
View this post on Instagram
Γιατί “άφησες” την ηλεκτρική και την παραμόρφωση;
Πάντα στους δίσκους είχα κομμάτια με ακουστική κιθάρα. Αυτή τη φορά ήθελα να εξερευνήσω για μια ολόκληρη πλευρά σε ένα δίσκο το που μπορώ να φτάσω με μια ακουστική. Πρόκειται για ένα δίσκο διπλό, με 8 ακουστικά και 8 ηλεκτρικά κομμάτια. Τα μεν ακουστικά έχουν ανέβει στις πλατφόρμες, ακολουθούν τα ηλεκτρικά. Ώσπου να ολοκληρωθεί και αυτή η πλευρά θα συμβαίνουν lives μικρά και μεγαλύτερα και πάμε στην παρουσίαση του δίσκου και στη διπλή κασέτα που θα τα εμπεριέχει.
Η μουσική σου είναι πειραματική αλλά πάνω στο λεγόμενο ακουστικό ροκ, κλασική κιθάρα +φωνητικά, πιστεύεις ότι αυτός ο ήχος μπορεί να μιλήσει σε νέο κοινό, την εποχή μας που η ροκ χάνει τη δυναμική της στο νέο κοινό;
Δεν έχω την ίδια αίσθηση σε σχέση με το ότι η ροκ μουσική δε μιλάει σε ένα νέο κοινό, ούτε ότι χάνει δυναμική, είτε είναι με κιθάρες ακουστικές, είτε με ηλεκτρικές. Το πρόβλημα είναι ότι δε φτάνει στο κοινό ρε συ. Δε φτάνει η καθαριστική μουσική, φτάνουν άλλα. Αλλά αν κάποιο κοινό πάει σε ένα live με κιθάρες, καταλαβαίνει ότι δε συγκρίνεται με τίποτε άλλο. Αν είναι καλό το live. Είναι έτσι για μένα. Το κοινό σε αυτές τις σκηνές δεν μεγαλώνει γιατί απλά δε φτάνει στο κοινό, δε feedαρει τη κινητό του με τη μουσική αυτή. Ώστε να έρθει στα live ή να ακολουθήσει έναν δίσκο. Εδώ για να σε δουν αυτοί που σε ακολουθούν, ήτοι που ενδιαφέρονται, πρέπει να πληρώσεις για να δουν τα νέα σου. Ήμαρτον. Αν δεν έχεις χρήμα να σπρώξεις γενικά, η μουσική δε φτάνει παρακάτω, τέλος. Διεθνώς στη μουσική συμβαίνει αυτο. Μπορεί η κιθαριστική μουσική να μην κατέχει τη θέση που είχε παλιότερα, σύμφωνοι, την καθολική αποδοχή δηλαδή. Αλλά η μουσική στο σύνολο της κάνει κύκλους και νομίζω ότι ο ως εδώ κύκλος, με το να ευδοκιμούν μόνο τα άλλα είδη, τείνει να ολοκληρωθεί. Τα φώτα αν και στραμμένα αλλού, θα υπάρξει κάποιος στον καιρό με όραμα, που θα παίξει το ρόλο που έπαιξε φερειπειν ο Πατσιφάς για το “νέο κύμα” και την ελληνική μουσικη. Η καλή μουσική δε χάνεται και θα επιστρέψει στις ζωές μας, ως πρόταση ξανά -και όχι απ’ το ραδιόφωνο- πέραν του πόσο την ψάξαμε μόνοι μας. Όραμα δεν υπάρχει, τα άλλα τα έχουμε. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιες μπάντες και τραγουδοποιοί, που πηγαίνουν στο σύμπαν μόνοι τους, ως άλλα planemo, ούτε αστέρια, ούτε πλανήτες, δηλαδή που πηγαίνουν στο σύμπαν, στο άπειρο ταξιδεύοντας μόνοι. Έστω κι έτσι είναι αρκετό για μενα. Τέλος, αν μια ακουστική κιθάρα ειναι η εισαγωγική κατάσταση για μια πιο ηλεκτρική επόμενη φάση, για μερίδα ενός -εν δυνάμει- κοινού ώστε έτσι να μυηθεί σε νέες μουσικές ναι, μπορεί να ισχύει και κάτι τέτοιο. Έτσι ξεκίνησε κάπως και για μας η μουσική κάποτε. Δεν άκουγα πάντα αυτά που άκουσα μετέπειτα, υπήρξαν στάδια. Σε ότι με αφορά, οι δίσκοι που κάνω 15 χρόνια έχουν την αφετηρία τους και να σου πω, ειμαι εντάξει με το ότι έχω ακόμα την όρεξη να τους κάνω και είμαι καλά με το ότι είναι ήδη στις καρδιές κάποιων ανθρώπων και τους ευχαριστώ.
Ποιο θα ήταν το ιδανικό περιβάλλον για σένα για κάποιον να ακούσει το Μέλλον
Είναι αστάθμητο, δεν υπάρχει κατάλληλο περιβάλλον για να ακούσεις έναν δίσκο. Θέλω να πω είτε στο σπίτι είτε στην εξοχή, στα ακουστικά σου ή στα μόνιτορ, όπου και αν σε βρει μια μουσική που σε συγκινεί είναι μια εμπειρία. Γενικά μιλάω. Θα ήθελα παρόλαυτα η ακρόαση του δίσκου να μπορούσε να τύχει ακρόασης όπως παλιά, όπως με ένα βινύλιο για παράδειγμα που ακόμα και αν το έβαζες να το ακούσεις ενώ παράλληλα έκανες δουλειές του σπιτιού, ακόμα και όταν δεν είχες στραμμένη όλη την προσοχή σου στο άλμπουμ, κάποια στιγμή θα τελείωνε η Α πλευρά και θα έπρεπε να σταματήσεις τις δουλειές σου και να γυρίσεις το δίσκο να παίξει απ’ την άλλη πλευρά. Αυτό και μόνο σε έβαζε στην πρίζα να βιώσεις μια μουσική, να συμμετάσχεις. Ένα παράδειγμα είναι αυτό. Διαδικασίες ακρόασης πέραν του scroll δηλαδή. Μια τέτοια συνθήκη θα ήταν ιδανική. Βέβαια για το άλμπουμ αυτό το πιθανότερο αντίστοιχο σενάριο θα είναι αυτό της κασέτας, σε ένα walkman ίσως, που πάει παντού.
Ποια είναι τα μελλοντικά μουσικά σου σχέδια κύριε Κ;
Για την ώρα τα πολύ άμεσα σχέδια αφορούν στα live. Ακολουθούν, στο κύτταρο στις 27/3 μια συμμετοχή μου στην rock n roll πανήγυρις, με κάλεσε ο Phil Diamond να πω τρία τραγούδια μεταξύ άλλων καλεσμένων του, στις 30/3 σε ένα δικό μου -μικρό σετ- στα Εξάρχεια, στο Symposium και τον Μάη θα συμμετάσχω μεταξύ 7-10/5 στο Athens music week. Έτσι θα φτάσουμε στις καλοκαιρινές συναυλίες με full μπάντα κι έπειτα στην παρουσίαση του δίσκου για ένα live με τα 16 νέα τραγούδια του άλμπουμ “το μέλλον”.
Παράλληλα συναυλίες σε όλη την Ελλάδα με “τη γιορτή για τον Παύλο Σιδηρόπουλο” και συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας με τους “Sillyboy’s Ghost Relatives, όπου στην Αθήνα -μετά από καιρό-
θα παίξουμε στις 11/5 στο Piraeus academy club.
θα παίξουμε στις 11/5 στο Piraeus academy club.
Τι φέρνει το Μέλλον;
“Το μέλλον” ως άλμπουμ φέρνει 16 τραγούδια, το μέλλον γενικότερα ότι και να φέρει θα το παλέψουμε.
Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.