Γιώργος Τσαγκόζης
«Η τύχη με μαστίγωσε, ό,τι έκανα μού το γύρισε πίσω. Ο τίτλος είναι “Δεν ήξερες, δε ρώταγες;”. Η Eurovision είναι ένα πολύ συγκεκριμένο concept και πρέπει να είσαι ενημερωμένος πριν πας. Την είχα παρακολουθήσει, όπως όλοι μας, από την τηλεόραση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήξερα τι γίνεται.
Πέρασα έξω από το κτίριο της ΕΡΤ στη Ρηγίλλης και είχα ακούσει ότι ήταν η τελευταία μέρα της προθεσμίας για συμμετοχή στη Eurovision. Δέκα λεπτά μετά βρισκόμουν έξω από τα γραφεία της ΕΡΤ, πήρα μια αίτηση και πήγα σπίτι μου. Ανάβω τα μηχανήματα, φτιάχνω το S.A.G.A.P.O., μουσική και στίχους, το βάζω σε έναν φάκελο και το πρωί το πάω στην ΕΡΤ. Όλα έγιναν μέσα σε 10 ώρες.
Μετά γίνεται ο διαγωνισμός εδώ, βγαίνει πρώτο το κομμάτι και, από μια άτυχη στιγμή που κάποιος έκοψε στην κονσόλα τον ήχο, άρχισε μια φοβερή ιστορία με το “playback”.
Ξαφνικά είδα όλους τους συναδέλφους με τους οποίους είχα σχέσεις να βγαίνουν και να μου επιτίθενται σφοδρότατα στην τηλεόραση. Έλεγαν ότι δεν έπρεπε να κερδίσω τον διαγωνισμό και ότι το είχα στήσει. Έτσι έχτιζαν καριέρα. Εμένα μου άρεσε αυτό, είπα “εδώ παίζεται παιχνίδι-πόλεμος”. Αυτό το πράγμα έγινε καθημερινότητα.
Μετά από κάποιους μήνες θαψίματος, φτάνω στη Eurovision μέσα σε ένα τελείως εχθρικό κλίμα. Ενώ έχουν προηγηθεί κάποιοι τσαμπουκάδες και φασαρίες με υπεύθυνους του διαγωνισμού, φτάνουμε στο σημείο να βγούμε στη σκηνή. Εγώ δεν κωλώνω, γιατί έχω κάνει χιλιάδες συναυλίες, αλλά τι γίνεται; Τα παιδιά πρέπει να κάνουν κάποια φωνητικά στα “say say”, όμως μας μπέρδεψαν τον ήχο στα ακουστικά».