Γιώργος Τσαγκόζης
Πριν πολλά πολλά χρόνια, αγαπητά μου φιλαράκια, δηλαδή μέχρι να έρθει το adsl στα μέρη μας (με αρκετή καθυστέρηση σε σχέση με τις άλλες χώρες της δύσεως) το να ακούσεις μουσική, ήταν πολύ ακριβό, γιατί είτε έπρεπε να αγοράσεις δίσκο ή cd είτε να σου γράψει κάποιος αυτά που ήθελες να ακούσεις σε κασέτα, που ήταν μεν πολύ φτηνότερο, αλλά έχανες σε ποιότητα. Προ Adsl για να κατεβάσεις (παράνομα) από το πρωτόγονο ίντερνετ του τέλους των ’90s αρχών των ’00s ένα τραγούδι (θυμάστε το napster;) ήθελες κάμποσες ώρες.
Ο μουσικός – metal legend Μπομπ Κατσιώνης, έκανε ένα βίντεο στο instagram για να απαντήσει την ερώτηση που του κάνουν πολλά 20χρονα που δεν έζησαν τα πέτρινα χρόνια της ελλείψεως ίντερνετ, της εποχής που η μουσική δεν ήταν αρχεία στον υπολογιστή αλλά αντικείμενα, που έπιαναν χώρο, είχαν γραμμένους στίχους πάνω και εκτός από τη μουσική που διατηρούσαν μέσα τους, είχαν και τα εξώφυλλα τους που “πουλούσαν” την αισθητική της μουσικής τους και πολλές φορές και τη στάση ζωής των δημιουργών των άλμπουμ.
Εσείς που βρίσκατε τα λεφτά για μουσική τότε, ΠΡΟ-ΓΙΟΥΤΙΟΥΜΠ ε?
Με αφορμή λοιπόν την ερώτηση μίας κοπέλας στο threads που έλεγε “Εσείς που ζήσατε τις εποχές προ spotify και youtube, βρίσκατε λεφτά να αγοράζετε Cd και βινύλια; Εκτός και αν ακούγατε τα ίδια και τα ίδια”
O Μπομπ σαν λάτρης της μουσικής, οπότε γνώστης όλων των μεθόδων ακρόασης μουσικής του τότε, εξηγεί αναλυτικά τη φάση της αγοράς cd με το χαρτζιλίκι της βδομάδας, την εγγραφή κασετών από φίλους και άλλα διάφορα κολπάκια που μας κρατούσαν up to date με τις νεότερες κυκλοφορίες της εποχής.
Για να θυμηθούμε οι παλιότεροι και για να μαθαίνουν οι νεότεροι.
View this post on Instagram
