Ο Παυλόπουλος πήγε να το παίξει ήρωας, αλλά τελικά τα έκανε… χάλια

Είναι παροιμιώδης η ατολμία του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας (το «έμεινα Παυλόπουλος» χρησιμοποιείται ευρέως από το περιστατικό με τον Κασιδιάρη και την Κανέλλη, ενώ εν μέρει και εξαιτίας της ατολμίας του κάηκε η Αθήνα στα Δεκεμβριανά του ’08).

Σήμερα αποφάσισε να γίνει επιτέλους τολμηρός. Είπε και σωστά πράγματα υποδεχόμενος τον Ερντογάν σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. Πράγμα που όμως έδωσε, τελείως αναμενόμενα, την ευκαιρία στον Τούρκο Πρόεδρο (σχεδόν δικτάτορα) να αντεπιτεθεί, κάνοντας με τα κρεμμυδάκια και τον Πρόεδρό μας, και την Ελληνική Διπλωματία.

Το λάθος του Παυλόπουλου δεν ήταν που είπε αυτά τα πράγματα στον Ερντογάν. Το μεγάλο του λάθος ήταν πως το έκανε για τους λάθος λόγους, μπροστά στις κάμερες. Δεν μοιάζει να τον ένοιαζε να τον ακούσει ο Ερντογάν, αλλά να τον ακούσει ο ελληνικός λαός και να πει «Μπράβο Παυλόπουλε μάγκα!».

Δεν περίμενε ότι ο Ερντογάν θα του απαντούσε. Και του απάντησε εις μάκρον, εγείροντας απαιτήσεις και κάνοντας τον Παυλόπουλο να αναγκαστεί να αναδιπλωθεί, και να παραδεχτεί ότι ο ίδιος δεν είναι εκτελεστικός πρόεδρος (δεν έχει δηλαδή αρμοδιότητες ούτε μπορεί να αποφασίζει για αυτά) και ότι τις απαντήσεις θα τις δώσει η ελληνική κυβέρνηση κι όχι αυτός.

Δηλαδή, έχουμε έναν Πρόεδρο που ενώ ξέρει ότι δεν έχει αρμοδιότητες κι ότι πρόκειται για ζήτημα που θα πρέπει να συζητήσει διπλωματικά, σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις, η κυβέρνηση, βγαίνει εκτός κειμένου και αυτοσχεδιάζει απερίσκεπτα, «από την καρδιά του» προκαλώντας την τύχη του – και τη δική μας φυσικά.

Βγάλαμε τα μάτια μας μόνοι μας. Καλέσαμε τον Ερντογάν να αμφισβητήσει την εθνική μας κυριαρχία και μάλιστα επί Ελληνικού εδάφους και συγκεκριμένα μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο!

Έδωσε απίστευτες πάσες στον Ερντογάν να απαιτήσει τα πάντα και μετά μαζεύτηκε λέγοντας κάτι του στυλ «ντάξει, αυτά με την κυβέρνηση θα τα πείτε, εγώ είμαι διακοσμητικός έτσι κι αλλιώς».

Και φυσικά ο Ερντογάν τότε τον κάρφωσε: «Δεν είμαι καθηγητής νομικής αλλά ξέρω καλά το πολιτικό δικαιο. Εκεί υπάρχει αναφορά σε επικαιροποίηση Συνθηκών, αρκεί να υπάρχει συμφωνία μεταξύ των χωρών στο θέμα αυτό. Εγώ αναφέρθηκα σε αυτά τα θέματα, επειδή εσείς αναφερθήκατε σε αυτά. Αλλιώς θα τα συζητούσα με τον κ. Τσίπρα».

Δίνοντας βήμα στον Ερντογάν να ανοίξει ένα σωρό θέματα και να αναπτύσσει για ώρα, λάιβ σε όλα τα κανάλια Ελλάδας και Τουρκίας, επιθετικές απόψεις, ο Παυλόπουλος άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Μετέτρεψε μια επίσκεψη που δήθεν θα διαφήμιζε τη χώρα και την κυβέρνηση, σε πλατφόρμα κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Ερντογάν. Βγάλαμε τα μάτια μας μόνοι μας. Καλέσαμε τον Ερντογάν να αμφισβητήσει την εθνική μας κυριαρχία και μάλιστα επί Ελληνικού εδάφους και συγκεκριμένα μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο!

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να επιλέξει αν και πώς θα ανοίξει (δημόσια ή ιδιωτικά) τα καυτά θέματα, ξεδιπλώνοντας μια συγκεκριμένη στρατηγική. Και θα το έκανε έχοντας γνώμονα το εθνικό συμφέρον κι όχι τόσο την αυτοπροβολή του ή την πρόσκαιρη περηφάνια των Ελλήνων. Αυτό τουλάχιστον διαφάνηκε απ’ τη συνάντηση του με τον Τούρκο Πρόεδρο που ήταν σαφώς πιο ήρεμη από εκείνην του Παυλόπουλου – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν τεράστια γκάφα η πρόσκληση του Ερντογάν στην Αθήνα αυτή τη στιγμή.

Ο Παυλόπουλος ζήλεψε προφανώς τη δόξα του Κωστή Στεφανόπουλου που είχε ταπώσει τον Μπιλ Κλίντον κάποτε. Ναι όμως, ο Στεφανόπουλος ήταν ευγενής και πανέξυπνος άνθρωπος και ο Κλίντον ένας σοβαρός Δυτικός Ηγέτης, μανούλα στη διπλωματία (σε αντίθεση με τον σχεδόν Δικτάτορα, μπουνταλά Ερντογάν). Κανείς τους δεν θα εμπλεκόταν σε κλωτσοπατινάδα σε ζωντανή μετάδοση.

Θέλησε να μας χαρίσει «Εθνική Υπερηφάνεια» ο κ. Παυλόπουλος, και αρχικά το κατάφερε, χωρίς φυσικά να έχει σκεφτεί τις συνέπειες της ψευτομαγκιάς του.

Θέλησε να πει κάτι για να φανεί ηγέτης  («πωω, τι του είπες ρε μεγάλε, 1 – 0!»),  αλλά τελικά μας έβαλε αυτογκόλ. Κι αντί να κόψει τη φόρα του Ερντογάν, του χάρισε φτερά.