Ο Χαράλαμπος Κουρτάρας, γνωστός ως Sillyboy, είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες και παραγωγικούς Έλληνες μουσικούς της σύγχρονης σκηνής. Η μουσική του πορεία ξεκίνησε με την μπάντα Expert Medicine, ενώ αργότερα ακολούθησε μια επιτυχημένη προσωπική καριέρα.
Μιλήσαμε για το nickname του, τις επιρροές του, τα 80’s και τα 90’s που ακόμα επηρεάζουν την σύγχρονη μουσική και για το νέο του άλμπουμ το Breathe!
Πώς προέκυψε το καλλιτεχνικό σου ψευδώνυμο;
Το Sillyboy απο το “Sillyboy Blue”, ένα κομμάτι του David Bowie και το Ghost Relatives απο την αναγκη μου να συμπεριλάβω όλους όσους έρχονται και φεύγουν από το σχήμα όλα αυτά τα χρόνια.
Πώς αποφάσισες να απομακρυνθείς από τον κόσμο της διαφήμισης και πώς αντιμετώπισες τις αμέτρητες προκλήσεις που συνοδεύουν τον αβέβαιο δρόμο της επαγγελματικής μουσικής στην Ελλάδα;
Ο αβέβαιος δρόμος δυστυχώς είναι παντού εδώ και αρκετά χρόνια, μάλλον πόσο στην μουσική και από την μικρή μου εμπειρία δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Με την μουσική για τα media ασχολούμαι απο το 2000 και ακόμα κάνω δουλειές όποτε προκύψει η ευκαιρία. Τα τελευταία χρόνια με την άνοδο των music libraries και την ζήτηση για φθηνή και απρόσωπη μουσική γίνεται όλο και πιο σπάνια η ανάγκη για πρωτότυπες παραγωγές. Αν βάλω και στην εξίσωση την ακραία καθυστέρηση στις πληρωμές έχει γίνει σχεδόν ακατόρθωτο να λειτουργήσει αυτό το μοντέλο για μένα πια. Προσπαθώ να δουλεύω και εκτός Ελλάδας σαν παραγωγός για καλλιτέχνες και σχήματα, κάτι που θέλω να κάνω περισσότερο, εντός και εκτός, τα χρόνια που έρχονται.
Ποιες είναι οι αγαπημένες σου συνεργασίες με καλλιτέχνες και με ποιους θα ήθελες (Έλληνες και ξένους) να συνεργαστείς σε κάποιο μελλοντικό πρότζεκτ;
Η βασική μου και αναλλοίωτη συνεργασία εδω και πολύ καιρό είναι με τον φίλο και συνοδοιπόρο Θοδωρή (κος Κ.). Πρίν απ όλα αυτά και από εκεί που ξεκίνησαν όλα, είναι πάντα η παρέα των Expert Medicine. Η αγαπημένη μου Σtella παραμένει επίσης ένα σημαντικό κομμάτι στην μέχρι τώρα πορεία. Νομίζω μια βόλτα απο το official website μπορεί να ρίξει περισσότερο φως σε αυτή την ερώτηση. Θέλω πολύ να συνεργαστώ και να κάνω μουσική με όλους όσους έχουν όρεξη να κάνουν commit σε αυτό, παρόλες τις δυσκολίες και θέλω να πιστεύω ότι είναι ακόμα πολλοί.
Έχεις συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες στο εξωτερικό. Ποιες διαφορές έχεις παρατηρήσει σε σχέση με την ελληνική σκηνή;
Καμία. Το μέγεθος της αγοράς αλλάζει κάθε φορά με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.
Γιατί αποφάσισες να αλλάξεις κιθαρίστα στο τελευταίο σου άλμπουμ;
Εδώ υπάρχει μια σχέση αγάπης και κατανόησης Δεν έχει αλλάξει τίποτα, θα τον απολαύσετε σε όλο του το μεγαλείο στις 11/5 στο Academy.
Πες μου πέντε άλμπουμ που σε έχουν σημαδέψει.
“Solid Air” John Martyn “Listen Without Prejudice” George Michael
“The Bends” Radiohead
“The Return of the Space Cowboy” Jamiroquai
“Rubber Soul” The Beatles
Υπάρχει μια σαφής στροφή στην εναλλακτική σκηνή της Ελλάδας, αλλά και διεθνώς, προς ήχους της δεκαετίας του ’80 και του ’90, με μια μοντέρνα προσέγγιση. Ποια είναι η αιτία αυτής της νοσταλγίας στο σήμερα; Είναι τα “συγγενικά φαντάσματα” η βάση της νοσταλγίας που προσανατολίζει προς ένα διαφορετικό μέλλον, τόσο μουσικά όσο και σε προσωπικό επίπεδο;
Για μένα, που ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου ήταν τα ’90s, βγαίνει κάπως αυθόρμητα στα περισσότερα πράγματα που φτιάχνω. Ψάχνω να βρώ σημεία αναφοράς με μια εποχή που με έχει συγκινήσει, γι αυτό και πολλες φορές συναισθηματικά επιστρέφω εκεί. Η μουσική σε ένα μεγάλο ποσοστό δανείζεται από παντού πια, στην ανάγκη της να φτιάξει κάτι νέο. Δεν νομίζω ότι αυτό θα αλλάξει ποτέ και όχι μόνο στην μουσική. Κοιτάς λίγο πίσω και στο αμάξι για να είσαι σίγουρος που θα πας.
Τι διαφορετικό έχει μουσικά η τελευταία σου κυκλοφορία;
Με τον Βασίλη και τον Γκούσταβ βρεθήκαμε σε ένα πολύ ωραίο timing. Αυτό έφερε έναν όγκο ηχογραφήσεων με αποτέλεσμα να βγει το “Breathe”. Ο τρόπος και τα μέσα που ηχογραφήθηκε αυτό το υλικό έδωσε μια βρώμικη χροια στον ηχο και αυτό είναι και η βασικότερη διαφορά σε σχέση με προηγούμενες δουλειές. Το impact των παιδιών συνθετικά και παικτικά έδεσε με αυτό το style πολύ ωραία.
15 χρόνια στην δισκογραφία. Τι κρατάς και τι αφήνεις πίσω;
Είναι κάτι σαν την μετακόμιση, τι κρατάς και τι πετάς. Έχω μια τάση να κρατάω πολλά και να πετάω λίγα. Κάθε επόμενο σπίτι και πιο γεμάτο.
Τι να περιμένουμε από το μεγάλο σου live;
Ενα μπάσο, δυο κιθάρες, killer beats, φωνές και ένα σετ από όλες τις κυκλοφορίες με έμφαση στο “Breathe”.
Οι Sillyboy’s Ghost Relatives θα παρουσιάσουν το νέο τους άλμπουμ στις 11 του Μάη στο Piraues Club Academy!