Δημήτρης Καβατζικλής
Κι όμως, όλοι οι άνθρωποι έχουμε στην πραγματικότητα τέσσερα ρουθούνια. Τα δύο κύρια εξωτερικά ρουθούνια που όλοι γνωρίζουμε και δύο εσωτερικά, που ονομάζονται «χοάνες». Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσαμε να αναπνεύσουμε από τη μύτη μας, γράφει το knowledgenuts.
Κάτι παρόμοιο παρατηρείται και σε πολλά είδη ερπετών και θηλαστικών. Η ιστορία πίσω από αυτή την εξέλιξη ήταν ένα μυστήριο, μέχρι που ανακαλύφθηκε ένα απολίθωμα που φαινόταν να απαντά στο αίνιγμα.
Τα πρώτα ψάρια είχαν αρχικά τέσσερα εξωτερικά ρουθούνια και μέχρι πρότινος, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι χοάνες αναπτύχθηκαν ξεχωριστά από αυτά. Ωστόσο, δεν έχουν ανακαλυφθεί ζώα ή απολιθώματα που να έχουν τέσσερα εξωτερικά ρουθούνια και δύο εσωτερικά, οπότε αυτό παραμένει ως θεωρία.
Ένα απολίθωμα ψαριού όμως με την ονομασία Kenichthys campbelli δείχνει την εξέλιξη της ρινικής οδού σε ένα ενδιάμεσο σημείο, με δύο ρουθούνια στα μπροστινά δόντια υποστηρίζοντας τη θεωρία ότι ενώ τα δύο κύρια ρουθούνια έμειναν στο εξωτερικό, τα άλλα δύο μετακινήθηκαν προς τα δόντια.
Οι χοάνες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ικανότητά μας να αναπνέουμε από τη μύτη. Ακόμη και αν τα εξωτερικά ρουθούνια μας λειτουργούν κανονικά, μια βλάβη σε αυτές είναι ικανή να εμποδίσει τη ρινική αναπνοή. Τα νεογέννητα προτιμούν ενστικτωδώς να αναπνέουν από τη μύτη αντί από το στόμα αλλά όταν έχουν μπουκωμένη μύτη πνίγονται την ώρα του θηλασμού και αναπνέουν μόνο από το στόμα.
Τα ψάρια χρησιμοποιούν τα ρουθούνια τους μόνο για όσφρηση, που σημαίνει ότι μπορούν να μυρίσουν με αυτά αλλά δεν μπορούν να αναπνεύσουν. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι ρινικές δίοδοι εξελίχθηκαν αρχικά σε θαλάσσια πλάσματα ώστε να λαμβάνουν περισσότερο οξυγόνο χωρίς να χρειάζεται να βγαίνουν συνεχώς στην επιφάνεια, μια δεξιότητα που τελικά τα βοήθησε να εξελιχθούν στη σημερινή τους μορφή.