Γιώργος Τσαγκόζης
Ο Παρθενώνας, στα 2.500 χρόνια της ιστορίας του, έχει υποστεί πολλές καταστροφές: από τους Πέρσες το 480 π.Χ. (και ξαναχτίστηκε), από τον Βενετό Μοροζίνι το 1687 και, φυσικά, από τον Λόρδο Έλγιν το 1799, που κατέστρεψε και μετέφερε τα γλυπτά του στη Βρετανία.
Πέρα από τις πραγματικές καταστροφές αυτού του εμβληματικού –και για πολλούς σημαντικότερου– αρχαίου μνημείου, τα τελευταία 20 χρόνια υπήρξαν και κάποιες συμβολικές.
Μία από αυτές συνέβη στην ταινία του Πάνου Κούτρα Αληθινή Ζωή, που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 2004. Εκεί, ο Παρθενώνας λειτουργεί ως σύμβολο τόσο της πόλης όσο και της εποχής, καθώς ήταν η χρονιά που η Ελλάδα διοργάνωνε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και όλα φαίνονταν να κυλούν ομαλά. Σε αυτή την περίοδο ευημερίας, ο Κούτρας μας δείχνει τον Παρθενώνα να καίγεται. Δεν ήταν προφητεία για το μέλλον της χώρας, αλλά η επίγνωση ότι βρισκόμασταν στο τέλος μιας εποχής, μιας εποχής όπου το ψευτο-γκλάμουρ έπνεε τα λοίσθια.
Ο Παρθενώνας δεν “κάηκε” μόνο από τον Κούτρα. Το 2011, σε ένα LP, μία από τις ιστορικότερες ελληνικές πανκ μπάντες, οι Αθηναίοι Stress, αποφάσισαν ότι ήταν η σειρά τους να τον δείξουν στις φλόγες στο εξώφυλλο του άλμπουμ τους.
Το τραγούδι τους Athens Burning ήταν το πρώτο που έγραψαν το 1980, περιγράφοντας μια Αθήνα-κόλαση, μια πόλη δίχως δέντρα, μια πόλη από τσιμέντο. Μια πόλη που, σύμφωνα με το τραγούδι, θα έπρεπε να καεί για να χτιστεί ξανά πιο ανθρώπινη.
