Άρης Δημοκίδης
Το ντεμπούτο άλμπουμ του Hume Assine έχει τίτλο “The sweetest Sound” και περιέχει 12 νέα τραγούδια σε μία συλλεκτική συσκευασία με 13 διαφορετικά artworks για να διαλέγεις κάθε φορά το εξώφυλλο που σου αρέσει, αλλά και πραγματικές καραμέλες ώστε η εμπειρία να είναι και γευστική.
Ένα απ’ τα τραγούδια είναι και η Κυριακή:
Hume Assine – Κυριακή | Feat. Anna Paspati & Vangelis Kakoulakis
Από το Album “The Sweetest Sound” Limited Edition CD: https://www.muzitee.com/humeassine Spotify: http://bit.ly/thesweetestsound — Κυριακή: Stream: https:/…
-Τι ήθελες να γίνεις μικρός;
Πουλμαντζής! Θυμάμαι με εντυπωσίαζε πάντα το τεράστιο “πιλοτήριο” με τα μεγάλα χρωματιστά κουμπιά και λαμπάκια, μάλλον επειδή μου θύμιζαν κάτι από ΚΙΤΤ. Κι επειδή από μικρός ήμουν προσγειωμένο παιδί, ήξερα ότι δε γίνεται όταν μεγαλώσω να γίνω Μάικλ Νάιτ, οπότε τι πιο κοντινό από πουλμαντζής;
-Τι μουσική σου άρεσε όταν ήσουν παιδί;
Θυμάμαι είχαμε “λιώσει” με την αδερφή μου, ένα βινύλιο που λεγόταν “Το Πάρτυ Των Στρουμφ”. Η μητέρα μου ήταν νηπιαγωγός, οπότε είχαμε εύκολη πρόσβαση σε αντίστοιχο υλικό! Από κει και πέρα, όταν ήμουν πιο μεγάλο παιδί, αλλά παιδί, άκουγα πολύ Michael Jackson, Ace of Base και Κώστα Μπίγαλη. Πάντως τώρα που το συνειδητοποιώ, ακόμα και τώρα ανακαλύπτω εκ νέου το μεγαλείο του Jackson, ενώ τυχαία την προηγούμενη εβδομάδα στο αυτοκίνητο, έπαιζε στο spotify όλη η δισκογραφία του Μπίγαλη, ο οποίος για μένα έχει γράψει και ένα από τα κορυφαία ποπ ελληνικά τραγούδια: Του Αιγαίου Τα Μπλουζ.
-Πώς στράφηκες στη μουσική;
Ήταν κάτι εντελώς φυσικό, όπως το να πίνω νερό. Κυρίως ο πατέρας μου άκουγε συνέχεια μουσική, οπότε κι εγώ από μικρός έβαζα τα playmobil να κάνουν συναυλίες. Οι γονείς μου με έστειλαν ωδείο από 6 χρονών και από τότε δε σταμάτησα ποτέ να ασχολούμαι. Χωρίς τη μουσική στη ζωή μου, θα ήμουν ένας εντελώς διαφορετικός – λιγότερο ήρεμος και με περισσότερα άλυτα προβλήματα – άνθρωπος.
-Πώς θα περιέγραφες την καριέρα σου μέχρι στιγμής σε κάποιον που δεν σε έχει ακούσει;
Η αλήθεια είναι ότι στη μουσική δε νιώθω καθόλου καριερίστας. Καριερίστας είμαι στη δουλειά!
Οπότε σε κάποιον που δε με έχει ακούσει θα του έλεγα “Ακου ξέγνοιαστη μουσική. Ούτε ροκ, ούτε ποπ, ούτε νεο-σόουλ. Ξέγνοιαστη! Μουσική που φτιάχτηκε χωρίς στόχο να χωρέσει κάπου, χωρίς άγχος. Σπιτική μουσική φτιαγμένη με τα πιο αγνά υλικά”. Πείθω λες κάποιον να πατήσει το play; 🙂
-Μίλησέ μου για το νέο άλμπουμ.
Το “The Sweetest Sound” είναι ένα album φτιαγμένο ακριβώς με αυτή τη λογική. Φτιαγμένο με φίλους για φίλους. Γι αυτό και ήθελα να δίνει και αυτή την αίσθηση όταν το ακούς, ότι μπαίνεις σε ένα δωμάτιο όπου είναι μια μπάντα φίλων που παίζουν μουσική. Αγυάλιστο αλλά real.
Αν και έχουν ηχογραφηθεί πολλά φυσικά όργανα, η τεχνοτροπία των ηχογραφήσεων ακολουθεί πολύ τις φόρμες της ηλεκτρονικής μουσικής. Με τον Αλέξη τον Αντωνόπουλο στα τύμπανα, δοκιμάσαμε διάφορες πατέντες ηχογράφησης, ώστε να βγάλουμε έναν ήχο τυμπάνων που δε θα ήταν στουντιακός, αλλά ωμός. Με τις ηχογραφήσεις αυτές, τελικά φτιάχτηκαν λούπες με ρυθμικά patterns που δεν είχαμε καν στο νου μας όταν τα ηχογραφούσαμε. Επίσης με την Άννα Πασπάτη στη φωνή, δοκιμάσαμε εκτός από τις “παραδοσιακές” ηχογραφήσεις, να κάνουμε τη φωνή να ακούγεται σαν να είναι κομμένα samples από κάποιο παλιό δίσκο, οπότε υπάρχουν περιπτώσεις που αντί να τραγουδήσει στο μικρόφωνο του studio, τραγούδησε στο μικρόφωνο του κινητού της σε κάποιο εξωτερικό χώρο.
Επίσης από αυτό το “δωμάτιο” πέρασαν και αρκετοί άλλοι φίλοι και συνοδοιπόροι, όπως ο Πέτρος Ποταμιάνος, ο Βαγγέλης Κακουλάκης, ο Θοδωρής Μαυρογιώργης, ο Λευτέρης Σαμψών και η Jackie Faraoui στις φωνές, ο Αποστόλης Μπουλές στις κιθάρες, ο Αποστόλης Αρμάγος στο Μπουζούκι και ο Χρήστος Αλεξάκης / U Need Horns στα πνευστά.
Όλο αυτό το κυκλοφορούμε και σε μία συλλεκτική συσκευασία με 13 artwork cards και πραγματικές καραμέλες, ώστε όταν ακούς το “The Sweetest Sound” να μπορείς και να το γεύεσαι κιόλας. Κι επειδή πια ο περισσότερος κόσμος δεν έχει στο μυαλό του τη χαρά του φυσικού προϊόντος μουσικής του δίνω τη δυνατότητα να το δοκιμάσει με όποια τιμή επιλέξει, ώστε αν δεν έχει τη δυνατότητα, να μην είναι τα χρήματα αποτρεπτικός παράγοντας να ζήσει μία ολοκληρωμένη μουσική εμπειρία. Μπορείς να το πάρεις από εδώ.
-Τι σε εμπνέει όταν φτιάχνεις μουσική;
Σίγουρα η διάθεση παίζει πολύ ρόλο! Μουσική γράφω πιο εύκολα. Στο στίχο δυσκολεύομαι να γράψω κάτι που να μου αρέσει. Συνήθως όταν πάω να βγάλω εσωτερικά πράγματα, ή προβληματισμούς, μου βγαίνουν πιο εφηβικές κοινοτυπίες, οπότε έχω παρατηρήσει ότι τελικά τα περισσότερα τραγούδια που περνούν το προσωπικό μου τεστ, είναι αυτά που αφηγούνται ιστορίες, είτε δικές μου, είτε φίλων, είτε φανταστικές που προέκυψαν από κάποιο ερέθισμα. Το “Made In your Eyes” πχ προέκυψε όταν είχα βάλει στη γυναίκα μου να ακούσει μια αρχική μορφή του κομματιού με άλλους στίχους. Εγώ ήμουν ενθουσιασμένος αλλά αυτή μόλις το άκουσε μου απάντησε μονολεκτικά “Μέτριο” και συνέχισε το σκρολάρισμα στα video με pug. Εκεί κάπως τσαντίστηκα (κυρίως γιατί είχε δίκιο) πείσμωσα, άλλαξα μελωδία και έγραψα στίχους γι αυτήν, μάλλον για να την εντυπωσιάσω. 🙂 Το Lonely είναι μία ιστορία μιας φίλης που μου έλεγε σαν κουτσομπολιό που είδε τον πρώην της στο facebook που τώρα είναι παντρεμένος κλπ, οπότε όταν γύρισα σπίτι σκεφτόμουν πως θα μπορούσε να σκέφτεται ένας άνθρωπος σε μία τέτοια περίπτωση, ενώ το “Dry Martini” είναι μια φανταστική ιστορία η οποία προέκυψε σε μία εντελώς κουλή φάση όπου ήμουν καταχείμωνο στην Τήνο για μία δουλειά. Το βράδυ διανυκτέρευσα στη Μαραθιά (να πάτε είναι σούπερ) και κάποια στιγμή αργά τι βράδυ, βγήκα να βολτάρω στην παραλία όπου ήμουν τελείως μόνος μου, θεοσκότεινα, είχε ψοφόκρυο και φυσούσε. Λίγο πιο δίπλα υπήρχε ένα beach bar που ήταν κλειστό και σφραγισμένο και απλά σκεφτόμουν τι ιστορίες θα μπορούσαν να εκτυλίσσονται σε αυτό το ανεμοδαρμένο σκοτεινό μέρος, το καλοκαίρι που όλα είναι αλλιώς. Γύρισα στο δωμάτιο και έγραψα αυτή την καλοκαιρινή ιστοριούλα που θα μπορούσε να συμβαίνει σε εκείνο το beach bar μία καλοκαιρινή μέρα.
Hume Assine – Crying | feat. Anna Paspati
Taken from the album: “The Sweetest Sound” Buy Limited Edition CD & free download: https://humeassine.bandcamp.com/ Spotify: http://bit.ly/thesweetestsound -…
-Η οπτικοποίηση των τραγουδιών σου είναι εξαιρετικά προσεγμένη. Μίλησέ μας για τα πρόσφατα κλιπ σου.
Προσπαθούμε με τα Μέσα και το budget που έχουμε να βγάλουμε ό,τι καλύτερο περνάει από το χέρι μας! Όλο αυτό γίνεται κατά κύριο λόγο για την προσωπική μας ευχαρίστηση, οπότε μέρος της είναι ένα αποτέλεσμα που το απολαμβάνουμε εμείς. Όλα τα κλιπ είναι DIY, εκτός από το τελευταίο (Κυριακή) όπου ένιωθα ότι ήθελα “κάτι άλλο”. Εδωσα λευκή επιταγή στον NOHOOT που εμπιστεύομαι πολύ την αισθητική του και του είπα να ακούσει το κομμάτι και να κάνει ό,τι θέλει. Να μη μου πει καν τι έχει στο μυαλό του (όσο γίνεται!). Φαντάσου ότι όταν κάναμε τα γυρίσματα δεν είδα καν μετά τα πλάνα. Μου έστειλε το κλιπ έτοιμο. Και η αλήθεια είναι ότι ήταν μια ευχάριστη έκπληξη γιατί έκανε κάτι που δε θα μπορούσα να σκεφτώ ποτέ. Ένα βίντεο που ξεκινάει στυλιζαρισμένο και καταλήγει “τσαλακωμένο”, όπως και οι Κυριακές μας, με πλάνα που δεν ήξερα καν ότι τραβούσε εκείνη την ώρα και φυσικά ότι θα τα κρατούσε κιόλας!
-Πώς βλέπεις τη φάση με τους καλλιτέχνες εν καιρώ πανδημίας;
Η Τέχνη δεν περνάει καμία κρίση σε ό,τι αφορά τη δημιουργικότητα. Η καλλιτεχνική δημιουργία για τους καλλιτέχνες είναι κάτι έμφυτο και δε σταματάει στις δύσκολες στιγμές. Ίσα – ίσα δυναμώνει. Αυτή λοιπόν η πανδημία κατά την προσωπική μου άποψη, είναι μία δύσκολη στιγμή που δίνει επιπλέον αφορμές για καλλιτεχνική δημιουργία.
Αυτό που περνάει κρίση είναι το εμπόριο της τέχνης (όπως και σχεδόν κάθε εμπορικός κλάδος σε παγκόσμιο επίπεδο). Οπότε όσοι εμπορεύονται την τέχνη, είναι λογικό να περνούν δύσκολα. Σίγουρα είναι ένας κλάδος ο οποίος πλήττεται περισσότερο (μαζί με την εστίαση και τους διοργανωτές εκθέσεων), καθώς είναι μια εμπορική δραστηριότητα που έχει να κάνει με την ανθρώπινη κοινωνικότητα.
Φυσικά σε κάποια κομμάτια της τέχνης (βλ θέατρο / συναυλίες) είναι απαραίτητη και η επαφή – αλληλεπίδραση με τον αποδέκτη και αυτό σίγουρα πια δε μπορεί να γίνει όπως θα του άρμοζε. Όμως όλο αυτό εγώ το βλέπω τελικά και σαν μια ευκαιρία, τα λόγια και οι θεωρίες να γίνουν πράξη: Δηλαδή να αποδείξουμε ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από τα νούμερα.
-Ποια είναι τα όνειρά σου σήμερα;
Γενικά μπορώ να σου πω ότι δε νιώθω ότι μου λείπει κάτι σημαντικό (υγεία και αγάπη δηλαδή), οπότε όνειρό μου είναι να μπορώ να συνεχίζω να απολαμβάνω τα αυτονόητα μέχρι τα βαθιά γεράματα, ώστε να έχω την ευκαιρία να προσπαθώ να εξελίσσομαι και να προχωράω μπροστά σε κάθε επίπεδο της ζωής μου.