Γιώργος Τσαγκόζης
Η τεχνητή φαίνεται να αλλάζει το «παιχνίδι του φλερτ» για τις νέες γενιές. Για αρκετούς εφήβους της Gen Alpha, οι σχέσεις δεν περνούν πλέον απαραίτητα μέσα από awkward πρώτα ραντεβού ή αμήχανες συζητήσεις, αλλά μέσα από μια οθόνη και έναν κώδικα.
Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, ένα αξιοσημείωτο ποσοστό αγοριών ηλικίας 12 έως 16 ετών έχει ήδη έρθει σε επαφή με AI chatbots που προσομοιώνουν ρομαντικές σχέσεις, ενώ κάποιοι φτάνουν στο σημείο να τα προτιμούν από την πραγματική ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Ο λόγος είναι απλός: πρόκειται για «σχέσεις» χωρίς ρίσκο, χωρίς απόρριψη και με απόλυτο έλεγχο της επικοινωνίας.
Η ευκολία αυτή, όμως, κρύβει και μια πιο σύνθετη πλευρά. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι πραγματικές σχέσεις ,με όλες τις δυσκολίες και τις εντάσεις τους,είναι εκείνες που χτίζουν βασικές κοινωνικές δεξιότητες: ενσυναίσθηση, διαπραγμάτευση, αυτοπεποίθηση και την ικανότητα να διαχειρίζεσαι την απόρριψη. Δεξιότητες που δεν καλλιεργούνται όταν η «συνομιλία» είναι πάντα προβλέψιμη και προσαρμοσμένη στα μέτρα σου.
Οι επιπτώσεις μπορεί να ξεπερνούν κατά πολύ την προσωπική ζωή. Ήδη, σε επαγγελματικό επίπεδο, παρατηρείται ότι νεότεροι εργαζόμενοι δυσκολεύονται σε βασικά στοιχεία επικοινωνίας, όπως η συνεργασία ή η διαχείριση διαφωνιών. Αν αυτή η τάση ενισχυθεί, η επόμενη γενιά ενδέχεται να βρεθεί με υψηλή εξοικείωση στην τεχνολογία, αλλά με ελλείψεις στις ανθρώπινες σχέσεις.
Από την άλλη πλευρά, η συνεχής επαφή με την τεχνητή νοημοσύνη ίσως δώσει ένα πλεονέκτημα: καλύτερη κατανόηση και χρήση των ψηφιακών εργαλείων του μέλλοντος. Το ερώτημα είναι αν αυτό αρκεί.
Γιατί, όσο εξελιγμένη κι αν γίνει η τεχνολογία, οι πραγματικές ευκαιρίες ,στη δουλειά και στη ζωή, εξακολουθούν να περνούν μέσα από ανθρώπους. Και αυτές οι σχέσεις δεν έχουν ποτέ «κουμπί απενεργοποίησης».
