Βάνα Κράβαρη
Τον Αύγουστο, όταν ο Έβρος καιγόταν για σχεδόν δυο εβδομάδες συνεχόμενα, ένα illustration που έκανε σαφές πως οι εμείς, οι Έλληνες “had fucked up” περνούσε από μπροστά μας από story σε story. Το illustration είχε δημιουργηθεί από το καλλιτεχνικό ντουέτο illustrators, Read.Poop.Sleep.
H Eλένη, freelance Art Director και ο Πάνος, δημιουργικός διευθυντής σε ειδησεογραφικό κανάλι και freelancer Creative Director καταφέρνουν να χωρέσουν επικαιρότητα, γεγονότα και συναισθήματα στα εύστοχα και συνοπτικά illustrations τους. Ίσως η συνεκτικότητα και η ευφυΐα να πηγαίνουν πακέτο, όταν μιλάμε για τέχνη και social media στα βιαστικά χρόνια του scroll down.
Μιλήσαμε μαζί τους και τους ρωτήσαμε αν ένα illustration μπορεί να σώσει μια κακή μέρα, αν είναι στόχος τους να προκαλούν αμφιθυμία με τις δημιουργίες τους και αν το Instagram είναι πλέον η ιδανική πλατφόρμα για έναν καλλιτέχνη που θέλει να αναδειχθεί.
-Ποιοι είστε και πώς είστε βασικά; Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.
Είμαστε 2 άτομα. Η Ελένη κι ο Πάνος. Είμαστε σχετικά καλά αυτή την περίοδο. Σίγουρα έχουμε υπάρξει και καλύτερα στις ζωές μας, αλλά ας μην το πιάσουμε τώρα αυτό, δεν είναι της παρούσης. Η Ελένη είναι freelancer Art Director – Graphic Designer και ο Πάνος είναι δημιουργικός διευθυντής σε ειδησεογραφικό κανάλι και freelancer Creative Director.
-Μπορεί ένα illustration να σώσει τη μέρα μας;
Εξαρτάται πόσο χάλια είναι η μέρα μας. Δεν κάνουμε και θαύματα. Αλλά σίγουρα μπορεί να μας κάνει να ξεχαστούμε για λίγα δευτερόλεπτα.
-Γιατί Read.Poop.Sleep; Είναι δηκτική η αναφορά στις απολύτως βασικές φυσικές ανάγκες; Θεωρείτε πως όλα τα υπόλοιπα έχουν αδρανήσει στο ανθρώπινο είδος;
Όπως πάει ο πληθωρισμός, μόνο τις βασικές ανάγκες μας ικανοποιούμε τελευταία όλοι κι αυτές όχι με τεράστια επιτυχία. Οπότε ναι. Ωστόσο, το να διαβάζεις κάτι καλό, σου δίνει και τροφή για σκέψη οπότε αντικαταστήσαμε το eat με read et voila!
-Σας “εμπνέει” η επικαιρότητα συχνά;
Αν δεις το account μας, θα καταλάβεις. Η επικαιρότητα, ειδικά της χώρας μας, αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Εξάλλου, στις χειρότερες περιόδους της ανθρωπότητας, πάντα άνθιζε η τέχνη. Παρόλα αυτά, καταπιανόμαστε και με αλήθειες και καταστάσεις πιο προσωπικές μας, που όμως φαίνεται να αφορούν πολλά άτομα εκεί έξω.
-Μερικά από τα illustrations σας, όπως αυτό για το air fryer προκαλούν γέλιο μαζί με θυμό. Πιστεύετε πως το χιούμορ είναι ένας τρόπος επιβίωσης σε αυτόν τον κόσμο, αυτή την κοινωνία, στο τώρα;
Καταρχήν, και οι δύο στην κανονική μας ζωή είμαστε Chandler, οπότε το χιούμορ το χρησιμοποιούμε σαν άμυνα σχεδόν παντού και μέχρι τώρα, λειτουργεί μια χάρα. Αυτό και ο κυνισμός!
-Νιώθετε την ευθύνη ως artists να μεταφέρετε τη σκληρή αλήθεια για την Ελλάδα του σήμερα;
Η αλήθεια είναι πως νιώθουμε την ανάγκη και το κάνουμε. Η ευθύνη είναι περισσότερο στο ότι εφόσον το ξεκινήσαμε, δεσμευτήκαμε κάπως με τα ιερά δεσμά του internet αλλά και μεταξύ μας να το συνεχίσουμε.
-Eίναι το Instagram ένα ιδανικό μέσο προβολής της δουλειάς σας; Σας έχει περιορίσει ποτέ η πλατφόρμα σε κάτι;
Όπως έχει πει και ο McLuhan, αγαπημένος επικοινωνιολόγος και φίλος, “το Μέσο είναι το Μήνυμα”, που σημαίνει πως οποιαδήποτε μορφή επικοινωνίας και μηνύματος, λαμβάνει τη μορφή του μέσου που το διοχετεύει.
-Ποιες είναι οι αναφορές σας; Σας εμπνέουν άλλοι καλλιτέχνες;
Για αναφορές, έχουμε όλο το internet, όσο προλαβαίνουμε δηλαδή να καταναλώσουμε. Μερικοί αγαπημένοι artists/platforms: Simon Bailly, David Shrigley, New Yorker Cartoons.
-Δημιουργείτε στα αγγλικά. Αυτό σας έχει επηρεάσει σε επίπεδο απήχησης στην Ελλάδα; Η τάση, αν έχω καταλάβει σωστά, είναι να γίνονται όλα στα ελληνικά.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε την απήχηση που θα είχαμε αν γράφαμε στα ελληνικά. Αλλά δεν έχουμε παράπονο, καλά πάμε και στα αγγλικά. Εξάλλου, πάντα χρησιμοποιούμε σχετικά απλό λεξιλόγιο στα posts μας, για να είναι όσο πιο κατανοητά γίνεται απ’ όλους.
-Ποιοι είναι οι στόχοι σας για το account, ΟΚ, και για τους εαυτούς σας;
Για το readpoopsleep,να συνεχίσουμε να έχουμε έμπνευση να δημιουργούμε ενδιαφέρον content και να εξελιχθεί ίσως σε κάτι άλλο, ίσως σε κάτι offline. Για τους εαυτούς μας θα μιλήσουμε σε μια επόμενη συνέντευξη.