Δημήτρης Καβατζικλής
Ο Μιχαήλ Άγγελος γεννήθηκε στη Δημοκρατία της Φλωρεντίας σε μια εποχή που ήταν σχεδόν αδύνατον να αποφύγει την εμπλοκή του με τον Οίκο των Μεδίκων, την τραπεζική οικογένεια και πολιτική δυναστεία που κυριάρχησε στην πόλη για πάνω από τρεις αιώνες. Όταν γεννήθηκε το 1475, οι Μέδικοι κατείχαν ήδη την εξουσία για τέσσερις δεκαετίες. Στα δεκατέσσερά του, τον πήρε υπό την προστασία του ο Λαυρέντιος των Μεδίκων, γνωστός ως «il Magnifico», στο σπίτι του οποίου ο Μιχαήλ Άγγελος έλαβε καλλιτεχνική εκπαίδευση, φιλοσοφική παιδεία και πολιτικές διασυνδέσεις, διαβάζουμε στο openculture.
Με τον θάνατο του Λαυρεντίου το 1492, η οικογένεια βρέθηκε σε αναταραχή. Εκδιώχθηκαν από τη Φλωρεντία δύο χρόνια αργότερα, με αποτέλεσμα να φύγει και ο Μιχαήλ Άγγελος, ξεκινώντας την περίοδο της σταδιοδρομίας του στην οποία θα φιλοτεχνήσει την Pietà όσο και τον Δαβίδ.
Το 1512 οι Μέδικοι επανήλθαν στην εξουσία. Εκείνη την εποχή κατείχαν και τον παπικό θρόνο: οι πάπες Μέδικοι Λέων Ι΄ και Κλήμης Ζ΄ ανέθεσαν στον Μιχαήλ Άγγελο πολλά έργα, αν και ο ίδιος σπάνια τα πήγαινε καλά μαζί τους.
Όταν η Φλωρεντία επαναστάτησε εναντίον των Μεδίκων στα τέλη της δεκαετίας του 1520, ο Μιχαήλ Άγγελος πήρε το μέρος των δημοκρατικών, που τον επέλεξαν ως έναν από τους «Εννέα της Πολιτοφυλακής», που είχαν σκοπό να σχεδιάσουν οχυρωματικά έργα για την απειλούμενη πόλη και σύντομα τον διόρισαν γενικό κυβερνήτη. Με αυτή την ιδιότητα φιλοτέχνησε σχέδια για μια σειρά οχυρώσεων ενάντια στην πολιορκία που υποστήριζαν οι Μέδικοι, και η οποία διήρκεσε από το 1529 έως το 1530. Όσο εντυπωσιακά κι αν ήταν, καλλιτεχνικά, τα σχέδια αυτά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Η πολιορκία τελικά κατέληξε νικηφόρα για τους Μεδίκους, οι οποίοι ξαναπήραν την εξουσία με την αιγίδα του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου Ε΄. Αυτό έθεσε τον καλλιτέχνη σε δύσκολη θέση και για μερικούς μήνες αναγκάστηκε να κρυφτεί. Κρύφτηκε σε έναν μικρό θάλαμο κάτω από τη Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου, που σήμερα αποτελεί τμήμα του Μουσείου Παρεκκλησίων των Μεδίκων. Εκεί οι τοίχοι είναι γεμάτοι σχέδια του. Οι καλλιτεχνικές δεξιότητες που κράτησε ζωντανές σε αυτή την περίοδο εσωτερικής εξορίας θα μπορούσαν να συνεχίσουν να τον υπηρετούν και στη Φλωρεντία, όταν ο Κλήμης Ζ΄ του εγγυήθηκε την ασφάλειά του. Ωστόσο, φαίνεται πως είχε χορτάσει από τις μηχανορραφίες των Φλωρεντινών, και επέλεξε να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στη Ρώμη.
