Δημήτρης Καβατζικλής
Η δεκαετία του 1860 ήταν μια πιο απλή εποχή. Προϊόντα όπως κρασί με κοκαΐνη κυκλοφορούσαν ελεύθερα στην αγορά ως ενεργειακά ποτά και το Vin Mariani ήταν μόνο ένα από αυτά τα ροφήματα που ισχυριζόταν ότι «αποκαθιστούν την υγεία και τη ζωντάνια», διαβάζουμε στο avclub.
Το συγκεκριμένο κρασί επινόησε ο χημικός Angelo Mariani και κυκλοφόρησε αρχικά στην πατρίδα του τη Γαλλία περιέχοντας 6 χιλιοστόγραμμα κοκαΐνης ανά ουγγιά (30 γραμμάρια). Όταν όμως προσπάθησε να το εξάγει στην Αμερική, έπρεπε να αλλάξει τη σύσταση του, όχι για να πληροί τους κανονισμούς (δεν υπήρχαν κανονισμοί για την κοκαΐνη εκείνη την εποχή) αλλά επειδή το ποτό του ήταν πολύ ήπιο σε σύγκριση με αυτά που κυκλοφορούσαν στις ΗΠΑ. Γι’ αυτό το λόγο πρόσθεσε 20% περισσότερη κοκαΐνη.
Οι Πάπες προωθούσαν προϊόντα
Ανάμεσα στους λάτρεις του Vin Mariani ήταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ulysses S. Grant, ο Thomas Edison, ο Γάλλος πρωθυπουργός Jules Méline, η ηθοποιός και τραγουδίστρια Lillian Russell, ο συγγραφέας Εmile Zola, ο συγγραφέας και πολιτικός Henri Rochefort, και πολλοί ακόμα καλλιτέχνες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ενδιαφέρον έχει ωστόσο, ότι τόσο ο Πάπας Λέων ΙΓ’ όσο και ο Πίος Ι’ ήταν επίσης λάτρεις του Vin Mariani, με τον πρώτο να έχει πάντα πάνω του ένα μπουκαλάκι με το κρασί, ενώ έδωσε και άδεια να χρησιμοποιήσουν τη φωτογραφία του σε μια διαφήμιση. Έδωσε επίσης στον Angelo Mariani ένα «χρυσό μετάλλιο του Βατικανού».
Ο ανταγωνιστής
Το 1885, ο Δρ. John S. Pemberton εφηύρε το δικό του ποτό για να ανταγωνιστεί το Mariani, το Pemberton’s French Wine Coca. Όπως και ο Mariani, ο Pemberton χρησιμοποίησε φύλλα κόκας στη συνταγή του, αλλά το έκανε πιο δυνατό προσθέτοντας και καφεΐνη. Πλάσαρε το Wine Coca ως τονωτικό για την υγεία, υποστηρίζοντας ότι «διευκόλυνε τα πάντα», από τη γαστρική δυσφορία ως την ανικανότητα και τον εθισμό στη μορφίνη, από την οποία υπέφερε και ο ίδιος.
Το 1886, η κομητεία της Ατλάντα απαγόρευσε την πώληση αλκοόλ, οπότε ο Pemberton εφηύρε μια μη αλκοολούχα εκδοχή του ποτού του, την οποία ονόμασε Coca-Cola, και την πωλούσε ως «το ποτό της εγκράτειας». Το ποτό αυτό περιείχε κοκαΐνη, την οποία διατήρησε στη συνταγή μέχρι και το 1904, οπότε άρχισε να χρησιμοποιεί «εκχύλισμα φύλλων κόκας χωρίς κοκαΐνη», τα οποία χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αξιολόγησε τα φαγητά της ταβέρνας και θα σου πούμε τι άνθρωπος είσαι