Δημήτρης Καβατζικλής
Στις μέρες μας, όταν μια εταιρεία χρειάζεται περισσότερο χώρο μεταφέρεται σε μεγαλύτερο κτίριο, επεκτείνει αυτό που έχει ή το γκρεμίζει και χτίζει καινούργιο. Ωστόσο, όλες αυτές οι επιλογές δείχνουν μια έλλειψη φαντασίας. Το 1930 η εταιρεία τηλεφωνίας Indiana Bell πρόσθεσε ένα δεύτερο κτίριο δίπλα στα κεντρικά γραφεία της στην Ινδιανάπολη των ΗΠΑ, σηκώνοντας και περιστρέφοντας το κεντρικό κτίριο κατά 90 μοίρες. «Δεν ήταν εύκολη υπόθεση» λέει ο αφηγητής, «καθώς το οκταώροφο κτίριο από τούβλο και χάλυβα έφτανε σε ύψος τα 40 περίπου μέτρα και ζύγιζε 11.000 τόνους», λέει το openculture.
Αλλά μεταξύ 20 Οκτωβρίου και 14 Νοεμβρίου 1930, η εταιρεία κατάφερε να περιστρέψει και να μετατοπίσει ολόκληρο το κτίριο «μη σταματώντας τη λειτουργία του, αφού και οι 600 εργαζόμενοι εργάζονταν μέσα κανονικά».
Το εγχείρημα απαιτούσε μεγάλη ακρίβεια και ευελιξία, αφού όλα τα καλώδια και οι σωλήνες έπρεπε να ανυψωθούν με γρύλους και να επανατοποθετηθούν. «Κάθε κίνηση των γρύλων μετατόπιζε το κτίριο κατά 9 χιλιοστά, μετακινώντας το 38 εκατοστά ανά ώρα.» Όσο για τους υπαλλήλους της εταιρείας, δούλευαν μέσα στο περιστρεφόμενο κτίριο χρησιμοποιώντας για την είσοδο και έξοδο τους έναν κινητό διάδρομο που κινούνταν μαζί με το κτίριο». Για τον οχτάχρονο τότε Kurt Vonnegut Jr., όλο αυτό πρέπει να ήταν ένα πολύ εντυπωσιακό θέαμα.
Δείτε το timelapse της περιστροφής του κτιρίου
Ο μελλοντικός συγγραφέας, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ινδιανάπολη, ήταν γιος του αρχιτέκτονα του έργου. Ο Kurt Vonnegut, Sr. ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του Bernard Vonnegut, σχεδιαστή του Das Deutsche Haus, γνωστό σήμερα ως Athenaeum, το οποίο το χαρακτηρίζεται ως «το καλύτερα διατηρημένο και πιο περίτεχνο κτίριο που σχετίζεται με την Γερμανο-αμερικανική κοινότητα της Ινδιανάπολης». Αυτή η γερμανική κληρονομιά θα αποδειχθεί μάλλον πιο περίπλοκη για τον Vonnegut που φυλακίστηκε στη Δρέσδη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η άσχημη εμπειρία του αποτυπώνεται και στο έργο του, ιδίως στο αριστούργημά του Σφαγείο νούμερο πέντε.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΟΥΙΖ: Σου δίνουμε το ιστορικό γεγονός, θα βρεις τη χρονολογία;