Του Σωτήρη Στυλιανού
Ο χωρισμός ζευγαριού συνήθως γίνεται με μεγάλη ένταση, με πολλά νεύρα και μερικές φορές υπάρχουν ξυλοδαρμοί. Επίσης ίσως να εμφανιστεί έντονη απογοήτευση ότι δεν τα κατάφεραν να κρατηθεί ο γάμος τους. Ενδεχομένως η μεγάλη απόγνωση μπορεί να τραυματίσει κάποιον από τους δύο συζύγους, και αν έχουν φοβερή αντιπαλότητα μεταξύ τους ή πολλή ζήλεια, είναι δυνατόν να υπάρξει μια θόλωση του μυαλού οπότε υπάρχει η πιθανότητα να φθάσουν είτε σε μια δολοφονία, είτε στην εκούσια στέρηση της ζωής ενός από τους δύο συζύγους, πράγμα που είναι μέγιστη αμαρτία.
Εδώ μπαίνει ένα σοβαρό ζήτημα. Η βοήθεια τρίτων ανθρώπων θα είναι χρήσιμη και μέχρι πού πρέπει αυτή να δίνεται; Όταν την ζητήσουν οι ίδιοι και μόνον τότε, νομίζω καλό θα ήταν οι συμβουλές των ανθρώπων που θα παρέμβουν να έχουν πνεύμα ενθάρρυνσης, όσο γίνεται, και όχι απογοήτευσης. Οι διαμεσολαβητές, επίσημοι και μη, να βρίσκονται σε ετοιμότητα να σταματήσουν αμέσως τις διαβουλεύσεις εάν παρατηρηθούν φαινόμενα χειροτέρευσης. Δεν είναι άσχημη η ιδέα της νοεράς προσευχής και, γιατί όχι, του σημείου του σταυρού πάντα σε μέρος που να μην γίνεται φανερά αντιληπτό. Και μία λεπτομέρεια. Ας μην μας διαφεύγει για τις διαπροσωπικές σχέσεις μας και προπαντός όταν συμβουλεύουμε τους άλλους, να θυμόμαστε δηλαδή πως ο τρόπος μας πρέπει να είναι σαν απαλή αύρα, που σημαίνει, να προχωρούμε όσο αντέχει ο άλλος τις υποδείξεις μας.
Κάποιοι άνθρωποι έχουν μάθει να σκέπτονται και να δρουν τελείως ορθολογιστικά και έτσι μένουν μακριά από την θεϊκή σφαίρα. Δεν παραδέχονται καθόλου την δύναμη της προσευχής και δεν κάνουν ούτε το σημείο του σταυρού. Στην περίπτωση αυτή του πιθανού διαζυγίου, το θέμα ενδεχομένως θα είχε μία καλύτερη εξέλιξη αν το αφήναμε στα χέρια του Θεού, αφού εξαντλήσουμε τις δικές μας προσπάθειες. Και πράγματι, οι αγιασμένοι γεροντάδες και οι σύγχρονοί μας Όσιοι έχουν αποτρέψει πολλούς χωρισμούς ζευγαριών με την προσευχή και τις θαυμαστές τους επεμβάσεις, τόσο όσο ζούσαν όσο και μετά την κοίμησή τους.
