Άρης Δημοκίδης
«Είμαι αυτοδίδακτος μουσικός και άνθρωπος», μου λέει ο Δημήτρης Λάιος. «Το δεύτερο το λέω γιατί μ’ αρέσει να ανακαλύπτω τη ζωή με τον δικό μου τρόπο αλλά και να μαθαίνω από τον τρόπο των άλλων. Πιστεύω ότι η ζωή δεν είναι εξ’ ορισμού μια όμορφη ή άσχημη εμπειρία αλλά μπορεί να γίνει και τα δύο και εμείς έχουμε έναν έλεγχο πάνω σε όλο αυτό, όχι απόλυτο, αλλά πολλές φορές αρκετό.
Η ζωή μου είναι μοιρασμένη σε διάφορους ρόλους. Ένα διδακτορικό στο Πάντειο, στο τμήμα Ψυχολογίας, γιατί πάντα με συγκινούσε η έρευνα. Μία εταιρεία κατασκευής ιστοσελίδων, γιατί κάπως πρέπει να βγαίνουν και τα προς το ζειν. Διδασκαλία κιθάρας σε μικρούς και μεγάλους, γιατί ό,τι μαθαίνω θέλω να μπορώ να το μεταδίδω και στους άλλους. Και κάποια όμορφα βράδια, live σε μουσικές σκηνές της Αθήνας.»
Δείτε την πολύ δυνατή διασκευή του στο Seven Nation Army. Η σκηνοθεσία του κλιπ είναι του Χρήστου Πυθαρά:
Dimitris Laios Seven Nation Army (tzouras cover)
“we live in a world that seems chaotic the “space” is not shared equally between us but neither is it fair the “space” ultimately belongs to those who seize …
Η σχέση με τη μουσική: «Η μουσική είναι σαν κάτι μαγικό, έχει τον τρόπο να μας γοητεύει, να μας φτιάχνει τη διάθεση ή ακόμα και να επηρεάζει στις αποφάσεις της ζωής μας και όλο αυτό χωρίς να μπορούμε να την εξηγήσουμε. Ίσως κι ακριβώς γι’αυτό να παραμένει μαγική, γιατί είναι ανεξήγητη.
Η σχέση μου με τη μουσική είναι ταραχώδης. Ενώ νιώθω ότι κυλάει ένα μουσικό ρέμα στις φλέβες μου, κρατάω τη μουσική για τις ελεύθερες ώρες και μόνο, γιατί βλέπω ότι σε αυτή την κοινωνία η μουσική δεν έχει τη θέση που της αξίζει και αυτό πρακτικά σημαίνει αδυναμία βιοπορισμού. Πάντως, όσο και να την καταπιέζω, η μουσικότητα δεν υποχωρεί ποτέ και πάντα βρίσκει τον τρόπο της να εκφραστεί.»
Πώς προέκυψε το συγκεκριμένο κομμάτι: «Όλα ξεκίνησαν όταν πήρα τον πρώτο μου τζουρά. Μου τον άφησε ένας φίλος μου όταν αγόρασε καινούργιο.
Ένα ταλαιπωρημένο και προχειροκατασκευασμένο όργανο που όμως ζωντάνεψε όταν του πέρασα ένα μαγνήτη και τον συνέδεσα στον ενισχυτή. Μιας και ρεμπέτης δεν ήμουνα (ούτε είμαι) άρχισα να πειραματίζομαι παίζοντας blues, country, rock κλπ. Κάπου ανάμεσα σε αυτά τα είδη, δοκίμασα και το πασίγνωστο riff του 7 Nation Army και κάπου εκεί έδεσε το γλυκό! Λίγο καιρό μετά άρχισα να το παίζω στις πρόβες, ύστερα και στα live και κάποια στιγμή ένιωσα ότι αυτή η διασκευή αποτελεί μια δική μου αλήθεια που βασίζεται πάνω στο αυθεντικό κομμάτι του Jack White και αποφάσισα να το αποτυπώσω ηχογραφικά. Έτσι προέκυψε η διασκευή του 7 nation army.»
Για την οπτικοποίησή του: «Όταν ηχογράφησα το κομμάτι, ένιωσα αμέσως την ανάγκη να του δώσω εικόνα. Ο πρώτος που σκέφτηκα ότι θα καταλάβαινε την ουσία αυτής της διασκευής ήταν ο σκηνοθέτης και φίλος Χρήστος Πυθαράς. Του το πρότεινα και λίγες μέρες μετά είχε ήδη αρχίσει να το σχεδιάζει. Από τις πρώτες μέρες άρχισε να σκέφτεται διάφορα σενάρια και να μου προτείνει. Ο Χρήστος βούτηξε στην ουσία του κομματιού και της συγκεκριμένης διασκευής, έδωσε βάση στην ερμηνεία και έψαξε να βρει τις ρίζες του. Με την ιδιαίτερή του σκηνοθετική ματιά, τον επαγγελματισμό του, το πάθος του, την αγάπη του για τα “μη εύκολα” και τους συμβολισμούς, κατάφερε να δημιουργήσει το αποτέλεσμα που βλέπουμε στην οθόνη.»