Δημήτρης Καβατζικλής
Συνήθως φανταζόμαστε τους παλιούς πίνακες με μια ξεθωριασμένη, κιτρινωπή απόχρωση, και όχι άδικα. Πολλά από τα έργα τέχνης που έχουμε δει στη ζωή μας πράγματι φαίνονται έτσι, αν και συνήθως όχι επειδή αυτό ήθελε ο καλλιτέχνης. Όπως εξηγεί ο Julian Baumgartner, του Baumgartner Fine Art Restoration, στο παρακάτω βίντεο, τα χρώματα των έργων έχουν αλλάξει με τα χρόνια λόγω του στρώματος ρητίνης που έχει εφαρμοστεί στην επιφάνειά τους. Όταν αυτή η επίστρωση εφαρμόζεται αρχικά, στην πραγματικότητα κάνει τα χρώματα από κάτω να φαίνονται πιο πλούσια. Καθώς περνάει ο χρόνος, όμως, οι χημικές αλλαγές και η συσσώρευση σκόνης και ρύπων μπορούν να οδηγήσουν σε μια θαμπή εμφάνιση, γράφει το openculture.
«Πολλοί λένε ότι το βερνίκι δεν πρέπει ποτέ να αφαιρείται και ότι προσθέτει στην ποιότητά του, τον κάνει να φαίνεται πιο σοβαρός», λέει ο Baumgartner. «Όλες αυτές είναι ενδιαφέρουσες απόψεις, αλλά είναι ανακριβείς. Αν ο καλλιτέχνης ήθελε να προσθέσει θαμπάδα στον πίνακά του, μπορούσε να μειώσει την ένταση των χρωμάτων. Αλλά οι περισσότεροι καλλιτέχνες, όταν εφαρμόζουν ένα βερνίκι, δεν έχουν στο μυαλό τους ότι αυτό το βερνίκι θα κιτρινίσει ή θα θαμπώσει». Η ιδέα είναι να επανέλθουν τα χρώματα στην κατάσταση που τα έβλεπε ο ίδιος ο καλλιτέχνης όταν ολοκλήρωνε το έργο.
Στην πραγματικότητα, ο καθαρισμός ενός έργου τέχνης δεν διαφέρει πολύ από το καθάρισμα ενός κουζινικού σκεύους. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, μπορεί να είναι σαφώς πιο εντυπωσιακό, ειδικά σε έναν καμβά όπως αυτός, του οποίου οι δύο αδελφές-φιγούρες προσφέρουν ένα ιδανικό μέσο για να φανεί η αντίθεση ανάμεσα στα χρώματα που είχαν καλυφθεί από το βερνίκι και στα ίδια χρώματα μετά την αποκατάστασή τους.
