Γιώργος Τσαγκόζης
Ο Pan Pan, κατά κόσμον Παναγιώτης Πανταζής, είναι ο δημιουργός των tracks που βλέπετε σε όλα τα stories στα social media χορεύει, σαν να τη “χτυπάει το ρεύμα” όλη η “εναλλακτική” νεολαία στα ψαγμένα μπαράκια, στα πάρτι, στα κάμπινγκ και στους δρόμους των πόλεων. Η “Ανισόπεδη ντίσκο” και το “Χτύπα με σαν ρεύμα στην πίστα“, χωρίς στήριξη από μεγάλες δισκογραφικές, αλλά με τη νέα version του “world of mouth” που λέγεται πλέον “share” στα social, κατάφεραν να αγγίξουν τις ψυχές και τα κορμιά της νέας γενιάς που ψάχνει εναγωνίως κάτι να μιλάει στον ρυθμό της.
Ο Pan Pan μας μιλάει για τη μουσική του και την άλλη του μεγάλη αγάπη τα κόμιξ.
-Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείς όταν γράφεις ένα τραγούδι, π.χ πρώτα μελωδία και μετά οι στίχοι;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία, μερικά έχουν ξεκινήσει από μια μελωδία, άλλα από στίχους. Άλλα έχουν γραφτεί παράλληλα, σε φωνητικές σημειώσεις στο δρόμο, και για άλλα η αφετηρία ήταν ένα μπιτ.
-Γιατί τα aesthetics των ’80ς και οι μουσικές της έχουν τόσο μεγάλη απήχηση στα μιλλενια;
Έλα ντε; Σε επίπεδο aesthetics είναι σίγουρα κάτι πλούσιο. Όμορφα χρώματα, κουλ ήχοι κλπ. Βέβαια όσοι ζούσαμε στα 80ς θυμόμαστε αμυδρά πως δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράματα, νιώθω πως επικρατούσε περισσότερο το …καφέ ως χρώμα και οι πιο κοντινοί μας ενήλικοι δεν ήταν κάποια πάρτυ άνιμαλς αλλά κάποιοι κουρασμένοι άνθρωποι γύρω στα 30 τους που κάπνιζαν πολύ. Έχει και μια ρομαντικοποίηση όλο αυτό, κάπως σαν μια εποχή που δεν την ζήσαμε ακριβώς αλλά πλέον την επανασυνθέτουμε με ένα πιο εξιδανικευμένο τρόπο.
Pan Pan – Χτύπα με σαν ρεύμα στην πίστα (feat. Melentini)
No Description
-Πώς “διαβάζεις” αυτή τη νοσταλγία για εποχές που δε ζήσαμε και πόσο νοσταλγικός είσαι εσύ;
Έχει πλάκα στο επίπεδο της επανασύνθεσης για καλλιτεχνικούς σκοπούς αλλά ως εκεί. Η νοσταλγία νιώθω πως είναι θάνατος για οτιδήποτε, τόσο από άποψη δημιουργίας όσο και στην καθημερινή διαβίωση. Πάντως, επειδή καταλαβαίνω γιατί ρωτάς, εγώ νιώθω πως όσο τα σύνθια μου δανείζονται ηχοχρώματα από τα 80ς άλλο τόσο οραματίζονται τις δεκαετίες που έρχονται.
-Σε γνωρίσαμε στις αρχές των ’00ς σαν δημιουργό κόμιξ, τι κοινά έχει η δημιουργία και η σύνθεση ενός κόμιξ με ένα μουσικό άλμπουμ;
Πάρα πολλά, κυρίως σε επίπεδο δομής και αφήγησης. Να υπάρχει αρχή, μέση, τέλος, και οι εικόνες που θα δημιουργηθούν να υπηρετήσουν το συναίσθημα που θες να βγάλεις.
-Κατάφερες να φτιάξεις και να επικοινωνήσεις τη μουσική σου τελείως diy. Ποια είναι τα πλεονεκτήματα που σου δίνουν τα social και οι διάφορες πλατφόρμες ανεβάσματος μουσικής και ποια πιστεύεις τα μειονεκτήματά όσον αφορά τον καλλιτέχνη;
Πλεονεκτήματα υπάρχουν πολλά με κυριότερο ότι κάνεις ό,τι θες, όποτε θες: παρουσιάζεις τον εαυτό σου ως αυτό που είσαι κι όχι βάση ενός τεμπέλικου καλουπιού που φτιάχτηκε κάποτε σε κάποιο σεμινάριο κι από τότε βγαίνει η κόπια της κόπιας. Το μειονέκτημα είναι πως αναγκάζεσαι να είσαι και μουσικός και μάνατζερ και social media manager κλπ. Δε γίνεται να είσαι καλός σε όλα και κάποια φάση βρίσκεις τοίχο. Επίσης, για να περάσεις σε συγκεκριμένα μέσα χρειάζεσαι ένα μεγαλύτερο όχημα από την όποια ποιότητα και αποδοχή έχει η μουσική σου.
-Γιατί άργησαν τόσο πολύ να πάρουν τη μουσική σου χαμπάρι τα μεγάλα ΜΜΕ ενώ έκανε χαμό στο youtube και στα “εναλλακτικά” μπαρ-clubs;
Νιώθω πως είμαστε στην αρχή του ταξιδιού ακόμη. Ό,τι ορίζεις ως μεγάλα ΜΜΕ δεν είναι επαρκώς στελεχωμένα ώστε να ανακαλύπτουν πράματα την ώρα που γεννιούνται αλλά αφού έχουν κάνει ήδη κάποιο buzz.
-Τι είναι για σένα μια ανισόπεδη ντίσκο; Και δε σε ρωτάω σαν αρχιτέκτονα που σίγουρα θα την ίσιωνε.
Καταρχάς έχω μεγαλώσει στο Πολύγωνο κι από τα δυνατά του σημεία είναι οτι δεν είναι καθόλου ίσιο και προσφέρει μαγικά σημεία θέας προς την Αθήνα. Άρα δε θα την ίσιωνα χαχαχ …Ανισόπεδη Ντίσκο για εμένα κυριολεκτικά είναι η Αθήνα. Μεταφορικά μπορεί να είναι οτιδήποτε νιώθει ο καθένας, από κάποιο άλλο τόπο μέχρι κάποιο σημείο της ζωής του. Έτσι κι αλλιώς όλο το κομμάτι είναι ένα όχημα να φορτώσει ο καθένας τα δικά του. Εγω απαριθμώ τις ήττες μου ως 39χρονος (όταν το έγραφα) cis straight άντρας σε ένα πατριαρχικό πλαίσιο και ταυτίζονται από συνομήλικούς μου σε παρόμοια φάση με εμένα μέχρι 20χρονα queer παιδιά. Πραγματικά χαίρομαι για αυτή την επικοινωνία.
Ανισόπεδη Ντίσκο (feat. Kalliopi Mitropoulou)
Provided to YouTube by DistroKid Ανισόπεδη Ντίσκο (feat. Kalliopi Mitropoulou) · Pan Pan · Kalliopi Mitropoulou Ανισόπεδη Ντίσκο (feat. Kalliopi Mitropoulou) ℗ Floriko Party Released on: 2022-07-01 Auto-generated by YouTube.
-Είναι η “ανισόπεδη ντίσκο” ακόμα πιο πετυχημένη απ’ το “χτύπα με σαν ρεύμα στην πίστα“; Bλέπω βίντεο συνέχεια να παίζεται το τραγούδι σε μαγαζιά και ΟΛΟΙ να το ξέρουν και να το τραγουδάνε. Πώς νιώθεις;
Περισσότερα plays σε λιγότερα χρόνο άρα από αυτή την άποψη πιο επιτυχημένο. Είναι πολύ ωραία αίσθηση. Κάτι που έφτιαξες σπίτι σου να ταξιδεύει παντού; Είναι τρελό. Fun fact: το πρώτο ταξίδι έγινε από το στάδιο της ηχογράφησης, όταν πάνω στη βιασύνη να ηχογραφήσουμε το κομμάτι η Καλλιόπη αναγκάστηκε να βρει home studio φιλης της στο Παρίσι που ήταν εκείνες τις ημέρες και να το γράψει εκεί.
-Ποια είναι τα επόμενα πλάνα σου ως μουσικού και ποια ως κομίστα;
Αυτή την περίοδο τελειώνω τη διασκευή σε κόμικ του Καπετάν Μιχάλη του Καζαντζάκη. Έχει πέσει πολλή δουλειά από όλους τους εμπλεκόμενους και θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Διόπτρα σύντομα. Με μουσική, για αρχή έχω δυο live: 23/9 στην Αθήνα στα πλαίσια του φεστιβάλ “Αγοραφοβικό” μαζί με όλα τα καλά παιδιά και στη Θεσσαλονίκη στο WE στις 30/9 με Capette και Vassilina. Μετά κάποια live με Echo Tides, δουλειά με Years Of Youth για το collab album μας που βγαίνει σύντομα, στήσιμο live σε όλη την Ελλάδα. Όσο υπάρχει ενέργεια, κάτι θα γίνεται.
Pan Pan X Years Of Youth – Ροζ φώτα
Μουσική: Years Of Youth / Pan Pan Στίχοι, φωνές, παραγωγή: Pan Pan Μίξη: Νίκος Τριανταφύλλου Mastering: Ηρακλής Βλαχάκης Label: Black Caramel Records Mέσα στο σκάφανδρο Φτιάχνω κόσμους Γιατί δε θέλω να θυμηθώ Μες στον κρατήρα Κρατα μου το χέρι Όταν φοβάμαι να κοιμηθώ Και λίγο οξυγόνο Αρκεί για να ακουστεί
*Τα επερχόμενα live του Pan Pan:
Αθήνα: Αγοραφοβικό Φεστιβάλ
Θεσσαλονίκη: Live στο WE