Βάνα Κράβαρη
Ενδέχεται να είναι από τις πιο “γνωστές φάτσες” της Αθήνας. O Π.Ι.Ε.Β είναι σε μια polyamorous σχέση με την τέχνη. Σπούδασε υποκριτική, τον κέρδισε η spoken word ποίηση, την οποία έφερε στα αθηναϊκά μπαρ σαν εξωγήινος. Είτε σόλο, είτε με τους The Bad Poetry Social Club, είτε με το φρέσκο αίμα ενός σιναφιού που σιγά σιγά κερδίζει τον χώρο της ανάμεσα σε όσους φαντάζονται τους ποιητές ήσυχους, ντροπαλούς, κρυμμένους πίσω από λάπτοπ και γραφομηχανές, χαμένους ανάμεσα σε σημειωματάρια και βιβλία ποίησης, ομοιοκαταληξίες και λυρικότητες, ο Π.Ι.Ε.Β καταφέρνει κάποια random βράδια να προκαλέσει μια απρόσμενη μετακίνηση σε άτομα που συστήνονται για πρώτη φορά με το concept. Αν ο Π.Ι.Ε.Β γράφει ποίηση ωμά, την απαγγέλει βίαια. Ρωτήστε όποιον θέλετε από το κοινό που τον απόλαυσε “στα τυφλά” στο Ίδρυμα Κακογιάννη πριν λίγο καιρό.
O Π.Ι.Ε.Β λίγο μετά το release του πρώτου spoken word δίσκου του, LNDN BRLN και το viral “ΜΟΥ” που έβαλε τη Βίνα Σέργη και τους The Bad Poetry Social Club στα “αγαπημένα” του Spotify ενός κοινού που μάθαινε για αυτούς πρώτη φορά, και λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης “ΠΑΛΙΑ ΕΘΝΙΚΗ” που συνυπογράφει με τους BPSC και συμπρωταγωνιστεί με τη Βίνα, μιλά στα Μικροπράγματα.
-Αρχικά, πώς είσαι;
Είμαι πολύ καλά. Αν εξαιρέσεις τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα που έχουμε στην χώρα και όχι μόνο, είμαι στην καλύτερη φάση που έχω υπάρξει εδώ και καιρό. Ισσορροπώ, μία πέφτω, μία σηκώνομαι και είμαι OK με αυτό. Είμαι καλά στην υγεία μου, έχω γύρω μου ανθρώπους που αγαπώ και εκτιμώ και η τέχνη μου πάει κάθε μέρα καλύτερα. Οπότε, ως εδώ όλα καλά.
-Σε ακολουθεί η ταμπέλα του “μπαμπά των spoken word ποιητών” στην Ελλάδα. Την αγοράζεις;
Έχω μεγαλώσει στο παζάρι και στην λαϊκή, δύσκολα αγοράζω κάτι που πάει κάποιος να μου φορέσει ενώ δεν μου κάνει. Κάθε χρονιά πολιτικοί, φορείς, δημοσιογράφοι, επιτροπές, όλοι όλοι, ψάχνουν κάποιον να του δώσουν βραβείο, να του δώσουν έναν τίτλο, να τον χρήσουν διάδοχο του τάδε. Αυτά είναι παπαριές για να χαίρονται κάποιοι μεταξύ τους. Δεν έχουν καμία σχέση με την τέχνη. Συνήθως όλοι έχουμε έναν πατέρα και μια μάνα, στην ζωή και στην τέχνη, έτσι και εγώ έχω τους δικούς μου και δεν θα ήθελα να είμαι πατέρας κανενός. Αν με ρωτάς αν έχω συνδράμει στο να υπάρχει σκηνή στο spoken word, ναι σίγουρα το έχω κάνει και με το παραπάνω.
-Πες μας πώς από την υποκριτική μεταπήδησες στην ποίηση. Έχεις “χωρίσει” με το θέατρο;
Δεν μεταπήδησα ακριβώς, τα κάνω παράλληλα από το 2016, είναι δύο δοχεία συγκοινωνούντα. Σκηνοθετώ, παίζω και γράφω. Κυριώς όταν βαριέμαι τον εαυτό μου στρέφομαι στο θέατρο και όταν βαριέμαι τους άλλους στρέφομαι στο spoken. Βέβαια δεν ξεφεύγω εύκολα από τους άλλους και σίγουρα ποτέ από τον εαυτό μου.
-Πώς δημιουργήθηκαν οι The Bad Poetry Social Club; Υπήρχε χώρος για τη spoken word ποίηση πριν από εσάς;
Τον Μάρτιο του 2019 στο Κιούμπρικ στα Εξάρχεια μαζευτήκαμε κάποιοι άνθρωποι πιστεύοντας πως μπορούμε να κάνουμε ποίηση, με έναν διαφορετικό τρόπο από ό,τι τον ξέραμε, ακόμη και πέραν των open mic που διοργανώναμε έως τότε. Γνωριζόμασταν μεταξύ μας, άλλοι καλύτερα άλλοι όχι τόσο. Θέλαμε να δημιουργηθούν κομμάτια, δίσκοι, videos, performances, lives, παραστάσεις, να φτάσει σε πολλούς ανθρώπους η ποίηση και να γίνει η ζωή μας. Πέντε χρόνια μετά στο ίδιο μέρος θα γιορτάσουμε ότι τα πάμε καλά έως εδώ (Φέτος έχει party για τα 5 χρονια Bad Poetry). Δεν υπήρχε κανένας χώρος απολύτως. Και αν υπήρχε, κάποιος τον κρατούσε κρυφό και δεν τον είδα ποτέ. Εμείς χαράξαμε τον δικό μας δρόμο και συνεχίζουμε. Πίστεψε με, δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα.
-Θα ένιωθες άβολα αν κάποιος σου διάβαζε ένα από τα πρώτα ποιήματα που έγραψες;
Θα ένιωθα άβολα αν μου διάβαζε ακόμα και ένα ποίημα που έγραψα χθες, πόσο μάλλον ένα ποίημα του 2008 που ήμουν 18 χρονών. Έχω αλλάξει τρομερά από τότε και χαίρομαι για αυτό. Αλλά μιας και το ανέφερες θα ανοίξω κανένα παλιό μου σημειωματάριο να διαβάσω τίποτα το βράδυ πριν κοιμηθώ.
-Έχεις “προσβάλλει” comme il faut υποστηρικτές της ποίησης που θέλει τους ποιητές να είναι κρυμμένοι πίσω από λάπτοπ, γραφομηχανές, ντροπαλοί και ήπιοι; Γιατί είσαι ακριβώς το αντίθετο.
Τους βαριέμαι. Δεν ασχολούμαι με κάτι που με κάνει να βαριέμαι, που δεν είναι πια ζωντανό. Η τέχνη προχωράει. Τα εικαστικά μας δείχνουν και μας έδειχναν πάντα τον δρόμο και όλα τα ρεύματα. Και εφόσον τα εικαστικά “έσπασαν’” εδώ και χρόνια τον καμβά και πέρασαν στην εγκατάσταση και στην performance είναι πολύ άδικο για την ποίηση (δημιουργούς και κοινό) να μένει στάσιμη. Το spoken word είναι η ποίηση του σήμερα. Τέλος.
Π.Ι.Ε.Β. – VIGIL (THE RISING)
Subscribe: The Bad Poetry Social Club https://www.youtube.com/channel/UC3JEXiBlde6bDaXtUM8M-qg Π.Ι.Ε.Βασιλείου https://www.youtube.com/channel/UC6IEjP5U_ecFlRc66MvrOjw Α. Επίθετη https://www.youtube.com/c/AlexandraEpitheti VIGIL (THE RISING) Written by Panagiotis I.E. Vasileiou Directed by Constantinos Kilaris, Panagiotis I.E. Vasileiou Music / Sound design Giannis Andritsopoulos D.O.P.
-Χρειάζεται ένα extra layer θάρρους για να δηλώσει κανείς καλλιτέχνης, και ιδιαίτερα ποιητής, στην Ελλάδα του 2023, μετά από απανωτές κρίσεις; Υπάρχει ακόμα αυτό το “καλά, πώς ζει αυτός;”;
Οι κρίσεις φέρνουν είναι φτώχια, θλίψη, οργή και αναβλητικότητα, οπότε ναι όταν υποφέρεις από όλα αυτά, το θάρρος σου και το πείσμα σου πρέπει να τα υπερνικήσουν. Κανένας δεν θα είναι μαζί σου και δεν οφείλει να είναι. Είναι πολύ μοναχικό μονοπάτι η τέχνη, ακόμα και αν δημιουργείς στο πλαίσιο ομάδας. Δεν έχει να κάνει μόνο με την εποχή μας. Κάθε εποχή έχει τα σκατά της, ίσως αυτή να έχει λίγα παραπάνω. Οφείλεις κάθε μέρα να βρίσκεις μέσα του το κίνητρο να σηκωθείς, να σκεφτείς, να γράψεις, να ηχογραφήσεις. Κανένας δεν σου χρωστάει και κανένας δεν σε περιμένει. Και οι πρώτοι που θα βρεις απέναντι σου είναι συνήθως εκείνοι που σε αγαπούν και αυτό είναι πραγματικά δύσκολο. Η τέχνη σου για πολλούς δεν πρέπει να πληρώνεται, δεν πρέπει να είναι επάγγελμα, όσες ώρες και αν έχεις δώσει, όσα λεφτά, όσα κομμάτια του εαυτού σου, θεωρούν πως θα πρέπει να θες να βγάζεις τα χρήματα σου από κάτι άλλο και για τους υπόλοιπους μόνο αν βγάζεις χιλιάρικα θα θεωρούν πως κάνεις κάτι παραπάνω από hobby. Δεν ξέρω αν απάντησα στην ερώτηση. Ας είναι, που έλεγε και ο Χριστιανόπουλος.
-Είναι απαραίτητο το side hustle για έναν ποιητή;
Συνήθως ναι. Οποιοδήποτε και αν είναι αυτό. Δεν σε καθιστά καλό ποιητή το ότι βγάζεις λεφτά από την ποίηση. Όπως σε όλες τις τέχνες. Δούλευα κυριώς λαικές και παζάρια από τα 13 μου έως τα 29 και έχω περάσει από εταιρείες παραγωγής. Είναι δύσκολο να ζεις από την τέχνη, ειδικά σε αυτή τη χώρα, ειδικά αυτή την περιόδο, ειδικά από μία τέχνη που ακόμα δεν ξέρουν καλά καλά τι είναι, ειδικά αν δεν θες να είσαι ρεζίλης.
-Έχεις ξεχωρίσει νέα πρόσωπα; Το νέο αίμα της ποίησης;
Εμείς είμαστε το νέο πρόσωπο, το νέο αίμα της ποίησης, οι The Bad Poetry Social Club. Τι έγινε; Πότε πάλιωσα και δεν το κατάλαβα; (γέλια). Αν αναφέρεσαι σε άτομα πέραν της α. επίθετη, της Β. Σέργη, της Fane και του MFS, θα σου έλεγα να πας στο event “Ταράτσα Ποίηση’” που γίνεται κάθε μήνα και να ακούσεις έναν ομαδικό δίσκο που βγάλαμε πριν έναν χρόνο περίπου με τίτλο “Dystopian Dancefloor”.
-Πες μας λίγα λόγια για το LNDN BRLN. Ξεχωρίζεις κάποια συνεργασία;
Το LNDN BRLN είναι ο πρώτος μου προσωπικός spoken word δίσκος (LP), αποτελείται από 10 κομμάτια εκ των οποίων τα 8 έχουν αυτό που λέμε beats, rap παραγωγές, τις οποίες υπογράφουν οι DOF TWOGEE, Asto Pasam, Sumo, Electabaz, Dj Omonoia, Tokesick και Sativa, ο οποίος έχει μιξάρει και τελειοποιήσει το album, ένα κομμάτι είναι επεισόδιο από την σειρά VIGIL που δημιουργούμε με τον Κωνσταντίνο Κοίλαρη και τον Γιάννη Ανδριτσόπουλο (κάτι σαν slam poetry με sound design) και το τελευταίο που μένει είναι σε συνεργασία με τους The Tiger Lillies. Τα video έχουν σκηνοθετήσει οι MFS, Έβαν Κακούρης, The Krank, BearSushi, Κωνσταντίνος Κοίλαρης. Είναι μια προσωπική πορεία πολλών χρόνων συγγραφικά, από το 2013 περίπου. Μία αποτύπωση της σύγχρονη ζωής στο αστικό τοπίο, η επιβίωση στην Ελλάδα τα τελευταία δέκα χρόνια, κοινωνικές τοποθετήσεις και ανισότητες, έρωτας, φιλοσοφία, περιβαλλοντολογικές καταστροφές, καταχρήσεις. Μια προσπάθεια απόδρασης από τον βούρκο, οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός. Δεν νομίζω πως ξεχωρίζω τίποτα και κανέναν. Όλοι και όλα έπαιξαν τον ρόλο τους σε αυτό το δημιούργημα και τους ευχαριστώ από καρδιάς.
No Title
Subscribe: The Bad Poetry Social Club https://www.youtube.com/channel/UC3JEXiBlde6bDaXtUM8M-qg/videos Π.Ι.Ε.Β. – Σε ευχαριστώ που είσαι τόσο καλή μαζί μου (prod. The Tiger Lillies) Στίχοι / Ερμηνεία – Π.Ι.Ε.Β. Μουσική παραγωγή – The Tiger Lillies Μίξη / Mastering – Sativa at Black Spot Studio Προγραμματισμός – Π.Ι.Ε.Β.
-Γιατί είδα το “Σε ευχαριστώ που είσαι τόσο καλή μαζί μου” με ένα βάρος στο στήθος; Λογικά μπορείς να μου εξηγήσεις.
Δεν έχω ιδέα (γέλια). Όταν πήγα να το ηχογραφήσω 8 χρόνια μετά την συγγραφή του με πήραν τα κλάματα. Μπήκα και βγήκα από τον χώρο της ηχογράφησης πάνω από 4 φορές σίγουρα. Αυτό σημαίνει πως η γραφή και η θεματική του ποιήματος είναι ζωντανά και διαπεραστικά και θα συνεχίσουν να είναι και σίγουρα η μουσική των The Tiger Lillies είναι ένας συμπυκνωμένος πολυετής λυγμός. Το video ήρθε να δώσει την νέα ερμηνεία, την άλλη εκδοχή του κομματιού, ότι δηλαδή δεν είναι απαραίτητο το κείμενο αυτό να είναι ερωτικό ή έστω μονοδιάστατα ερωτικό. Οπότε νομίζω σε συνδιασμό με τις έντονα βίαιες στιγμές του κειμένου, είναι λογικό να έχεις βάρος στο στήθος.
-Η συνεργασία με τους The Tiger Lillies ήταν ένα σημάδι που περίμενες ώστε να πεις “ΟΚ, κάτι κάνουμε καλά παιδιά”.
Η συνεργασία με τους The Tiger Lillies είναι κάτι που δεν χωράει το κεφάλι μου ότι έχει γίνει. Είναι κάποια πράγματα, σαν αυτό, που θέλει χρόνο για να καταλάβεις τι έχει συμβεί. Καταλαβαίνω για τον καλλιτέχνη, σημαίνει αισθάνομαι, νιώθω. Ε, ακόμα δεν μπορώ να το νιώσω, το αντιλαμβάνομαι μόνο με το μυαλό. Δίνω χρόνο.
-Θα φας τη δουλειά των ράπερς; Κάτι τέτοιο ακούγεται.
Υπάρχει δουλειά για όλους παιδιά. Χαχαχα. Δεν νομίζω πως το spoken word απευθύνεται ακριβώς στο ίδιο κοινό με το rap. Μακάρι να καταφέρει να γίνει όμως όσο δημοφιλές είναι το rap. Και εδώ θα εκφράσω μία ανησυχία μου, όμοια με εκείνη που είχε ο Λάμπρος Φισφής για το stand up στην αρχή της σκηνής του. Ελπίζω το spoken word να μην είναι σαν το frozen yogurt, δηλαδή να το φάμε στη μούρη για 4-5 χρόνια και μετά το “ξεράσει” ο ίδιος ο κόσμος. Θα κάνω τα πάντα για να μην συμβεί.
Β. Σέργη – ΜΟΥ
SUBSCRIBE HERE: The Bad Poetry Social Club https://www.youtube.com/@thebadpoetrysocialclub Β. Σέργη https://youtube.com/@vinasergi5447 Π.Ι.Ε.Βασιλείου https://www.youtube.com/channel/UC6IEjP5U_ecFlRc66MvrOjw Β.
-Το viral της Βίνας Σέργη, και του “ΜΟΥ”, ανανέωσε το κοινό σας; Το μεγάλωσε;
Ξεκάθαρα. Ήμασταν όμως και έτοιμοι να κρατήσουμε αυτόν τον κόσμο, με πολλές αξιόλογες δουλειές από όλους, είτε προσωπικές είτε ομαδικές. Το “ΜΟΥ” κατάφερε να συγκεντρώσει τον κόσμο, για να ακουστεί μία πολύ έντονη ανάγκη της εποχής, από μία νέα, δυνατή και ειλικρινή φωνή.
-What’s next;
Σε μπούλετς:
- Κάθε Τετάρτη από 1/11 έως 27/12 στο RED JASPER παίζουμε με την Βίνα Σέργη την παράσταση ΠΑΛΙΑ ΕΘΝΙΚΗ σε σκηνοθεσία της α. επίθετη.
- 12 Νοεμβρίου ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (ΜΥΛΟΣ) LIVE THE BAD POETRY SOCIAL CLUB
- 11 Νοεμβρίου LIVE THE BAD POETRY SOCIAL CLUB Ελευσίνα
- 5 Νοεμβρίου Fane x MFS MARIKA HYBRID SPACE
- 14 Δεκεμβρίου The Bad Poetry Social Club Rudu Fest at Oddity
- Παρουσιάση του δίσκου LNDN BRLN τον Φλεβάρη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
- Ετοιμάζω workshop από τον νέο χρόνο.
- Γράφω νέο δίσκο και νέο βιβλίο που θα κυκλοφορήσουν τον χειμώνα.
- Να είμαι πιο ήρεμος.
—
Κάθε Τετάρτη* από 1 Νοεμβρίου στις 21:00 για 8 παραστάσεις, στο Red Jasper Cabaret Theatre, Κεφαλληνίας 18, το The Bad Poetry Social Club παρουσιάζει την παράσταση ΠΑΛΙΑ ΕΘΝΙΚΗ, σε σκηνοθεσία και art direction της Α. Επίθετη με πρωταγωνιστές τους Παναγιώτη Ι.Ε. Βασιλείου & Βίνα Σέργη. Η ιστορία της ΠΑΛΙΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ, βασίζεται στο λαϊκό ρεπερτόριο περασμένων δεκαετιών, σε αποτυχημένους έρωτες και τα ποιήματα των δύο πρωταγωνιστών.
Κράτηση εισιτηρίου γίνεται μόνο τηλεφωνικά στο 2108822551 <<