Γιώργος Τσαγκόζης
Είμαι 43, μένω στην Αθήνα όλη τη ζωή μου και δε θυμάμαι ούτε στα 7 μου που πρωτοπήγα στον Παρθενώνα ούτε πέρσι που ξαναπήγα, τον ναό χωρίς σκαλωσιές.
Όπως διαβάζουμε στο Culture.gov.gr η αναστήλωση του ναού δεν είναι κάτι που ξεκίνησε τον 20ο αιώνα και είναι μια εν εξέλιξη εργασία από το 19ο αιώνα:
“Από τον ορισμό της Αθήνας ως πρωτεύουσας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, η αποκατάσταση της Ακρόπολης αποτέλεσε μία από τις πρώτες και σημαντικότερες προτεραιότητες. Στόχος ήταν η ανάδειξη του ιερού βράχου ως κορυφαίου αρχαιολογικού χώρου, μέσω ενός ευρέος προγράμματος καθαρισμού, ελευθέρωσης και αναστήλωσης των μνημείων του. Στο πλαίσιο αυτό, ήδη από το 1850, υπό την επίβλεψη του αρχαιολόγου Κυριάκου Πιττάκη, πραγματοποιήθηκε η πρώτη ουσιαστική αναστήλωση: η ανακατασκευή τμήματος της μαρμάρινης ρωμαϊκής κλίμακας που οδηγούσε από τον πύργο της Αθηνάς Νίκης προς τα Προπύλαια. Το τμήμα αυτό, μήκους 19 μέτρων, αποτελούσε το ένα έβδομο της πλήρους κλίμακας και περιλάμβανε 38 βαθμίδες.
Κατά τις επόμενες δεκαετίες, οι ανασκαφές επεκτάθηκαν δυτικότερα, φέρνοντας στο φως τη δυτική πύλη, τους πύργους της και τα υπολείμματα ενός μεγάλου πλατύσκαλου. Το 1880 ο R. Bohn τεκμηρίωσε την ύπαρξη ενός εσωτερικού πλατύσκαλου και ενός ισχυρού αναλημματικού τοίχου, που στήριζε την άνοδο προς την Ακρόπολη. Ωστόσο, οι παρεμβάσεις της δεκαετίας του 1890, που έγιναν για να διευκολύνουν την πρόσβαση των επισκεπτών, αποδείχθηκαν εσφαλμένες, καθώς αλλοίωσαν τη μορφολογία του πλατύσκαλου και δημιούργησαν επικίνδυνες κλίσεις στον βράχο.
Το 1934 επιχειρήθηκε εκ νέου αναμόρφωση του χώρου με αντικατάσταση βαθμίδων από μάρμαρο Κοκκιναρά και χρήση σκυροδέματος. Το 1957, στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού της πρόσβασης, η δυτική πύλη αποκλείστηκε και δημιουργήθηκε νέα ράμπα μήκους 36 μ. και μέσης κλίσης 14 %, με σύγχρονα υλικά και σιδηρά κιγκλιδώματα. Παράλληλα, αφαιρέθηκε μεγάλο τμήμα της κλίμακας του Πιττάκη, προκειμένου να διαμορφωθεί νέα οδός προς τη νότια είσοδο.
Κατά τις δεκαετίες 1970–1990, έγιναν πρόσθετες επεμβάσεις από την ΕΣΜΑ και τον Ιωάννη Τραυλό, με επενδύσεις βράχων, μαρμάρινες επιστρώσεις και διαπλατύνσεις διαδρόμων για λόγους ασφάλειας. Αυτές οι εργασίες, παρότι βελτίωσαν την προσβασιμότητα, προκάλεσαν αισθητικές και αρχαιολογικές ασυμβατότητες.
Η ιστορία της δυτικής ανόδου της Ακρόπολης αποτυπώνει έτσι τη συνεχή προσπάθεια εξισορρόπησης ανάμεσα στη διατήρηση της αυθεντικότητας και στην ανάγκη για ασφαλή και λειτουργική πρόσβαση. Από τον Πιττάκη έως τα σύγχρονα προγράμματα αποκατάστασης, ο χώρος παραμένει εργαστήριο συνύπαρξης επιστήμης, τεχνικής και σεβασμού προς την πολιτιστική κληρονομιά.”
Τις τελευταίες ημέρες οι σκαλωσιές από τη δυτική πλευρά του Παρθενώνα έχουν εξαφανιστεί και ο κόσμος στα social media το πήρε πρέφα και το γιορτάζει.
Πάνε 42 χρόνια.
Είναι αλήθεια.
Το είδα με τα μάτια μου.
Επιτέλους κατέβηκαν οι σκαλωσιές.
Έκλαψα.
— Economist 🌵 (@oikonomikon) October 7, 2025
1)Θα ξαναστηθουν. Εχει πολλη δουλεια ακομα. Η αναστηλωση ειναι πολυ δυσκολη και διαρκει δεκαετιες, διοτι πρεπει να αναγωριστουν, επανενωθουν και τοποθετηθουν αναριθμητα αυθεντικα θραυσματα, και να τοποθετηθει η ελαχιστη δυνατη ποσοτητα νεου υλικου.
— Ni Pa (@NiPa30860558) October 7, 2025
Πωπω παιδάκι δημοτικού ήμουν όταν τις είχαν σηκώσει και το θυμάμαι ακόμα.
— Antreas4 (@Antreas_4) October 7, 2025
Κάναν καλή δουλειά … Μέγας ο Κορρές! Μπράβο και στους μαρμαράδες Τηνιακούς και μη!
— Akardos Efialtes (@TALETON) October 7, 2025
