Πέντε τραγούδια που θα ταίριαζαν στις «Ανάποδες στροφές», το νέο βιβλίο της Πέλας Σουλτάτου

Η Πέλα Σουλτάτου παρουσιάζει σήμερα στα Μικροπράγματα το νέο, πραγματικά εξαιρετικό, μυθιστόρημά της με έναν τρόπο ελαφρώς διαφορετικό. Της ζήτησα να επιλέξει πέντε τραγούδια για ένα υποτιθέμενο soundtrack.

Πρώτα όμως της ζήτησα να μας εξηγήσει με λίγα λόγια τι είναι οι «Ανάποδες στροφές»:

Οι “Ανάποδες στροφές” είναι το τρίτο μου βιβλίο, προηγήθηκαν “Τα φώτα στο βάθος” (διηγήματα, εκδόσεις Απόπειρα), το “Ανκόρ” (μυθιστόρημα, Εκδόσεις Καστανιώτη). Πρόκειται για μία νουβέλα με τη δομή ταινίας μικρού μήκους, η οποία ακολουθεί το ρυθμό αστυνομικής αφήγησης, γι’ αυτό διαβάζεται “απνευστί”, “μονοκοπανιά”, “μονορούφι”, όπως μου γράφουν όσοι/ες το διάβασαν ως τώρα.

Το σκηνικό του δράματος είναι μια λαϊκή γειτονιά της ελληνικής επαρχίας, ένα σύμφυρμα προσφυγικών κεραμιδόσπιτων με ασβεστωμένες γκαζοντενέκες και νεόδμητων πολυκατοικιών με καλοκουρεμένους θάμνους της εσαεί μεταβατικής μας εποχής. Μια φάτνη με στεγαστικό δάνειο.

Οι χαρακτήρες. Η αγία οικογένεια αναποδογυρισμένη και προσαρμοσμένη στα καθ’ ημάς. Μια Παναγία ανάποδη, ένας Χριστός ανάποδος, ένας Ιωσήφ ανάποδος. Μία Μαρία, μητέρα, πλην πολυγαμική, αθυρόστομη, εκρηκτική, ανυπότακτη. Ένας Μανόλης, υιός, περπατάει στον κρατήρα ενός ηφαιστείου, ένα ασίγαστο θυμό για όλους, ώσπου το ηφαίστειο εκρήγνυται… Ο δε Σήφης, απών από πάντα, ένας πατέρας χαμένος ανάμεσα σε γκατζετάκια, βρομοδουλειές, γκόμενες και βιοπάλη, απέχει πια και ως φυσική παρουσία μέτοικος σ΄ άλλη γη, πατριάρχης άλλης οικογένειας.

Το στόρυ. Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ο Μανόλης έχει ξεμείνει με πέντε ευρώ στην τσέπη, ενώ η παρέα του ετοιμάζεται για το σκυλάδικο. Προφασίζεται το άσθµα του και επιστρέφει στο πατρικό με σκοπό να βρει το κομπόδεμα της μάνας του. Σε λίγες μέρες παρουσιάζεται φαντάρος, όλο και κάτι θα του ’χει βάλει στην άκρη. Το σπίτι άδειο και σκοτεινό. Η Μαρία κάπου θα ξεφαντώνει. Ξεψαχνίζοντας το σπίτι στη Νέα Ελαία, καταλήγει στο πατάρι όπου ανακαλύπτει καταχωνιασμένο το αμαρτολόγιό της. Το άλλο πρόσωπο της μητέρας φανερώνεται.»

1. Η φτώχεια

Δέκα χρόνια οικονομική ύφεσης, όπως μάθαμε εύσχημα να αποκαλούμε την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, και δεν έχει η σύγχρονη τραγουδοποιία καταφέρει να το αποδώσει. Ανατρέχω αναγκαστικά σε προγενέστερες εποχές του ελληνικού τραγουδιού, στα ρεμπέτικα που αποθησαυρίζει και επαναφέρει ο Δημήτρης Μυστακίδης, όπου οι στίχοι του Γρηγόρη Ασίκη εκφράζουν απερίφραστα εκείνο που σήμερα αποτελεί ταμπού.

Αψιλίες- Δημήτρης Μυστακίδης

Δημήτρης Μυστακίδης – Αψιλίες @ Block 33, 14/05/2016

Ο Δημήτρης Μυστακίδης παρουσιάζει τον καινούριο του δίσκο “Εσπεράντο” σ’ ένα live εφ’ όλης της ύλης με τη συμμετοχή κορυφαίων καλλιτεχνών! Block 33 Θεσσαλονίκη, 14 Μαΐου 2016 Αψιλίες Στίχοι: Γρηγόρης Ασίκης Μουσική: Γρηγόρης Ασίκης Μια μικρούλα μ’ έχει μπλέξει στο χωριό θέλω για να παντρευτώ και δεν μπορώ.

2. Η μητέρα

Ένα mother pride ονειρεύομαι, όπου θα περπατούν γυμνόστηθες, τσίτσιδες, μπογιαντισμένες, με μαλλί πανκ ή όπως τελοσπάντων θέλουν μαμάδες κάθε ηλικίας, διεκδικώντας τη σεξουαλικότητα μετά τη μητρότητα, η πατριαρχία δεν τελείωσε ποτέ, οι γυναικοκτονίες πολλαπλασιάζονται, ο νεοσυντηρητισμός ανθεί. Την απέκδυση του κομιλφό κορσέ που σου φορά ο κοινωνικός έλεγχος και η κοινωνική νόρμα. Έτσι η Μαρία γίνεται βλάσφημη, αποδίδει πρόστυχα προσωνύμια στην Παναγία, καταγράφει στο ημερολόγιό της ωμές περιγραφές του σεξουαλικού της βίου, ώστε μετατρέπεται σε αμαρτολόγιο, μια βόμβα στα χέρια του γιου, ενός δεκαοχτάχρονου αγοριού με αναχρονιστικές αντιλήψεις. Όμως η Μαρία αναζητά την εκπλήρωση των επιθυμιών της, δε βλάπτει κανέναν, μια όαση ο έρωτας αν νιώθεις φυλακισμένη σε μια ζωή που δε διάλεξες. Η ηρωίδα μου έχει έναν ισχυρό ηθικό κώδικα, είναι σπαθί. Θα της άξιζε ένας χαιρετισμός, ένας ύμνος, μια δοξολογία.

Ave Maria- Maria Callas

Maria Callas – Ave Maria

No Description

3. Ο αέρας και ο σκύλος

Στις “Ανάποδες στροφές” εκείνο που αγαπώ, εκτός από τα πρόσωπα, είναι τα στοιχεία της φύσης και τα ζώα. Υπάρχει ένας αέρας που παρεμβαίνει όταν το δράμα κορυφώνεται, εισάγει από το παράθυρο- αήρ γαρ- το χιούμορ, καλλιαρντεύει, πασχίζει να διαλύσει τα κακά πνεύματα. Έπειτα, ένα αδέσποτο σκυλί στα ενετικά τείχη του Ηρακλείου, όπου βρίσκει ο Μανόλης καταφύγιο και σε απόγνωση σκέφτεται ν’ αυτοκτονήσει, επιδρά καθοριστικά στην εξέλιξη της ιστορίας. Κρητικό ροκ μουσική σε ένα κρητικό ροκ δράμα.

Μέσα Μου Ο Αέρας Που Φυσά – Γιάννης Αγγελάκας

Μέσα Μου Ο Αέρας Που Φυσά – Γιάννης Αγγελάκας

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας Μουσική: Γιώργης Ξυλούρης Μέσα μου ο αέρας που φυσά Δε λέει να ημερέψει Μου ξεσηκώνει την καρδιά Και μου σκορπάει τη σκέψη Σαν σπίθα από πυρκαγιά Στα ύψη μ’ανεβάζει Κι έξω απ’του κόσμου τ’ όνειρο Με μια σπρωξιά με βγάζει Με στροβιλίζει σαν φτερό Στο πουθενά σε

4. Βία και Οιδίποδας.

Η κατάπνιξη των δύο βασικών ενορμήσεων, της σεξουαλικότητας και της βίας, θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού και ταυτόχρονα πηγή δυστυχίας, για να κάνουμε ένα Freud for dummies στο Civilization and its discontents. Aν όμως δούμε το φαινόμενο της οργής από ανθρωπολογική σκοπιά, θα βρούμε εκπληκτικές διαφορές. Για παράδειγμα όταν ο ιθαγενής των Νήσων Άνταμαν, στο αρχιπέλαγος της Βεγγάλης, πάρει “ανάποδες στροφές” -και δεν κυριολεκτούμε εννοώντας την αγορά του πονήματός μου- θα καταστρέψει τα υπάρχοντά του και θα χαθεί στα βάθη της ζούγκλας. Όμως η κοινότητα κατανοεί, συγχωρεί και όποτε εκείνος επιστρέψει θα έχουν αποκαταστήσει τις ζημιές και θα τον υποδεχτούν με τροφές και δώρα. Στη νουβέλα μου καταπιέζονται προφανώς τα δύο βασικά ένστικτα, και η σεξουαλικότητα της Μαρίας και ο θυμός του Μανόλη. Σ’ όλο το εύφλεκτο τοπίο, ας προσθέσουμε το ισχυρό οιδιπόδειο σύμπλεγμα, οπότε ο γιος εκσπερματώνει στο ημερολόγιο της μητρός. Μόνο ο Τζιμάκος ο Μόρρισον μπορεί να μας το δώσει τόσο ωραία.

The Doors- The end

THE DOORS – The end – Live a isle of wight festival (1970) – [HQ]

Isctiviti al canale per ascoltare discografie complete e guardare live, interviste e videoclip dei migliori artisti. Solo su VIRTUAL JUKEBOX! Youtube: http://www.youtube.com/c/VirtualJukebox Facebook: http://www.facebook.com/virtualjukeboxmusic Inoltre puoi trovare anche curiosita’, info e testi per ogni canzone nelle descrizioni di ogni video.

5. Το τέλος μετά το the end.

Έγραφα είκοσι χρόνια ποιήματα, από εννιά χρονών, μέχρι εικοσιεννιά. Έπειτα ήρθε η Αυτεπίγνωση και μου πήρε το μολύβι από το χέρι. Στεκόμουν και κοιτούσα τη λευκή σελίδα, έγκλειστη όπως σε λευκό κελί, απελπισία. Γύρισε πίσω με ξυσμένα μολύβια, πολλά γιατί είχα πλέον να γράψω μπόλικες λέξεις, προστάζοντάς με να γράφω πεζά, μικρή φόρμα, “μην ξανοίγεσαι πολύ”, με συμβούλευσε φεύγοντας. Επανέρχεται κουβαλώντας ό,τι αποκόμισα από μια διαδρομή δυο δεκαετιών. Ευχαριστώ πολύ για το αμφίσημο τέλος της νουβέλας, μαντάμ, θεωρώ πως είναι καρπός της ποίησης. “Che più cercando io vo?…Si può morir! Si può morir d’amor.” Σας ακούμε caro Enrico!

Una Furtiva Lagrima – Enrico Caruso

Una Furtiva Lagrima – Enrico Caruso 1904

Digitally remastered version of a recording from the 1st of February 1904 (room 826, Carnegie Hall, NY). You may want to look at my non-profit website for more Caruso info: http://www.enricocaruso.dk (English). I have uploaded all of Caruso’s recordings (in different versions/restorations) to that website.