Καμία άλλη μπάντα δεν έχει αναλυθεί τόσο πολύ όσο οι Beatles. Από τη μουσική τους μέχρι την προσωπική τους ζωή, όλα μπήκαν κάποτε στο μικροσκόπιο. Στην περίπτωση όμως, του Paul McCartney, η συζήτηση δεν περιορίστηκε μόνο στη ζωή του, αλλά και στον υποτιθέμενο θάνατό του, λέει το openculture.

Η φήμη που θέλει τον Paul McCartney να έχει χάσει τη ζωή του στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και να έχει αντικατασταθεί μυστικά από έναν σωσία, παραμένει ζωντανή εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Ακόμη κι όσοι δεν ξέρουν πολλά για τους Beatles, την έχουν ακούσει.

Σύμφωνα με τη δημοφιλέστερη εκδοχή της ιστορίας, ο McCartney σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 9 Νοεμβρίου 1966, μετά από έναν καυγά στο στούντιο. Η MI5, όπως λέγεται, έπεισε το συγκρότημα να κρατήσει μυστικό τον θάνατό του για να μην ξεσπάσει μαζική υστερία στους θαυμαστές. Έτσι, βρέθηκε ένας αντικαταστάτης: ο William Shears Campbell, γνωστός και ως Billy Shears, όνομα που, όχι τυχαία, ακούγεται στην εισαγωγή του άλμπουμ Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band.

Το ίδιο το άλμπουμ, με το πολύχρωμο εξώφυλλό του, τροφοδότησε τις φήμες. Στοιχεία που για άλλους ήταν απλές λεπτομέρειες, για τους «πιστούς» της θεωρίας έγιναν αποδείξεις: ο Paul ξυπόλητος στο Abbey Road, οι στίχοι με τον θάνατο του Oswald από τον King Lear στο “I Am the Walrus”, το υπονοούμενο τροχαίο στο “A Day in the Life”, μέχρι και η πινακίδα ενός Volkswagen στο εξώφυλλο.

Η ιστορία πήρε φωτιά όταν ένας ραδιοφωνικός παραγωγός από το Detroit κι ένας φοιτητής δημοσιογραφίας από το University of Michigan τη διέδωσαν στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Κανένα στοιχείο από μόνο του δεν ήταν πειστικό, όλα όμως μαζί δημιούργησαν ένα πάζλ που «έδενε» απόλυτα.

Και βέβαια, οι Beatles, γνωστοί για το χιούμορ τους, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ρίχνουν σπόντες που συντηρούσαν τον μύθο. Η δισκογραφική Capitol, από την πλευρά της, δεν είχε κανένα λόγο να τον καταρρίψει: το μυστήριο πουλούσε.

Κι όμως, δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι κάποιος που απλώς έμοιαζε στον Paul McCartney, θα μπορούσε να συνεχίσει την καριέρα του για δεκαετίες, γράφοντας τραγούδια και περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Αλλά οι ιστορίες συνωμοσίας έχουν τη δική τους γοητεία, κι έτσι ο «θάνατός» του το 1966 παραμένει ένας από τις πιο δημοφιλείς αστικούς μύθους της ποπ μουσικής.