Έχω γνωρίσει την Χρύσα Κατσαρίνη με αφορμή μια συνέντευξη και αμέσως επιβεβαίωσα πως αυτός ο αφιλτράριστος, γεμάτος ερωτική διάθεση και ταπεραμέντο χαρακτήρας που δείχνει στα social media, είναι πέρα για πέρα αληθινός. Η Χρύσα Κατσαρίνη είναι μια comedian που δέχετια κάθε μέρα σκληρή κριτική και σεξιστικά σχόλια για το χιούμορ της, ενώ έχει και ένα τεράστιο κοινό αντρών και γυναικών που τη λατρεύουν γι’ αυτό ακριβώς που είναι. Αν υπάρχει κατί για το οποίο κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την Χρύσα, είναι η ειλικρινεία της και η διάθεση της να μην εξιδανικεύει τίποτα και να σχολιάζει συχνά, κάποιες σκληρές αλήθειες.
Το χιούμορ και η τραγωδία πάνε χέρι-χέρι στον ίδιο δρόμο. Αυτό φαίνεται πως το γνωρίζει καλά η Χρύσα και οπλισμένη με αυτή τη σκληρή γνώση, βρέθηκε στην πρωινή εκπομπή των Λιάγκα-Σκορδά, για να αφηγηθεί μια ιστορία κακοποίησης που έχει βιώσει, η οποία σχετιζόταν με παλαιότερη ανάρτηση στα social media της.
Η ανάρτηση
«Επειδή έχω βρεθεί κυριολεκτικά, μια ανάσα μακριά από το να είμαι ένα ακόμα όνομα στην λίστα των γυναικοκτονιων, νιωθω πως πρέπει να μοιραστώ 2 – 3 σκέψεις μου.
Οταν βρίσκεσαι σε σχέση με έναν επικίνδυνο άνθρωπο, έχεις την τάση να αγνοείς την εσωτερική σου φωνή που σε προειδοποιεί. Γιατί πάντα βλέπουμε τα σημάδια. Επιλέγουμε ομως να τα αγνοησουμε.
Μερικά σημάδια που επέλεξα εγώ να αγνοήσω είναι τα εξης: Ασκούσε λεκτική βία σχεδόν σε καθημερινή βάση από ένα σημείο και μετά, είχε επιθετική συμπεριφορά απέναντι μου, κλωτσουσε έπιπλα, έσπαγε αντικείμενα στο σπιτι, ερχόταν με φόρα καταπάνω μου και πίεζε το κούτελο του στο δικό μου, έπιανε και εσφιγγε το χέρι μου όταν σε ένα καυγά προσπαθούσα να τοποθετηθώ. Όσο στο ενεργητικό του είχε μόνο αυτά, τεχνικά δεν είχε σηκώσει ακόμα χέρι. Όλα όμως έδειχναν πως θα το κάνει. Και το έκανε.
Το γιατί επιλέγουμε να αγνοήσουμε τα σημαδια, είναι διαφορετικό για την καθεμία μας. Ισως γιατί είχε βίαιο πατέρα και η λεκτική βία της φαίνεται οικεία. Ίσως γιατί νιώθει πως εκεινη θα κάνει την διαφορά και θα μπορέσει να τον βοηθήσει. Ίσως γιατί απλά τον αγαπάει πολύ και δεν μπορεί να δεχτεί πως θα μπορούσε ποτέ να την βλάψει.
Αν λοιπόν ακούσεις αυτή την φωνούλα που σε προειδοποιεί, θα προσπαθήσεις να προβάλεις επιχειρήματα που θα την αποκρούσουν.
Πάμε να αποδομήσουμε κάποια από αυτά.
Όχι, δεν ειναι πιεσμένος αυτή την περίοδο. Ακομα και να είναι, αυτο δεν δικαιολογεί την βίαιη συμπεριφορά του απέναντι σου.
Όχι, δεν φταις εσύ. Σου ρίχνει ευθύνες. Σε κατηγορεί που “τον έφτασες σε αυτό το σημείο”. ΔΕΝ ΦΤΑΙΣ ΕΣΎ. Ακόμα και αν ξεκίνησες έναν καυγά, αν σηκώσει χέρι πάνω σου, αυτό σημαίνει πως νιώθει την άνεση να το κάνει. Θεώρησε πως έχει δικαίωμα πάνω στο σώμα σου. Αυτό το πράγμα βρίσκεται μέσα του. Δεν θα το αλλάξεις, ο, τι και να κάνεις.
Ναι, θα το ξανακάνει. Ο, τι και αν σου πει. Αν κλαίει, αν σου ορκιστεί πως συμβαίνει πρώτη φορά και δεν θα το ξανακάνει ποτέ… Πίστεψε με, θα το ξανακάνει.
Όχι, δεν σε αγαπάει. Το ξέρω ότι θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να σε πείσει για το αντίθετο. Θα είναι τρυφερός, υπέροχος σύντροφος. Θα κάνει πράγματα που λιώνουν την καρδούλα σου. Αλλά συνεχίζει να είναι ο άνθρωπος που μπόρεσε να σε πληγώσει. Είτε με λεκτική, είτε με σωματική βία. Διαβάζεις αυτές τις λέξεις και παρόλο που όλα αυτά σου ακούγονται οικεία, συνεχίζεις να αντιστέκεσαι και να σκέφτεσαι πως στην δική σου περίπτωση δεν ισχύει. Εσένα σε αγαπάει. Αλλά δεν σε αγαπάει. Σκεψου… Πόσο ακατανόητο, πόσο μακρινό και αδύνατο σου φαίνεται το σενάριο να του κάνεις κακό; Αν η απάντηση σου είναι “πολύ”, τότε μπορείς να καταλάβεις την διαφορά ανάμεσα στο να αγαπάς κάποιον και στο να τον θεωρείς κτήμα σου.
Από το σήκωμα του χεριού μέχρι το φόνο, η απόσταση είναι “μια κακιά στιγμή”.
Αυτό το κείμενο δεν γράφτηκε με σκοπό να επιρριφθουν ευθύνες στις γυναίκες που δεν φεύγουν. Όποιος δεν έχει βιωσει μια τέτοια κατάσταση δεν μπορεί να αντιληφθεί την δυσκολία της φυγής. Κάποιες τα καταφέραμε. Οι τυχερές. Οι άλλες, είναι γραμμένες με κόκκινα γράμματα σε πανό. Μεγαλώνουν αυτή την απαίσια λίστα των γυναικών που δολοφονήθηκαν από τους αντρες που αγάπησαν.
Αυτός ο φαύλος κύκλος δεν θα κλείσει ποτέ, αν δεν μεγαλώσουμε ανθρώπους που θα σέβονται την ζωή, τα όρια και τις επιλογές των συνανθρώπων τους. Ελπίζω οι γενιές που θα έρθουν, να κάνουν την διαφορά.
Αυτό το κείμενο γράφτηκε ακριβώς γιατί, μέχρι να δούμε αυτή την διαφορά και την λίστα των ονομάτων να παγώνει, πρέπει να προσέχουμε η μία την άλλη.
Γαρυφαλλιά, λυπάμαι πολύ που μάθαμε και το δικό σου όνομα.»
Επειδή έχω βρεθεί κυριολεκτικά, μια ανάσα μακριά από το να είμαι ένα ακόμα όνομα στην λίστα των γυναικοκτονιων, νιωθω πως πρέπει να μοιραστώ 2 – 3 σκέψεις μου. Οταν βρίσκεσαι σε σχέση με έναν…
Η σκληρή ιστορία της Χρύσας:
Το κείμενο αυτό γράφτηκε όταν έγινε αυτό με τη Γαρυφαλλιά. Το πρόβλημά μου με όλο αυτό είναι ότι ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις ρίχνουμε την ευθύνη στις γυναίκες, δεν ξέρω αν έχετε δει, λέμε συνέχεια ‘γιατί δεν έφυγε πιο νωρίς’, ‘γιατί δεν το κατάλαβε’, κλπ… Αυτό που ήθελα να κάνω με την ανάρτησή μου είναι να προειδοποιήσω τα κορίτσια που ίσως να βρίσκονται σε μια κακοποιητική σχέση και να μην το αντιλαμβάνονται και να μην το γνωρίζουν ή να τους είναι δύσκολο να το αποδεχτούν”, δήλωσε αρχικά ενώ μιλώντας για τη δική της εμπειρία ανέφερε πως βίωσε τόσο λεκτική όσο και σωματική κακοποίηση, καθώς όπως είπε, “πήγε να με πνίξει!”.
«Οι κακοποιητές έχουν το εξής χαρακτηριστικό. Δεν έρχονται να σε γνωρίσουν και σου λένε ‘καλησπέρα, στο τέλος της σχέσης μας παίζει να σε στραγγαλίσω’. Δεν είναι αυτό. Ξεκινάνε λατρεύοντάς σε, είναι οι πιο δοτικοί άνθρωποι, η μεγαλύτερη αγάπη, το μεγαλύτερο αίσθημα που μπορείς να βιώσεις, σου λένε ότι σε αγαπάνε πάρα πολύ νωρίς. Ουσιαστικά έχουμε 4-5 ‘χαρτιά’ στα χέρια τους. Όταν δεν ικανοποιούνται αρχίζουν και μειώνουν, όταν δουν ότι δεν μπορούν να μειώσουν απειλούν, όταν δεν τα καταφέρνουν παρακαλάνε και αν δουν ότι δεν πιάνει ούτε αυτό, σε λατρεύουν. Και παίζουν εναλλάξ με αυτά τα χαρτιά», πρόσθεσε στη συνέχεια, αναφέροντας πως για να καταφέρει κανείς να κρατήσει μια τόσο κακοποιητική σχέση πρέπει να είναι πολύ καλός στη χειραγώγηση.
Γιατί όμως έμεινε σε σχέση με έναν άνθρωπο που την μείωνε; Η ίδια εξήγησε πως η συμπεριφορά του δεν ήταν πάντα έτσι, ενώ η λεκτική κακοποίηση ξεκίνησε σχετικά νωρίς, χωρίς όμως να φτάσει στο συμπέρασμα πως πρόκειται για κακοποιητή. «Θεωρείς ότι είναι στιγμιαίο, ότι είναι πάνω στο θυμό του. Δεν χώριζα ποτέ, χώρισα στο τέλος. Αισθάνεσαι ότι είσαι ο θύτης γιατί στο λέει ξεκάθαρα, ότι ‘εσύ με έφτασες σε αυτό το σημείο, ποτέ δεν το έχω ξανακάνει αυτό, είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει’. Οπότε αισθάνεσαι ότι είσαι ο λόγος που έφτασε μέχρι εκεί. Ο άνθρωπος αυτός όταν τελείωσε η σχέση δεν το αποδέχθηκε ποτέ και μου είπε ότι έπαθε καρκίνο και έκλαιγα τόσο πολύ γιατί ένιωθα ότι εγώ του το δημιούργησα» δήλωσε μεταξύ άλλων.
Γιάννης Δημητρέλλος