Δημήτρης Καβατζικλής
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την τέχνη, την ιστορία και τον πολιτισμό, τα μουσεία είναι συνήθως οι καλύτεροι προορισμοί. Ποιο ήταν όμως το πρώτο μουσείο; Περίπου το 530 π.Χ., η πριγκίπισσα και ιέρεια Ennigaldi-Nanna της νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας επιμελήθηκε το πρώτο γνωστό δημόσιο μουσείο στον κόσμο, σύμφωνα με το mymodernmet.
Το μουσείο βρισκόταν στην Ur, στο σημερινό Κυβερνείο Ντι Καρ του Ιράκ, και περιείχε αντικείμενα που ανήκουν στη Νότια Μεσοποταμία. Πολλά από τα κομμάτια που εκτέθηκαν ανασκάφηκαν από τον πατέρα της Ennigaldi-Nanna, βασιλιά Nabonidus, ή συλλέχθηκαν από τον πρώην βασιλιά Ναβουχοδονόσορ. Η Ennigaldi-Nanna βοήθησε στην οργάνωση όλων αυτών των αντικειμένων με σκοπό να μοιραστεί την ιστορία της αυτοκρατορίας.
Γεννημένη λίγο πριν το 547 π.Χ., η Ennigaldi-Nanna ήταν κόρη του βασιλιά Nabonidus, ηγεμόνα της νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Το όνομά της σημαίνει «η Νανά ζητά ένα εντού» και πιθανότατα της δόθηκε αφότου ανέλαβε το ρόλο της εντού, της αρχιέρειας της Ουρ.
Ενώ τα περισσότερα από τα καθήκοντά της είχαν να κάνουν με το να υπηρετεί ως «ανθρώπινη σύζυγος» του θεού της σελήνης Σιν, επέβλεπε επίσης ένα σχολείο για ιέρειες και διαχειριζόταν μέρος του ναού του συγκροτήματος της Ουρ.
Η ίδρυση του πρώτου δημόσιου μουσείου
Ο πατέρας της Ennigaldi-Nanna, Nabonidus, ήταν δεινός αρχαιολόγος και διεξήγαγε αρκετές ανασκαφές στη Μεσοποταμία, σε μερικές από τις οποίες τον συνόδευσε η ίδια η Ennigaldi-Nanna. Μετά την κατάκτηση της Νεο-Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας από την Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών, η Ennigaldi-Nanna συνέχισε να διατηρεί σημαντική θέση στην Ουρ και γύρω στο 530 π.Χ. ίδρυσε ένα μουσείο σε ένα κτίριο που ονομαζόταν E-Gig-Par, όπου είχε επίσης χώρους διαμονής.
Το μουσείο περιείχε αντικείμενα που ανασκάφηκαν από τον Nabonidus, και μερικά που συνέλεξε ο Ναβουχοδονόσορ Β’. Πιστεύεται ότι η Ennigaldi-Nanna είχε επιμεληθεί όλα τα αντικείμενα και έφτιαξε και τις ετικέτες των συλλογών. Οι αρχαίες αυτές «ετικέτες» ήταν χαραγμένες σε πήλινους κυλίνδρους σε τρεις διαφορετικές γλώσσες, μία από τις οποίες ήταν η Σουμεριακή. Υπήρχε ακόμη και μια πρώιμη μορφή καταλόγων που ήταν χαραγμένοι σε πινακίδες.
Η Ennigaldi-Nanna επέβλεπε αυτό το μουσείο μέχρι το τέλος της βασιλείας της περίπου το 500 π.Χ. Στη συνέχεια, η περιοχή της Ουρ παρήκμασε υπό την κυριαρχία των Αχαιμενιδών και το μουσείο ξεχάστηκε.
Για αιώνες, το μουσείο της Ennigaldi-Nanna παρέμεινε ξεχασμένο στον χρόνο. Τελικά, το 1925, τα ερείπια του κτιρίου και του υπόλοιπου συγκροτήματος του ναού της Ουρ ανακαλύφθηκαν από τον Άγγλο αρχαιολόγο Leonard Woolley. Μερικά από τα αντικείμενα όπως οι ενεπίγραφοι πήλινοι κύλινδροι ανακτήθηκαν κατά την ανασκαφή.
