Βάνα Κράβαρη
-Δεν έχω καταλάβει ποιοι είναι οι φασαίοι
-Νομίζω πως εσύ είσαι λίγο φασαία
Δεν έχει μια ελαφρώς εχθρική χροιά το να σε αποκαλούν φασαίο; Και τι είναι ο φασαίος; Σύμφωνα με ένα meme που έχει πλέον βαϊραλιάσει και μπαγιατέψει, φασαίος είναι ο τύπος που περπατάει στα Εξάρχεια, με προορισμό κάποιο hip bar της Ασκληπιού, με τα Birkenstock του, με καπνό στo bum bag του και στο backround του εγκεφάλου του παίζει στο repeat σαν χαλασμένη τηλεόραση η λέξη “φάση”. Ποια είναι η φάση; Αυτοί είναι οι φασαίοι; Υπάρχει άνθρωπος που αυτοαποκαλείται φασαίος; Φασαίος τέλος πάντων επιλέγεις ή καταλήγεις να είσαι;
Μαζί με το μήνυμα της Ζωής Παρασίδη “όποιος αυτοπροσδιορίζεται ως φασαίος, δεν είναι. Γράψε Παρασίδη σε αυτό”, σε Instagram story που έκανα, αναζητώντας Αθηναίους φασαίος, έλαβα μηνύματα από αρκετούς αυτοαποκαλούμενους φασαίους. Χωρίς να παίρνουν τόσο σοβαρά τη “φυλή” τους ή όσους έχουν πολλά να πουν για αυτή. Μιλώντας μαζί τους συνειδητοποίησα πως πολλά έχουν ειπωθεί και συνεχίζουν να λέγονται για τους φασαίους, αλλά οι ίδιοι δεν έχουν μιλήσει ποτέ για το tribe τους. Να τους δώσουμε τον λόγο; Βεβαίως.
Η Μαρία, ο Αλέξανδρος, η Νικολέττα, ο Αναστάσιος και η Μαρίνα είναι και νιώθουν φασαίοι και ξέρουν και ποια είναι οι φάση και δίνουν τέλος πάντων πρόθυμα τον τόνο του φασαιϊσμού ως concept (γιατί φαίνεται πως είναι) και έναν χάρτη της όλης “φάσης”.
Μαρία Μπάκα: “Οι φίλοι μου με φωνάζουν η βασίλισσα των φασαίων”
Δεν άργησαν να με χρίσουν με τον τίτλο της φασαίας! Νομίζω πως ήταν 6-7 χρόνια πριν όταν οι φίλοι μου με είδαν να πίνω νεγκρόνι και να καπνίζω χρυσή κασετίνα!
Η φασαία είναι αερικό που πετάει πάνω από τα κάμπινγκ με το παρεό της ακόμα και τον χειμώνα.
Κότσος μαλλιών πιασμένος με πινέλο ζωγραφικής. Το διπλό φιλτράκι που δεν κόπηκε σωστά στα φιλτράκια του καπνού σου και ήρθε για την φάση.
Η φασαία βγαίνει εκεί που γίνεται η φάση. Σε παραστάσεις και συναυλίες που γίνονται σε υπόγεια ή και στο δρόμο. Σε μπαρ και τσιπουράδικα, σε σπίτια και παγκάκια. Η φασαία βγαίνει πρώτη εκεί που αργότερα θα βγαίνουν όλοι οι υπόλοιποι και θα την κράζουν.
Δεν με ενοχλεί καθόλου όταν με λένε φασαία. Οι φίλοι μου με φωνάζουν «Βασίλισσα των φασαίων»!
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με το να είναι κανείς φασαίος. Αντιθέτως, οι φασαίοι ψάχνουν, ανακατεύουν και ανακαλύπτουν.
Εννοείται κάνω πράγματα για τη φάση. Κυρίως όμως δημιουργώ τη φάση. Για μένα εκεί είναι το κλειδί, να μπορείς να δεις το potential που έχει μια κατάσταση και να την κάνεις φάση. Για μένα η φάση μπορεί να είναι μια ανάβαση σε ένα βουνό και μετά τσίπουρα στο καταφύγιο με την παρέα μου. Για κάποιο άλλο μπορεί να είναι μια ταινία, ένα ταξίδι, ένα ποίημα. Τη φάση την φτιάχνουμε εμείς με την όρεξη που έχουμε ή και δεν έχουμε καμιά φορά!
Δεν είναι επικίνδυνη η κατηγοριοποίηση των φασαίων, επικίνδυνη είναι η σημασία που της δίνουμε, όπως και σε κάθε κατηγοριοποίηση. Το θέμα είναι πως χρησιμοποιούμε τις λέξεις, με ποιο σκοπό και τι χροιά θέλουμε να δώσουμε. Καμία τέτοια κατηγοριοποίηση δεν μπορεί να χαρακτηρίσει στην πραγματικότητα το σύνολο ενός ανθρώπου. Πιο πολύ περιγράφει την τάση της εποχής, αν θες, τη φάση!
Φυσικά και έχω δει το meme με το starter pack των φασαίων. Επειδή είμαι φασαία παλιάς εποχής, διαφωνώ με το Birkenstock και ψηφίζω σανδαλάκι από Μοναστηράκι. Σίγουρα όμως το starter pack προϋποθέτει καπνό, σανδάλι περιπτερόμπυρα ή κοκτέηλ και γενικότερα πολλές μαζεμένες αντιθέσεις μαζί.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: “Η φάση αποκλείει άτομα με φασιστικές, σεξιστικές, ομοφοβικές ιδέες”
Ουσιαστικά με είπαν για πρώτη φορά φασαίο όταν πρωτοάκουσα τον όρο και ρώτησα τι σημαίνει. Η εξήγηση συμπεριλάμβανε και τον χαρακτηρισμό μου ως τέτοιο.;
Τελικά, ο φασαίος είναι πολλά και τίποτα. Ανάλογα το άτομο που χρησιμοποιεί τη λέξη μπορεί να σημαίνει και κάτι διαφορετικό. Πλέον χρησιμοποιείται καταχρηστικά, χιουμοριστικά, επικριτικά και συχνά εν αγνοία της ουσιαστικής της έννοιας. Για μένα φασαίοι είναι τα άτομα με παρόμοιο εναλλακτικό στυλ ένδυσης, που τυχαίνει, χωρίς συνεννόηση να βρεθούν στους ίδιους χώρους, όπου “παίζει φάση”. Η φάση δεν είναι ενιαία και δεν περιλαμβάνει τον κάθε ένα φασαίο, η αγκίστρωση του όμως από αυτή είναι που τον χαρακτηρίζει.
Ο φασαίος βγαίνει όπου είναι η φάση του φυσικά. Η δική μου φάση αποκλείει άτομα με φασιστικές, σεξιστικές, ομοφοβικές ιδέες, άτομα δηλαδή που αποτελούν τον πυρήνα της κοινωνίας και των ψηφοφόρων της. Έτσι δημιουργούνται στέκια με πιο εναλλακτικό και ανοιχτόμυαλο κοινό που θα μπορούσες να πεις φασαίους. Προσωπικά προτιμώ να βρίσκομαι σε συναυλίες, πάρτι σε ταράτσες, πολιτιστικά δρώμενα, ουσιαστικά σε ό,τι ανακαλύπτω πως παίζει στην πόλη μου (ή ευρύτερα) και με ενδιαφέρει.
Δεν με ενοχλεί ο όρος ως όρος, αλλά όπως και κάθε ταμπέλα ή προσφώνηση είναι το ύφος του πομπού που καθορίζει το συναίσθημα του δέκτη.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τους φασαίους, έχω φίλους που είναι φασαίοι.
Η “φάση” είναι η εναλλακτική διασκέδαση η οποία όμως δεν είναι περιθωριακή. Μπορεί οι φασαίοι να είναι εναλλακτικοί σε σχέση με τη βασική κουλτούρα, όμως όχι ιδιαίτερα underground.
Η κατηγοριοποίηση των φασαίων δεν είναι περισσότερο ενοχλητική από κάθε άλλη. Επικίνδυνη είναι στο βαθμό που κάποιο πρόσωπο μπορεί να στοχοποιηθεί από άτομα ή ομάδες που δρουν με γνώμονα τη μισαλλοδοξία.
Για το starter pack των φασαίων θα σχολιάσω πως δεν καπνίζω, η Δονούσα ωραίο νησάκι, αν και δεν την έχω επισκεφθεί ακόμη. Σίγουρα είναι στα σχέδια για μελλοντικά καλοκαίρια με αιώρα και (απομίμηση) Birkenstock.
Νικολέτα Θωμαίδου: “Αν βγαίνεις στα Εξάρχεια θεωρείσαι αυτομάτως φασαία”
Όταν με πρωτοείπαν φασαία πρέπει να ήμουν στο πρώτο ή δεύτερο έτος της σχολής, πριν 5-6 χρόνια περίπου.
Φασαίος υποτίθεται ότι είναι ο άνθρωπος ο οποίος κάνει πράγματα απλά για τη φάση χωρίς να έχει κάποιο ιδιαίτερο κίνητρο ή στόχο. Ωστόσο, νομίζω ότι πλέον πολλοί το χρησιμοποιούν για να χαρακτηρίσουν κάποιον χωρίς να γνωρίζουν τι σημαίνει.
Πού βγαίνει μια φασαία; Νομίζω ότι αν βγαίνεις κέντρο Εξάρχεια, θεωρείσαι αυτόματα φασαία.
Δεν με ενοχλεί καθόλου να με λένε φασαία. Ίσα ίσα.Δεν ξέρω ποιο είναι το κακό με το να είσαι φασαίος, ίσως γι’ αυτό μάλλον δε με ενοχλεί.Ίσως η φάση είναι το να περνάς καλά; Να μαζεύεις εμπειρίες; Ίσως, δεν ξέρω. Αυτό τουλάχιστον κάνω εγώ. Που τώρα που το σκέφτομαι ακόμα κι αυτό από μόνο του είναι ένα κίνητρο και ένας στόχος.
Ενοχλητική κατ’ εμέ είναι η κάθε κατηγοριοποίηση και ταμπέλα. Στην προκειμένη «φάση» ο όρος «φασαία» έχει αλλάξει και χρησιμοποιείται από τον κόσμο χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς θέλει να πει ή να εκφράσει. Νομίζω ωστόσο ότι παίζει ρόλο ο κύκλος στον οποίο βρίσκεσαι που σου απονέμει αυτόν τον τίτλο. Πχ. εγώ από ορισμένα άτομα του κύκλου μου θεωρούμαι φασαία επειδή δεν πάω μπουζούκια, αλλά σε φεστιβάλ, ακούω έντεχνο, ροκ κλπ, μου αρέσει ο κινηματογράφος και το θέατρο και προτιμάω να βγαίνω κέντρο. Θεωρώ ότι σε κάποιον άλλον κύκλο ανθρώπων δε θα ίσχυε κάτι τέτοιο. Έχει πάρει άλλη διάσταση ο τίτλος και χρησιμοποιείται πλέον κι αυτός για τη φάση.
Εννοείται ότι το έχω δει το meme με το starter pack. Για εμένα προσωπικά δεν ισχύει, ούτε καπνίζω, ούτε φοράω Birkenstock. Φοράω Crocs ωστόσο και μου αρέσει να πηγαίνω Εξάρχεια. Δεν ξέρω αν μετράει.
Αναστάσιος Σκλαβούνος: “Με ενοχλεί ο όρος φασαίος”
Πριν έναν χρόνο,θυμάμαι, την συνάδελφο μου στην δουλειά να με αποκαλεί κάποια στιγμή “φασαιο”. Eίχε προηγηθεί μια συζήτηση περί εμφάνισης, πώς μου αρέσει να διασκεδάζω, πώς να περνάω τον ελεύθερο μου χρόνο, πού προτιμάω να βγαίνω έξω και να κάνω βόλτες, τα μέρη που επιλέγω να πηγαίνω διακοπές μέχρι και τη συναναστροφή μου σε Α/Α χώρους.
Έτσι, μετά την κουβέντα που είχαμε, άρχισα να ρωτάω κι άλλα άτομα να δω και να μάθω τι είναι τελικά ο “Φασαίος” και να παρατηρώ περισσότερο τους γύρω μου (κυρίως την εμφάνιση τους) για να δω μήπως “ταυτίζομαι ” μαζί τους. Τελικά κατέληξα πως πέρα από την εμφάνιση τύπου σκουλαρίκια-piercings ,”παράξενα ” κουρέματα, γυαλί τύπου arnette, κτλ κτλ, έχει να κάνει με την κοινωνικοποίηση ενός ατόμου, τη συναναστροφή με αριστερούς, ελευθεριακούς και αντιεξουσιαστικούς χώρους επειδή είναι Φάση να προσπαθείς να ανήκεις σε τέτοιους χώρους και να το παίζεις ανοιχτόμυαλος, αντικομφορμιστής. Έχει Φάση να πίνεις κάνα μπάφο στα πάρτι του εκάστοτε κοινωνικού/πολιτικού χώρου στο όνομα του Μπακούνιν-Μαρξ (ποιοι είναι αυτοί ρε παιδιά ;), αράζοντας κυρίως στα Εξάρχεια. Διότι άλλωστε είναι φάση τα Εξάρχεια! Το γεγονός ότι τα Εξάρχεια έχουν μια ιστορία εδώ και πενήντα χρόνια, πάνω στην κοινωνικοπολιτική και την καλλιτεχνική υποκουλτούρα, ούτε λόγος (!).
Με ενοχλεί ο όρος φασαίος, επειδή δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι οι δήθεν, αυτοί που προσποιούνται και το παίζουν. Αυτοί που δεν έχουν ταυτότητα και προσπαθούν να φανούν ή να ακουστούν μέσα από υποκουλτούρες που δεν έχουν ιδέα! Άλλωστε τα τελευταία χρόνια, ειδικά με την χρήση των social media, όλοι και όλα σε μεγάλο βαθμό, περιστρέφονται γύρω από το φαίνεσθαι.
Για αυτό με ενοχλεί όταν με αποκαλούν φασαίο, διότι ο τρόπος που έχω επιλέξω να ζω, να θέλω να συχνάζω, όπως διασκεδάζω, αυτά που διαβάζω, η μουσική που ακούω, ακόμη κι αυτά που φοράω, είναι συνειδητή επιλογή, επειδή μου αρέσει να έχω την προσωπικότητά μου και να πηγαίνω ενάντια στις τάσεις και τα ρεύματα που είναι απρόσωπα και μας θέλουν ένα “copy paste”.
Tο να κάνεις τη “Φάση ” για τη φάση σου, μπορεί να μην είναι κακό προς το επικίνδυνο, αλλά από την άλλη δεν είσαι Εσύ, δεν είσαι ο εαυτός σου, αυτό που θα ήθελες να κάνεις και να είσαι, αλλά είσαι ψεύτικος, προσποιητός, να είσαι “in”, αρεστός, μια διχασμένη προσωπικότητα και να χάνεις την στιγμή και την “ουσία ” των πραγμάτων για τη “Φάση”!
Ζητώ οι περιπτερόμπιρες!
Μαρίνα Καλογεροπούλου: “Το κακό με το να είσαι φασαίος είναι πως άνθρωποι καταλήγουν να συνωστίζονται σε μέρη που δεν υπάρχει λόγος”
Με είπαν φασαία για πρώτη φορά πριν αρκετά χρόνια πριν σε μια παρέα όπου φίλη προσπαθούσε να εξηγήσει τι σημαίνει η λέξη φασαία. Και μου απάντησε για να κάνει πιο εύκολη την επεξήγηση της ‘Μία τύπισσα σαν εσένα’.
Φασαίος στο δικό μου το μυαλό είναι εκείνος/η που κάνει πράγματα για την φάση και η φάση είναι ό, τι καινούργιο και πιο εναλλακτικό κυκλοφορεί στην πόλη, στο δρόμο, στα social στο ντύσιμο.
Μια φασαία βγαίνει σε κάθε νέο μαγαζί, που ας είμαστε ειλικρινείς ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε αυτή την πόλη. Ειδικά αν πάει τις πρώτες μέρες που δεν το έχει ανακαλύψει πολύς κόσμος και το ποστάρει με το hashtag ‘New spot in town’ ακόμα καλύτερα.
Δεν νομίζω ότι με ενοχλεί το να με αποκαλούν φασαία, γιατί έχω πιάσει όντως τον εαυτό μου να το κάνει αυτό. Πολλά πράγματα που υπό κανονικές συνθήκες πχ δε θα φορούσα ούτε με σφαίρες θα καταλήξω να τα πάρω. Από την άλλη μου αρέσει γιατί με βάζει σε μια συνεχή διαδικασία να πειραματιστώ, να γνωρίσω νέα πράγατα και εν τέλει μέσα από αυτές τις αναζητήσεις να βρω τελικά τι μου αρέσει.
Το κακό με το να είσαι φασαίος είναι ότι πλέον κόσμος συνωστίζεται σε μέρη που ενδεχομένως να μην υπάρχει και λόγος. Προμοτάρεται η υπερκατανάλωση, πόσες διαφορετικές φασαιοπαντόφλες να αγοράσουμε τελοσπάντων; Ξέρεις από αυτές που μέσα στον καύσωνα τις βάζουμε με κάλτσα λες και βρισκόμαστε στο Ντίσελντορφ. Και επίσης δημιουργούνται ‘φούσκες’ που περνάνε τόσο σύντομα όσο εμφανίστηκαν.
Νιώθω ότι κάποιες φορές θα κάνω κάτι για να το κάνω επειδή είναι χοτ, επειδή το έχω δει πολύ να παίζει στα σόσιαλ και με πιάνει FOMO.
Κάθε κατηγοριοποίηση για μένα δυνητικά μπορεί να γίνει επικίνδυνη, αλλά από την άλλη είναι μια ταμπέλα που μπορεί να σε φέρει κόντά με άτομα που καταλαβαίνεστε. Άνθρωποι που είναι πάντα ανοιχτοί σε νέες προκλήσεις για μένα αποτελούν έμπνευση.
Γιώτα Πατικοπούλου: “Το να είσαι φασαίος είναι ταμπού”
Φασαία με είπαν πέρσι όταν ξεκίνησα να μην επιλέγω τους τρόπους διασκέδασης που επέλεγα παλαιότερα, όταν η «φάση» μου επέλεξα να είναι πιο χαλαρή, παράλληλα με την εικόνα μου
για εμένα ξεφεύγει από έναν απλό χαρακτηρισμό, είναι ο τρόπος που επιλέγει να διασκεδάσεις, να φερθείς, να «δειχτείς»… Μπορεί να το βιώνεις, με έναν πιο εναλλακτικό τρόπο ζωής, μπορεί απλά να σου αρέσει το ρεύμα και να το ακολουθείς σεν εικόνα και όχι σαν καθημερινότητα
παντού, όπου θέλει, όπου είναι η φάση τ@
Σιχαίνομαι τους χαρακτηρισμούς γενικά. Ειδικά δεν θα με ενοχλήσει απλά αν γίνει κακοπροαίρετα, βγάζω νύχια (και όχι ακρυλικό χτιστό).
Το να είσαι φασαίος είναι ταμπού. Δεν υπάρχει κάτι κακό απλά πάντα θα βρεθεί ένας κομπλεξικός να βγάλει την κακία του σε κάτι που δεν του ταιριάζει. Όλοι από κάτι είμαστε, καλό ή κακό το κρίνει ο καθένας μόνος του.
Η φάση μου εμένα λέει ηρεμία και safe spaces. Αυτό μπορεί να είναι ένα μαγαζί στα Εξάρχεια, από το σπίτι της κολλητής μου, μια βόλτα με την μηχανή του φίλου μου, άραγμα στο σπίτι με φαγητό μουσική και κρασί, ένα βουνό που θα περπατήσεις, μια θάλασσα να πλεύσεις (real stories αυτά).
Η κατηγοριοποίηση αυτή δεν είναι καθόλου επικίνδυνη. Μπορεί να γίνει μόνο αν το επιτρέψεις. Δεν χρειάζεται να δημιουργείτε η αίσθηση πως φασαιος = βρώμικ@/ τεμπέλ@/ αδιάφορ@ κλπ. Εκεί γίνεται επικίνδυνο όταν τα ισοπεδώνουμε όλα. Ο καθένας δίνει την δίκη του νότα με τον τρόπο του.
Το κλασικό meme με το starter pack είναι αστείο εν μέρει γιατί … 1) καπνός είναι η οικονομική λύση του καπνιστή 2) δώστε μια ευκαιρία στα Birkenstock είναι άνετα τα άτιμα και άλλα πολλά κλισέ που απλά τυχαίνει να είναι επιλογές πολλών ανθρώπων. Δεν χρειάζεται να είσαι φασαίος για να έχεις καποια από αυτά …Η ΚΑΙ ΟΛΑ.