Άρης Δημοκίδης
Νομίζω πως δεν είχα γράψει κάτι για την υπόθεση μέχρι σήμερα, ούτε υπέρ, ούτε κατά, (απλά είχα μοιραστεί ένα καλό άρθρο του Θοδωρή Αντωνόπουλου που τόνιζε πως δεν υπήρχαν στοιχεία για βιασμό), και δεν ήταν τυχαίο. Ήταν τόσο μπερδεμένη υπόθεση που το να πάρεις ξεκάθαρη θέση εάν δεν ήσουν μέσα στο ταξί εκείνη τη μέρα ήταν ανώφελο. Μόνο ένα αδιάσειστο στοιχείο υπήρχε, η έκθεση DNA της Iατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, η οποία δεν αφήνει περιθώρια, από την οποία προκύπτει ότι δεν εντοπίστηκε κανένα γενετικό ίχνος του κατηγορουμένου, στον οδηγό ταξί, άρα σεξουαλική επαφή δεν υπήρξε.
Η αθώωσή του ηθοποιού κατά πλειοψηφία και η αθωωτική πρόταση εισαγγελέα λόγω αμφιβολιών, δείχνει για άλλη μια φορά γιατί πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, και να μην πιστεύουμε κατευθείαν τις όποιες κατηγορίες, ειδικά όταν μοιάζουν να μπάζουν από διάφορα σημεία.
Ο Καρκάς ήταν στη φυλακή για 15 μήνες (και δεν θέλω να ξέρω καν πώς τον αντιμετώπισαν οι υπόλοιποι κρατούμενοι που τον θεωρούσαν γκέι βιαστή), το όνομά του είχε δοθεί στη δημοσιότητα μαζί με τη φωτογραφία του.
Και παρότι τελικά αθωώθηκε, δεν μπορεί να κινηθεί εναντίον του κράτους, ούτε να πάρει πίσω το χαμένο χρόνο στη φυλακή.
Όμως κάποιοι πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη.
Δεν έλεγαν «αυτός είναι ο φερόμενος δράστης» ώστε να είναι καλυμμένοι. Έλεγαν ξεκάθαρα: «Ο 29χρονος Γιώργος Κάρκας είναι ο σεξουαλικά διεστραμμένος που έριξε το ναρκωτικό στην κούρσα της φρίκης» και διάφορα τέτοια.
Πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη όχι τόσο γιατί τον κρέμασαν στα μανταλάκια, αλλά γιατί το έκαναν με τρόπο που δεν σήκωνε αμφισβήτηση περί της ενοχής του. (Και ίσως απ’ αυτούς μπορεί να ζητήσει αποζημίωση.)
Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ έχει ως εξής: Ο Γιώργος Καρκάς κρίθηκε αθώος για τον βιασμό του ταξιτζή, αφού οι ένορκοι με 4 ψήφους έκριναν αθώο τον κατηγορούμενο ενώ διαφορετική άποψη είχαν οι 3 τακτικοί δικαστές.
Αντιθέτως, ο ηθοποιός κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών για το οποίο του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 30 ημερών με τριετή αναστολή, καθώς το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθηνας έκανε δεκτό το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου που ζήτησαν οι συνήγοροι του.
Γενικά ήταν εμετική η αντιμετώπιση της υπόθεσης από τις φυλλαδες. Είτε ισχυε το ένα (υπηρχε βιασμός) είτε το άλλο (δεν υπήρχε) η αντιμετώπιση ήταν απαράδεκτη για αμφότερους τους εμπλεκόμενους (π.χ. “μερεμετισε ταξιτζη’) ….
Τι να πεις… Σκουπίδια και οι συγκεκριμένες φυλλαδες, σκουπίδια και αυτοί που επιλέγουν να τις διαβαζουν (για να μην ξεχνάμε και τις ευθύνες όσων δίνουν βήμα στον εμετό)