Είδαμε όλοι τον εξοργισμένο οδηγό ΚΤΕΛ στην Κέρκυρα, αλλά ποιος είναι ο πιο χαλαρός οδηγός ΚΤΕΛ;
Εικάζω αυτός που συνάντησα το καλοκαίρι του 2011 στην Αντίπαρο. Ήταν μεσημεράκι του Αυγούστου και παίρνουμε το ΚΤΕΛ του νησιού 5-6 μαντράχαλοι παρέα(δεν είχε άλλους επιβάτες) να πάμε κάπου (δε θυμάμαι που) και εκεί που πάμε, το ΚΤΕΛ σταματάει.
Ο οδηγός βγαίνει έξω και πάει σε ένα Beach μπαρ που ήταν άδειο, δεν είχε καν άτομο να δουλεύει στην μπάρα. Ενώ εμείς σκεφτόμασταν ότι λογικά έκανε στάση να μαζέψει κάποιον, πάει στο μηχάνημα της μπίρας, παίρνει ένα μισόλιτρο ποτήρι από το μπαρ το γεμίζει και αράζει και πίνει την μπιρίτσα του.
Εμείς, μέσα από την ασφάλεια του λεωφορείου, περιμέναμε να έρθει να φύγουμε, παρακολουθώντας με ενδιαφέρον αυτό το καλοκαιρινό δρώμενο, ελληνικής σουρεαλιστικής πραγματικότητας, περιμένοντας με συγκρατημένη ανυπομονησία να πάμε εκεί που ήταν να πάμε και συνάμα, με την ίδια ανυπομονησία να δούμε γιατί σταμάτησε ο οδηγός, έχοντας την ελπίδα ότι όντως σταμάτησε για μπίρα, έτσι για να μας βάλει και στο κλίμα της θερινής ραστώνης ή έστω να μας κεράσει κάτι βρε αδερφέ.

Με το που ήπιε σχεδόν μονορούφι τη μισόλιτρη, πήδηξε πάλι πάνω στο μπαρ και έβαλε μία δεύτερη.

Ο Μπρετόν θα ήταν περήφανος για το άξιο τέκνο του που με 2 μπιρίτσες κατάφερε να σπάσει τη μίζερη του πραγματικότητα και να εξυψωθεί από ένας νηφάλιος οδηγός ΚΤΕΛ σε μία θεότητα που δε νοιάζεται για τίποτα, ούτε για το ΚΤΕΛ ούτε για εμάς τους τουρίστες και γιατί όχι γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι τη μίζερη ρουτίνα του εργαζόμενου σε ένα τουριστικό νησί.
Με την μπίρα στο χέρι πλησίασε το ΚΤΕΛ, είδε 2-3 από εμάς που μην ξέροντας τι να κάνουμε, βγήκαμε έξω για ένα τσιγάρο, και μας είπε, “ρε, μπείτε μέσα να καπνίσετε που έχει και ερκοντίσιο, τι κάθεστε έτσι στο λιοπύρι;” .
Τέλειωσε την μπίρα του, δεν άφησε χρήματα στο μπαρ, έπιασε το τιμόνι και μας πήγε στον προορισμό μας, κάνοντας μας συγχρόνως και ένα μάθημα για την απλότητα της ζωής και για το ότι στα μικρά νησιά δεν υπάρχουν αλκοτέστ, νόμοι, χρόνος, μπάρμεν στα μπαρ και διάφορα άλλα άχρηστα πράγματα που δυσκολεύουν τη ζωή των ανθρώπων των μεγαλουπόλεων.

