Δημήτρης Καβατζικλής
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δυόμισι δεκαετιών, η χαρακτηριστική αισθητική του Wes Anderson έγινε ολοένα και πιο «αντερσονική». Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της είναι η εντατική χρήση μοντέλων: φυσικά μοντέλα, σε αντίθεση με τα ψηφιακά οπτικά που δημιουργούνται εξ ολοκλήρου από υπολογιστή. Στο βίντεο παρακάτω, ο κατασκευαστής μοντέλων Simon Weisse, εξηγεί το πώς και το γιατί πίσω από αυτό, λέει το openculture.
Το Asteroid City ανοίγει με ένα τρένο που διασχίζει μια τεράστια ξερή έκταση, περνώντας δίπλα από έναν βράχο. Οποιοσδήποτε θεατής θα υπέθετε ότι το τρένο είναι μια μικρογραφία, αν και δεν θα σκεφτόταν αμέσως – όπως αποκαλύπτεται στα πλάνα αυτού του βίντεο- ότι το ίδιο ισχύει και για τους βράχους.
Να λοιπόν πώς φτιάχνονται τα φιλμ του Wes Anderson
Η σχετικά μεγάλη κλίμακα προσφέρει έναν καμβά για μια αφθονία ζωγραφικής λεπτομέρειας, η οποία, όπως εξηγεί ο Weisse, τις κάνει πιστευτές στην οθόνη. Και ακόμα κι αν δεν φαίνονται «πραγματικές», από μόνες τους, πλάθουν μια δική τους πραγματικότητα, με έναν τρόπο καθαρό CGI – που κάποτε φαινόταν να έχει εκτοπίσει την τέχνη της μινιατούρας.
Ο Christopher Nolan, σκηνοθέτης της ίδιας γενιάς που έχει μια εντελώς διαφορετική αισθητική, ασχολείται επίσης με μινιατούρες: κυρίως κτίρια που ανατινάζονται, αλλά οι επιλογές του εξακολουθούν να δείχνουν μια κατανόηση της φυσικότητας που ακόμη και τα πιο προηγμένα ψηφιακά εφέ δεν έχουν.
