Μικροπράγματα
Δεν ξέρω τι παρακινεί κάποιον να αφήσει κριτικές σε μια δημόσια υπηρεσία ή σε έναν θεσμό, όπως η Δικαιοσύνη, πάντως φαίνεται ότι δεν είναι λίγοι οι χρήστες της εφαρμογής Google Maps που μπαίνουν σε αυτήν τη διαδικασία. Ίσως η επίμονη προτροπή της Google να αποτελεί μια πιθανή εξήγηση. Όπως σχολιάζει κάποιος, συνοδεύοντας τη βαθμολογία πέντε αστεριών: «Επιμένει η Google, θέλει κριτική! Θέλεις δίκαια και καλή δίκη, έλα στο Πρωτοδικείο Κτίριο 2!».
Μπορεί η κριτική στους Χάρτες της Google να αναγνωστεί ως δείκτης της αντίληψης που έχουν για την ποιότητα της Δικαιοσύνης όσοι έρχονται σε επαφή μαζί της; Αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί. Αυτό όμως που προκύπτει, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι δεν φαίνεται να διακρίνεται βαθμολογικά για τις επιδόσεις της.
Τα κριτήρια
Ένα από τα κριτήρια, βέβαια, είναι το αποτέλεσμα αυτής της επαφής. Όπως σημειώνει κάποιος, προφανώς ευχαριστημένος, επισκέπτης του Εφετείου της Λουκάρεως, «η θετική ή αρνητική σου εμπειρία, εξαρτάται εν πολλοίς από την έκβαση της δίκης για την οποία έχεις κληθεί. Στη δική μας περίπτωση ήταν θετική». Όπως ήταν αναμενόμενο, η κριτική αυτή συνοδεύτηκε από πέντε αστεράκια.
Παρ’ όλ’ αυτά, φαίνεται ότι ζητήματα γύρω από τους τρόπους απονομής της δικαιοσύνης δεν αποτελούν το βασικό κριτήριο των χρηστών, οι οποίοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τις κτιριακές εγκαταστάσεις, την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών, καθώς επίσης και για το παρκινγκ.
Δικαστήρια Ευελπίδων
Τα Δικαστήρια Ευελπίδων έχουν αρκετές πινέζες με κριτικές, τοποθετημένες στο κάθε επιμέρους κτίριο. Πιο χαρακτηριστική είναι αυτή του Πρωτοδικείο Αθηνών, Κτίριο 2, με μέσο όρο βαθμολογίας 3,5 αστεράκια.
Μεγάλη δυσφορία παρατηρείται για τις κτιριακές εγκαταστάσεις, αλλά και για την απουσία πάρκινγκ.
«Τεράστια δυσκολία στο παρκάρισμα», σημειώνει μια κυρία που βαθμολογεί με δύο μόλις αστεράκια και συμπληρώνει: «Μεγάλη αναμονή χωρίς απαραίτητες θέσεις καθήμενων για την αναμονή αυτή. Παλαιά κτίρια που δυστυχώς δεν τα συντηρεί κανείς».
Το ζήτημα με το πάρκινγκ επισημαίνει και άλλος χρήστης, ο οποίος γράφει στην κριτική του: «Φτιάξτε χώρο για parking εκεί που αντί για παρτέρι για πράσινο υπάρχουν λάσπες και πέτρες… Βάλτε πινακίδες που να καθοδηγούν τον κόσμο από τη Λ. Αλεξάνδρας και την οδό Δέγλερη». Είναι αμφίβολο αν οι πινακίδες θα τον βοηθούσαν πραγματικά, καθώς, όπως προκύπτει, μπέρδεψε τόσο πολύ τα κτίρια που αντί να σχολιάσει στα δικαστήρια της Ευελπίδων σχολίασε στο Πρωτοδικείο της Δέγλερη. Δυο αστεράκια από αυτόν.
«Χάλια ηχομόνωση, μέτριες τουαλέτες, κλιματισμός… Εξαρτάται», καταλήγει αινιγματικά άλλος σχολιαστής που, παρότι κινείται στο ίδιο μήκος κύματος, βαθμολογεί πιο γενναιόδωρα με τρία αστεράκια.
Η οργάνωση των υπηρεσιών
Αναφορικά με την οργάνωση των υπηρεσιών, παρατηρείται επίσης δυσφορία του κοινού. Χαρακτηριστική είναι μια αρκετά αυστηρή όσο και εκτενής κριτική:
«Ένα αστεράκι και αυτό με το ζόρι!
Η ουρά στον πρώτο όροφο στην κατάθεση της γραμματείας των ειδικών διαδικασιών είναι τεράστια, ο χρόνος που μεσολαβεί από την κατάθεση ενδίκου βοηθήματος και τη λήψη αντιγράφου του δικογράφου είναι αδικαιολόγητα μεγάλος, ενώ η σειρά προτεραιότητας, που πολλές φορές σημειώνεται σε μια κόλα Α4, ουδέποτε τηρείται.
Αξιοσημείωτη δε είναι και η απροθυμία των υπαλλήλων να σε εξυπηρετήσουν, ενώ δείχνουν τον χειρότερο χαρακτήρα τους σε ασκούμενους, καθώς και σε μεγάλης ηλικίας δικηγόρους. Κανένας απολύτως σεβασμός στους δικηγόρους-νομικούς που αποτελούν πυλώνα για το κράτος δικαίου και συλλειτουργούς της δικαιοσύνης.
Η καθαριότητα και η υγιεινή είναι λέξεις άγνωστες και σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζουν την κατάσταση που επικρατεί στο κτίριο.
Ειλικρινά, θλίβομαι για την κατάσταση του Πρωτοδικείου των Αθηνών και για την εικόνα πολλών εκ των δικαστικών υπαλλήλων.
Οι μόνοι που πραγματικά φαίνονται να έχουν όρεξη για δουλειά και να εξυπηρετήσουν πραγματικά το κοινό είναι οι ασκούμενες δικηγόροι, οι οποίες συνήθως παραμένουν απλήρωτοι για μήνες…».
Μια άλλη κριτική δικαιολογεί την αξιολόγηση με ένα αστεράκι επειδή η κλίμακα «δεν έχει μηδέν» και συμπληρώνει: «Ελλάδα 2022. Δημόσιες υπηρεσίες, ο δυνάστης του πολίτη, του επιχειρηματία, του εργαζόμενου, των ανθρώπων».
Ακολουθούν πιο λακωνικοί χρήστες με σχόλια όπως «Διακόσια χρόνια πίσω, ατυχώς», «Πραγματικά γτπ», «Έχουν χάσει την μπάλα!» και «Ηλίθιοι».
Το εφετείο της Λουκάρεως
Το εφετείο της Λουκάρεως έχει την ίδια βαθμολογία με την Ευελπίδων, δηλαδή 3,5/5 αστεράκια, αλλά σε αυτήν την περίπτωση η αξιολογική αποτίμηση προκύπτει από διπλάσιο αριθμό κριτικών.
«Όμορφη δομή και κτίριο. Δυστυχώς είναι πολύ παραμελημένο, δεν υπάρχουν θέσεις στάθμευσης και, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες, ένα τεράστιο υπόγειο πάρκινγκ καταρρέει. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα έπρεπε να ντρέπεται για αυτήν την κατάσταση πραγμάτων».
Οι κτιριακές εγκαταστάσεις και το ζήτημα με το πάρκινγκ φαίνεται να κυριαρχούν και εδώ.
«Μπάχαλο… Χώρο για παρκάρισμα δεν βρίσκεις ούτε με σφαίρες. Μέσα όλοι μπουλούκι…», σχολιάζει ένας χρήστης και βαθμολογεί με μόλις δύο αστεράκια.
«Δεν έχει προβλεφθεί χώρος parking, ενώ υπάρχει αρκετός χώρος γι’ αυτό. Είσαι αναγκασμένος να πληρώσεις ιδιωτικό parking που είναι πολύ ακριβό ή να σου πάρουν πινακίδες», διαμαρτύρεται ένας άλλος που βαθμολογεί πάλι με δύο. Με τέσσερα βαθμολογεί κάποιος που βρίσκει την εμπειρία του «καλή», αλλά παρατηρεί «μεγάλη κυκλοφορία οχημάτων, πολύ καυσαέριο».
Το ζήτημα των εγκαταστάσεων δεν αφήνει ασυγκίνητο το κοινό.
«Θερμαίνονται μόνο οι αίθουσες, στους χώρους αναμονής υπάρχει κρύο», σχολίασε μια κυρία χωρίς όμως να τσιγκουνευτεί τη βαθμολογία της. Τέσσερα αστεράκια, λοιπόν, παρά το πρόβλημα που εντόπισε.
Σύμφωνα με άλλη άποψη, «μια μικρή ανακαίνιση τη χρειάζεται», ενώ με βάση μια άλλη οι δικαστικές εγκαταστάσεις στη Λουκάρεως είναι «από τις καλύτερες στην Ελλάδα!». Το ίδιο σχόλιο συνεχίζει, αναφέροντας: «Σύγχρονο κτίριο με άνετες και ευρύχωρες δικαστικές αίθουσες, μεγάλα γραφεία και γενικά άνετους και σχεδόν πολυτελείς χώρους. Το ακριβώς αντίθετο από το Πρωτοδικείο Αθηνών, δηλαδή! Το προσωπικό σχεδόν απρόσωπο και ενίοτε αγενές, όπως και σε κάθε άλλη δημόσια υπηρεσία, άλλωστε. Σίγουρα θα έπρεπε να υπάρχει καλύτερη σήμανση στο εσωτερικό του κτιρίου, γιατί κάποιος μπορεί πολύ εύκολα να χαθεί σε ένα τόσο μεγάλο και δαιδαλώδες κτίριο σαν και αυτό».
Πολύ ευχαριστημένος, ο συγκεκριμένος επισκέπτης έβαλε τέσσερα αστεράκια. Πρόκειται για τον ίδιο, δικηγόρο προφανώς, που έβαλε με το ζόρι ένα αστεράκι στο Πρωτοδικείο.
Το ζήτημα της αργής απονομής δικαιοσύνης και των ανεπαρκών υπηρεσιών σχολιάζεται επίσης ποικιλοτρόπως:
«Πολλές αναβολές, πέμπτη φορά και δεν τελείωσε!!!!! Χάσιμο χρόνου».
«Κάλεσα μόλις να ρωτήσω την αίθουσα της δίκης για ένα δικαστήριο που θα γίνει. Η κυρία απαράδεκτη, μόνο που δεν με έβρισε. Φώναζε και μου έλεγε να έρθω να ψάξω. Κακότροπη, ανεκδιήγητη και, μόλις ρώτησα το όνομά της, μου το έκλεισε κιόλας. Να τη χαίρεστε την ανάγωγη που φώναζε και ούρλιαζε. ΑΠΑΡΆΔΕΚΤΗ». Ένα αστεράκι από τον δυσαρεστημένο κύριο, ενώ ο επόμενος, παρά την αγανάκτησή του, θα φανεί πιο γαλαντόμος και θα βαθμολογήσει με δύο αστεράκια.
«Άλλη μια χαμένη μέρα σε δικαστήριο. Δεν θα γκρινιάξω για τη χαμένη μέρα. Αν θέλουμε να αποδίδεται δικαιοσύνη, όλοι πρέπει να χάνουμε μέρες. Όμως για υπόθεση 7 ετών; (από άλλη εμπειρία να σας πω πως… και νωρίς είναι). Με τις δικογραφίες σε φακέλους να χρειάζονται μεταφορείς για να μετακινηθούν; Με τη διαδικασία να διακόπτεται επειδή χάθηκε ο φάκελος; Με συνεχόμενες αναβολές χωρίς λόγο; Ποια επανάσταση τεχνολογίας… Η δικαιοσύνη εξαιρείται… Το μόνο εκσυγχρονιστικό που έχει το κτίριο είναι η μαρμάρινη στήλη με το όνομα του Σημίτη που το κατασκεύασε. Όλα τα υπόλοιπα αναχρονιστικά και ξεπερασμένα. Ώς πότε; (Όπως καταλάβετε περιμένω χάνοντας χρόνο. Ευτυχώς η απαγόρευση του καπνίσματος μάλλον δεν αφορά τον χώρο)».
Το συγκεκριμένο δεν είναι το μόνο σχόλιο που συνδυάζει το θέμα των εγκαταστάσεων και του κτιρίου με το θέμα του καπνίσματος και την αποκαρδιωτική, όπως φαίνεται, εικόνα που παρουσιάζουν οι τουαλέτες.
«Στον ναό του νόμου δεν εφαρμόζουν τους νόμους. Καπνίζουν παντού, παρ’ όλες τις ειδοποιήσεις περί αυστηρής τήρησης του αντικαπνιστικού νόμου. Αίσχος. Το κτίριο, αν και εγκαινιάστηκε πριν μόλις 18 χρόνια, αρχίζει να παρουσιάζει σημάδια αποσύνθεσης από την εγκατάλειψη από το ελληνικό κράτος που είναι υπεύθυνο για τη σωστή συντήρηση και λειτουργία του. ΑΙΣΧΟΣ Κ ΜΟΝΟ ΑΙΣΧΟΣ».
«Καπνίζουν σε γραφεία, διαδρόμους! Αλήθεια τώρα; Και κανένας δεν λέει τίποτα! Βρώμικες τουαλέτες, υποδομές που μοιάζουν από άλλη δεκαετία».
Το ζήτημα του καπνίσματος θίγει και μια ακόμα κριτική, η οποία όμως επισημαίνει και τα περιθώρια βελτίωσης: «Θα έπρεπε να υπάρχει χώρος καπνιστών, κατά τα άλλα σχετικά οκ».
«Δεν φτάνει η ταλαιπωρία των επανειλημμένων κλήσεων αναβολών κλπ. Οι τουαλέτες εδώ και αρκετά χρόνια είναι σε άθλια κατάσταση. Δεν μιλάμε για το γεγονός ότι δεν υπάρχει πουθενά χαρτί υγείας και σαπούνι, αλλά ούτε και φως. Μέσα στη βρωμιά, στη βρώμα. Σπασμένα ενδιάμεσα διαχωριστικά και κλειδαριές. Αν δεν κολλήσουμε τίποτα θα είμαστε σούπερ τυχεροί!!». Τους δίκασε.
Το κείμενο έγραψαν οι:
Εύα Γανίδου- δρ. νεοελληνικής φιλολογίας και Τάσος Θεοφίλου- ερευνητής-συγγραφέας.
