«Το αν συνέβη στον υπογράφοντα δεν έχει απολύτως καμία σημασία» γράφει στο Facebook η σελίδα που το ανέβασε κι ευχαριστώ τον Δημήτρη Τρικεριώτη που μου το έστειλε. «Το πρόβλημα δεν είναι ατομικό. Είναι κοινωνικό και πολιτικό. Και το video απλά μας υπενθυμίζει όχι μόνο αυτό πού ζούμε – αυτό το ξέρουμε – αλλά κυρίως το πόσα ήσυχα, ήρεμα, απλά και εντέλει αποδεκτά ευδοκιμεί η παραβατικότητα στην φθίνουσα πόλη μας. Η ατιμωρησία η χαρά του δράστη, που ακόμη κι αν πιαστεί θα συνεχίζει να αλωνίζει ελεύθερος μέχρι και όποτε δικαστεί. Ή όχι;»
Τι γίνεται στη διάρκεια του (υποφωτισμένου, όπως είναι φυσικό) βίντεο
00:00 – 00:12
Δυο μέρες πριν την διάρρηξη γίνεται το απόγευμα ανίχνευση του χώρου.
00:13
Μεσημέρι δεκαπενταύγουστου επιστροφή στον χώρο με φακό.
01:00
Ο διαρρήκτης αρχίζει την προσπάθεια να ξεκλειδώσει την πόρτα ασφαλείας.
01:13 – 03:45
Επί σχεδόν δυόμισυ λεπτά έχοντας αξιολογήσει την κατάσταση προετοιμάζει ανάλογα τα εργαλεία του. Το φως στο διάδρομο αναβοσβήνει και άνετος ξαναπιάνει δουλειά.
03:46 – 05:04
Προσπαθεί, πηγαινοέρχεται για ένα λεπτό, φεύγει και…
05:05 – 06:05
Επιστρέφει με πιο σίγουρες κινήσεις. Μετά από ακόμη ένα λεπτό…
06:06 – 06:09
Ανοίγει, μπαίνει και χαλαρά κλείνει πίσω του την πόρτα…
06:10 – 9:46
Μένει μέσα τρισήμισυ λεπτά, ψάχνει, παίρνει ό,τι ήθελε εκείνη την στιγμή και..
09:47
Πάντα άνετος, φεύγει με την τσάντα του γεμάτη και κλείνει την πόρτα.
