Προκαλεί η έλλειψη σεξ υστερία στις γυναίκες;

Στις αρχές της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν Πρόεδρος της Βουλής, η αντιπολίτευση τις έκανε επιθέσεις όπως αυτή του τότε βουλευτή της ΝΔ Γεράσιμου Γιακουμάτου.

«Στην προσευχή μου το βράδυ, μέσα από τα άλλα που λέω, την καταλαβαίνω και την αγαπάω πάρα πολύ, λέω “Ω Θεέ μου, πότε θα ξεμπαρκάρει ο αγαπημένος μας ναυτικός, ο άντρας της;”. Για να είναι κοντά της».
«Λογικό είναι, μια γυναίκα τώρα… Οκτώ μήνες… Είναι λίγο δύσκολο… Θα ήθελα, δηλαδή, να είναι εδώ ο άντρας της. Όπως κάθε γυναίκα», συμπλήρωσε ο κ. Γιακουμάτος.

Δεν είναι ότι το χιούμορ του είναι απλώς σεξιστικό – που είναι. Είναι και ότι δεν είναι χιούμορ.

Το ότι το σεξ και η έλλειψή του να επηρεάσουν τη δημόσια συμπεριφορά κάποιας -γυναίκας πάντα!- χρησιμοποιείται συχνά ως επιχείρημα για να υποβιβάσουμε όποια γυναίκα φέρεται με αυστηρότητα. Αλλά το να το λες και με υπονοούμενα πεζοδρομίου για μια συνάδελφό σου βουλευτίνα (και εκλεγμένη Πρόεδρο της Βουλής), λες και είσαι στο καφενείο της γειτονιάς είναι απλά απαράδεκτο.

[Πολύ καλά σχολίασε κάποιος: “Η ειρωνεία, ο σαρκασμός και το χιούμορ είναι κάτι σαν τα μεταξωτά βρακιά, κ. Γιακουμάτο. Θέλουν επιδέξιους… ανθρώπους.”]

Είναι ένας εύκολος τρόπος για να κατηγορήσεις μια γυναίκα το να την βγάλεις υστερική, ακυρώνοντας έτσι κάθετί που λέει και κάνει. Και αφού την βγάζεις υστερική, μετά χρησιμοποιείς βέβαια και το κλισέ “υστερική γυναίκα = αυτή που δεν κάνει σεξ”.

Πράγματα που φυσικά έχουν ξεπεραστεί απ’ την επιστήμη εδώ και καιρό.

Λέει η Σεξολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια Ελλεάνα Ελευθερίου:

Η γυναικεία σεξουαλικότητα ήταν, και εν μέρει παραμένει ακόμα δαιμονοποιημένη. Είτε αναφερόμαστε στην εκδήλωση της είτε στην καταπίεση και την απουσία εκδηλώσεων της, οι μύθοι πάντα οργίαζαν καταδικάζοντας τη γυναίκα ακόμα και σε ακραίες καταληκτικές συνθήκες, όπως το πυρ το εξώτερον ή την απόλυτη αποχή. Αντιλήψεις που τη χαρακτήριζαν άλλοτε ακάθαρτη και ελευθέρων ηθών και άλλοτε αντικείμενο που δεν επιθυμεί και δε νιώθει, ενώ η σεξουαλική του ζωή είχε μικρή διάρκεια ζωής, ξεκινώντας πρόωρα τη στιγμή που θα μάτωνε και τελειώνοντας όταν θεωρούνταν γερασμένη, πρώιμα κι αυτό, γιατί δεν θα ξαναμάτωνε πια, ευνούχισαν τη σεξουαλικότητα της γυναίκας και καταδίκασαν την ίδια σε μια σιωπηλή ανοχή. Η γυναίκα δηλαδή που κάνει σεξ και απολαμβάνει τον έρωτα είναι μια Μανταμ Εντουαρντά -η εκδιδόμενη ηρωίδα του Μπατάιγ… η γυναίκα που δεν κάνει σεξ καταλήγει να είναι μια υστερική.

Η άποψη ότι η έλλειψη του σεξ οδηγεί προς την υστερία είναι παλιά και δεν έχει επιστημονική ισχύ, πάρα το ότι ακόμα μοιάζει οι δύο αυτές καταστάσεις να συσχετίζονται στον κοινό νου, με τη σχέση αιτίας – αιτιατού. Η υστερία είναι μια ασυνείδητη παράσταση κατά την οποία η γυναίκα υποδύεται ουσιαστικά το ρόλο της γυναίκας, περισσότερο από ότι είναι η ίδια γυναίκα. Η σχέση βέβαια μεταξύ υστερίαs και σεξ υφίσταται, αλλά από άλλη σκοπιά, ενώ συνδετικός κρίκος μεταξύ της σεξουαλικής στέρησης και της υστερίας, μπορεί να αποτελεί η έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος για το σεξ.

***

Ηθικό δίδαγμα:

Όποιος θέλει να θίξει την συμπεριφορά της κας Κωνσταντοπούλου, ας αφήσει το σεξ και τις αυτοσχέδιες ψυχολογικές αμπελοφιλοσοφίες του στην άκρη -στους ειδικούς-, και ας την κρίνει με πολιτικά επιχειρήματα.

Τι έγινε μετά:

Λίγο καιρό μετά, όταν η κα Κωνσταντοπούλου έμεινε πιστή σε όσα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ (πριν την κωλοτούμπα) άρχισε να δέχεται παρόμοιες επιθέσεις και από τους πρώην συντρόφους της.

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επαναλάμβαναν τις προσβολές του κ. Γιακουμάτου εναντίον της (με άλλα, ενίοτε χειρότερα λόγια) ενώ φιλοσυριζαϊκά μέσα την εξευτέλιζαν καθημερινά.

Είχε καταγγείλει κι η ίδια διάφορα μέσα του ΣΥΡΙΖΑ (ή και φιλικά προς αυτόν) για τον πόλεμο που δέχτηκε με το που έφυγε απ’ το κόμμα.

Το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς…

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Όλοι κάνουν λάικ στη φωτογραφία, όμως μήπως παρεξήγησαν αυτό που δείχνει;