Δημήτρης Καβατζικλής
Λίγα πράγματα είναι πιο δύσκολα από το να βλέπει κανείς έναν αγαπημένο του να χάνει σταδιακά την επαφή με την πραγματικότητα. Η άνοια μπορεί να είναι σκληρή τόσο για τις οικογένειες όσο και για τους φροντιστές, και η διαχείριση των διαφόρων σταδίων της νόσου μπορεί να είναι περίπλοκη, γράφει το upworthy.
Ο οργανισμός Alzheimer’s Association παρέχει οδηγίες επικοινωνίας για τα πρώιμα, μεσαία και προχωρημένα στάδια της νόσου, καθώς η άνοια εκδηλώνεται διαφορετικά όσο εξελίσσεται. Το Family Caregiver Alliance προσφέρει επίσης συμβουλές για την επικοινωνία με άτομα που βρίσκονται σε διάφορες φάσεις της άνοιας. Ορισμένες συμβουλές επικεντρώνονται στη διαχείριση της σύγχυσης, της ανησυχίας και άλλων συμπεριφορών που συνοδεύουν την απώλεια μνήμης. Αλλά τι γίνεται όταν ένα άτομο φαίνεται να ζει σε μια άλλη εποχή, βυθισμένο στις αναμνήσεις του παρελθόντος;
Ο ψυχολόγος David McPhee μοιράστηκε μια συμβουλή στην πλατφόρμα Quora, απαντώντας στην ερώτηση: «Πώς να απαντήσω στον πατέρα μου, που έχει άνοια, όταν μιλάει για τους γονείς του σαν να είναι ζωντανοί; Να συμμετέχω στη συζήτηση ή να του πω ότι έχουν πεθάνει;»
Ο McPhee έγραψε: «Μπες στην πραγματικότητά του και απολαύστε την. Δεν χρειάζεται να «προσανατολιστεί». Ευτυχώς, έχουν περάσει οι εποχές που τα άτομα με προχωρημένη άνοια βασανίζονταν με τεράστια ημερολόγια και πινακίδες υπενθύμισης, ενώ οι αγαπημένοι τους πιέζονταν να τους «επαναφέρουν στην πραγματικότητα».
Αν ο πατέρας σας περνά τον περισσότερο χρόνο του στο 1959, καθίστε δίπλα του και κάντε του ερωτήσεις. Ρωτήστε για ανθρώπους που έχουν φύγει, αλλά για εκείνον είναι ακόμα ζωντανοί. Μάθετε για την κληρονομιά σας. Για εκείνον, οι γονείς του είναι ζωντανοί. Μάθετε περισσότερα για τους παππούδες σας. Αν λέει την ίδια ιστορία ξανά και ξανά, εκτιμήστε την όπως μια όμορφη μουσική μελωδία που επαναλαμβάνεται. Δεν είναι «παίζω το παιχνίδι για να ευχαριστήσω τον γέρο», είναι μια ευκαιρία να επικοινωνήσετε και να μάθετε πράγματα».
Οι χρήστες στο Quora εκτίμησαν ιδιαίτερα αυτή τη συμπονετική και ουσιαστική προσέγγιση. Πολλοί μοιράστηκαν ότι είχαν εφαρμόσει αυτή τη μέθοδο με τους συγγενείς τους με θετικά αποτελέσματα, ενώ επαγγελματίες φροντιστές ασθενών με άνοια επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητά της. Κάποιοι ανέφεραν ότι η «προσαρμογή» στην πραγματικότητα μπορεί να βοηθήσει στα πρώιμα στάδια της άνοιας, αλλά όχι απαραίτητα στα μεσαία ή προχωρημένα στάδια.
Φυσικά, οι ειδικοί γνωρίζουν ότι η άνοια δεν σημαίνει απλά ότι κάποιος ζει σε μια άλλη χρονική περίοδο στο μυαλό του, και ότι η επικοινωνία μαζί του μπορεί να απαιτεί διαφορετικές δεξιότητες και προσεγγίσεις κάθε φορά. Ωστόσο, αυτή η συμβουλή μπορεί να φανεί χρήσιμη σε μέλη της οικογένειας που νιώθουν λύπη ή πόνο επειδή το αγαπημένο τους πρόσωπο δεν τους αναγνωρίζει. Ίσως αυτό τους βοηθήσει να δουν την κατάσταση ως μια ευκαιρία να ταξιδέψουν μαζί του στον χρόνο, αντί να επικεντρώνονται στην απώλεια.
Τα άτομα με άνοια δεν χρειάζεται να επιστρέφουν στο παρόν, εάν αυτό πρόκειται να τα μπερδέψει ή να τα αναστατώσει. Εφόσον βρίσκονται σε ασφαλές περιβάλλον και υπό επιτήρηση, ώστε να μην βλάψουν τον εαυτό τους, αφήστε τους εκεί που αισθάνονται άνετα. Συμμετάσχετε στον κόσμο τους και γνωρίστε τους από μια πλευρά που ίσως δεν είχατε ποτέ την ευκαιρία να εξερευνήσετε.
